# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1815012307:0140 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1815012307:0140?run=74 # Title: Petri Danielis Huetii Demonstratio Evangelica (shelfmark Leibn. Marg. 207) # Folio 112, page id 1815012307:0140 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1815012307&page=140 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1815012307/jpgs/default/00000140.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 84 lines, status machine # Lines: 84 recognised, mean confidence 0.88 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. IC eum, ue dixi jam lapius, pradentissimum consiliarium axpelIaE. AArOnOmUS FIE F au. nus, ceste Suida: Motes Olarsiph dictus es, quod solis contemplatorem COnat. R ex AB. clem. aler. Orisinum dicicur Fuisse Faunus: rez dicitur Moses à Clemente Alexandrino. Magiam caltuisse Faurum nonnulli Fabulati sunE, uc Praedicat Plucarchus: idem à plerisque de Mose prodicum ese supra nocavimus. Omnes quoque Formas induere Tolitum narranE; quod et de Proteo ee Vercumno, qui Nosem adumbrane, dictum vidimus. Faunus Cirium Puorum fericarem narratur mansuefeciste: Moses piis lanctisque lesibus ITrai- Prob. I Vit8. licarum mores mitisarit. Tradit Probus Faunum primum loca certa numinibus, es adi- ficia quaedam lucosque sacrasse, a quo e fana dicta esse (sic enim lxc emendamus, gux Eactanc. libF. 1. in Cdiris libris vitiata sUnE;) Lactantio quoque dicitur institutor ineptarum relizionum: Silvans Moses incer TTraclicas piarum e rerarum auctor fuit. Faunus demum Deorum albo adscripeus est quem honorem ex Nosi plerxque gentes habuerune. Post mortem orocuta dabat Faunus: Ntoses in Scripris Futura morcuus praenunciavie. V. Constabie quoque Mosem esse Silranum, si probarerimus hunc esse Panem, et idem ac M0. Faunum, ec Apollinem: quippe cum hi Moles (ine. IIoc aurem ex Libello de orisine Ses. eentis ROmanX liquidum est, ubi legitur Faunum, Silvanum, Tnuum, et Panem, inum esse et cumdem. Glosa Philoxeni: Silvanus, Haer, Deos vnaios. Alix GIORX: Isid. Ocis. ABr. Tlaer, s Sasucor, Incubus sibvanus. Onomalticon retus: Silvanus, Mar. TSIdorus: Pan dicunt Graeci, Latini Silvanum. Idem docet e Papias. Vrrumque veceres piabant lacte. FIOrac. Epist. Testis FToratius de Silvano: de Pane idem nos supra oltendimus. Fistula adscribieur libr. 2. Fpil. T. uErique, _ corona pinea, quam capicis silvani asrestem honorem Virgilius appellat; Intcripr. Cru. L C vilitur in Marmoribus anriquis. Hlic est, quem Sylricolam Faunum Virgilius et er. P.S 63. Stacus nominane, indicaca obiter nominis origine: nam Silrani à Iylris dicuntur, te He Plinio. CraCi inmor e inaior dcor nuncupant; quod tamen Macrobius _ Serrius Elin. libE I c. 1. Nuecor ins dans, dominum materiae, non incor, sylvarum, exponunt. Apollinem esse Ner. Sac. libr. indicant Auctores finium regundorum, cum eres Sitranos Faciume, quorum unus dicitur Sccr. in Hn. 8. Sstestis, pastoribus consecratus. Saepe etiam in Inscriptionibus Asrestis appellatur Silranus, Inscripc. Giuc. UBL perperam pro SIL. VANO AC. lesitur non semet, SILVANO AVC. Idem Vi sil. An. 8. Dempe quem Virgilius Aerorum, pecorisque Deum nINCUPAE. Apollinem aurem et Api- Ii dar. Prih. Stxum, quorum utrumque Mosem eRe cricius, àzeea ni roiuor Pincarus dici afr- Iac. Cxparissi casum, quem Apollini adscribie Oridius, Serrius ad Silvanum referE. Alii Silranum et Silenum cundem esse, e illum ab hoc nomen habere putane; in- Secr. in Ccor5. serto digamma. Onde apud FTesychium Zin quos dicuntur Sacrri, digamma mutato in samma, uc (ape Aic. Id s ita est, res quoque pertinet ad Mosem; nam Bacchi, qui Moses est, Locius fingitur Silenus. Idem fucura praedicie; praedicie ex MOles. Asino ve- hitur Silenus; propter nocam et supra a nobis memoratam tabulam de grese alino- rum agrestium, quorum ductu renas aquarum Moses reperisse narratur apud Pa- citum. Silenus luis jurenilior annis dicitur Oridio, quod cruda fuerit ec viridis Molis Senectus, ita ue non calizarit oculus ejus, nec dentes illius moti sint. Nercurium, ITerculem, ex Silvanum, occriss fuisse recus Marmor ostendic, quod repraesentat Enfer. Gruc. P. Crrucerus in Inscriprionibus. Aliud Silvano, Mercurio, _ Libero politum cst. Saepe x, _62, et 42. rexerias apud cuindem FTerculi dc Silrano PoliS POTIEA MOMIMenEA: Quippe et MerCU- Pansan. Bliac 2. ruS _ Liber MOLeS Cst: FTercules vero Tolue Motis Locius. Memorabile est, quod lesicur apud Pausaniam, Sileni sepulerum ese in regione Fbrxorum: quod de Mose intellioendum est, qui cornutus dictus st pictus est; iridem uc laepe Sileni extribeban- tur, cujusmodi complures marmorei hodieque supertune. VT. Nec notis ac symbolis Mosem sionantibus Evander vacat. Coavus dicicur idem ac M0. Fuisse Fauni, qui Moses est; et ITerculis, qui jolue. Scribune isicur primum Fran- drum coluisse FTerculem eanguam Deum: an propeer ista libri Numerorum: Dixit- que Dominus ad eum: (MO(em) Folle Josue filium Nun, virum in quo est spiritus, e po- ne manum tuam suxer eum: qui stabit coram Eleazaro sacerdote, omni multitudine; ex dabis ei praecepta cunctis videntibus, es partem eloria tua, ut audiat eum omnis Synazoza fi- liorum Tsraet. Pro hoc si quid acendum erit, Fleazar Sacerdos consulet Dominum. Mercurii, qui Moses est ac Themidis, guae justirix ec legum Dea est, Filius habitus est Fran- Bionys. litc. 1, der, ceste Dionytio Flalicarnalleo; Propter leges d Mose LEraelicis latas. Carmentam Romani dixerunt, a carminibus ex vaticiniis, ab eaque Frandrum fucura didicise; Pausan. Licad. quo notatur prophetica faculcas Mosis. Famdem Ladonis Rurii Eiliam Facit Paulanias, quod a matre Moses in Nilum demissus Sic. Arcas Fuisse terrur Frander, perinde ue Mercurius, _ Pan, e Aristaus, aliique quibus Molem adumbrarum esse ostendimus. Nomen eriam, quod hominem viris egregiis siparum Conat, MOTi congruir. Fvan- dro lirerarum ulum debere Lacinos scripserune complures: nocarimus supra licera- rum inrentionem Taauro Philonem Byblium, Mercurio Asyprio Plaronem adscrip. EIAC. DF SEFOI. F DluC. in Bu BC013. 1. InHI. Cap. 22. B. Cap. EI. Firgilo F VIrG. FP. 1. Stat. Theb. Ouid Ner 1b2 Eetsch. in Z.IX ZvoI. Facic. Hist. Ovid Meis Deur. 34. 7. F. vander et (cq.