# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1815012307:0136 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1815012307:0136?run=74 # Title: Petri Danielis Huetii Demonstratio Evangelica (shelfmark Leibn. Marg. 207) # Folio 108, page id 1815012307:0136 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1815012307&page=136 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1815012307/jpgs/default/00000136.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 73 lines, status machine # Lines: 73 recognised, mean confidence 0.89 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. PEOPOSIIIO ConLE. APIOH.. OrVErCoTOr, consiliarium prudentissimum Josephus appellat. Vares fuie fucurorum sciens Eustach. in Firelias, haud secus quam Moses. Incer Altrologos Tircham recenser Lucianus, qui e nocabile hoc habet seminumipsi lexum fuisse cributum, quod stellarum masculas alias, alias femineas esse dixerie: ab altris etiam, gux reipea appellantur, nomen ipsi fuisse imposicum Fustachius afirmat: Moses impense fuic erudicus disciplinis AEorpciorum. ii aurem Astronomiam diligenter coluerune. Musiex arris periciam ab Apolline con- Fullata. IbId. Securum esse Tiresiam legirur apud Fustachium: dore eadem clari tuerune Orpheus, Linus, Amphion, Fumolpus, Mercurius, Pan, ApOllO, in quibus Mosem MIHIuIa- Lucian. Ma. Cum ehe encimus. Scribil Luclattus Biis Pacrum fuisse Tireliam, ac purillima vivena racione fuisse ulum; quod Molis quam proprium lic, dicere supervacancum elt. Addue diurissime cum hanc ob caustam rixisse: plus quam quinque alats aat ups, v Lucian. de ACtrol. OdyI. v. ctob. 106 L.uciar. Ma- lysi Fab Claud. caP. 2. Sicab. libE. 9. Aeatharch. De quo nomine e ab Agacharchide reprehienditur; sex Lucianus; seprem Phleson, e maxi Rubs. L. 5. IIvginus: cujus tiomenti rario continetur hoc Picben Polon llutonio, quo Machematicos aic dicere tolere, centum ex viginci annis humanx viex lpacia dctermi- eties. Dereb. nari; etiam illud addentes. Mosem solum Dei, ut fudaorum libri loquuntur; familiarem, micab. caP. 4. centum vicinti quinque annos vixisse: qui quum quereretur, quod juvems interiret, respon- Frebeil. PoI. sum ei ab incerto ferunt numtne, heminem plus esse victurum. Ad radices Lilpholi mon- eis extorrem obuse ltreliam cradidie Scrabo: exera parriam oo a LbS, u I Val le sepulcus est. Prulcentia Pirelias etiam polt Moces carus ut: red ni TEDoCICON voOV HOpE HEPOEPOrCIA oico HEHVVA. sinic etiam defuncto mentem dedit Proserxina. Solus ut sapiens esset. Fomet. Ody . HGu LSOrUS; vel ue Callimachus: ni mer O, ob re Dairn, nervopdis et venveat POtTaDEI, urzanco nuO aroina Et solus, postquam obierit, sapiens inter mortuos Itabit, maeno honoratus eluioni. propcereaque ipsum de fururis Glyses consulit. Ouibus ingeniose expressus est Moles, ad vitam pie recteque insticuendam scripris libris homines post morcem jurans, ipsil- que racicinia Fucurorum pandens. Idem Tiresix defuncto honos a Thebanis habicus est Diodor. libr. 4. ac Os spis, Broiou. Mosem sentes plurima in Deorum album reculerune. Sirab. Ut. 10 Detigue Scrabo Mosem cum Orpheo, MuIxO, et Piresia comparaE; Mosem vide. Acec cum Mose ipso. Callim. Eymn. in Lau. Pall. C A PV Y N O NV M. I. Ex Arcadia fere proftuxit omnis Romanorum Theolocia. II. Fanus idem ac Moses. TII. Verrumnus idem ac Moses. IV. Fannus idem ac Moses. V. Silvanus idem ac Moses. VI. F vander idem ac Moses. VII. In Penatibus etiam et Laribus latet Moses. VIII. Multa quoqne ex historia Mosis in Romuli historiam transtata sunt. F~ Arcadia L. Omanorum Theoloria Crrxcaniex Fheologix propago fuie, ac ejus pon cistimum guae vigebar in Arcadia. Nam si remporum replicemus memo- omnis Roma- riam multas ex Arcaora colonias venisse in Tcaliam, illic que sedes poluisse reperie- norum Theo- mus. Primum enim ABoremes, Fens Arcadibus prognaca, ducibus OEnorro e Peuce. eo tracribus, mulcis ance Trojanum bellum annis, in LFalIaM CTAHSFTEFAFUIHE, UE ex Bion. ub2. 1. antiquis scriproribus Colerter probat Dionrlius FTalicarna Neus. Fodem deinde prote. Etos Pelasoos in sedes luas receperune Aborigines, n ovrEres propter coenationem, inquie Dionxlius; quippe ex Peloponnelo Ortos, ni apractas io avenader. es Arcades ab Sceph. in aonis. origine. Inde _ Arcadia dicta est Pelalgia, Scephano celte. Ili vero eam sibi delere- runE LeGIOCM, in Gua cee KOsra Conma est. Tisdem in locis consederune Arca- des, Frandrum, ue tertur, ducem securi, Palantio Arcadica urbe relicta. Nec lon sum abierat tempus, cum alix Arcadum Phencatarum, Elidensibus Epeis permisto. rum, copix FTerculis ductu camdem cenuerune regionem. Poltremus illue appulie Aneas cum Trojanis, qui e orisinem ad Arcades referebant: Dardanus eniim au- etor Troixe Arcas Fuit, Flectra Alius, Aclantis nepos, qui Arcadix regnum cenuie, B1C. libr. 1. uE ab eodem Diony liO (CriptuM CXCAC. FreO Romanorum, Larinorum que progenico- fere prostuxit losia.