# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1815012307:0162 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1815012307:0162?run=74 # Title: Petri Danielis Huetii Demonstratio Evangelica (shelfmark Leibn. Marg. 207) # Folio 134, page id 1815012307:0162 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1815012307&page=162 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1815012307/jpgs/default/00000162.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 72 lines, status machine # Lines: 72 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. PROPOSTIIOII. Ce incerprerationem; absoluram videlicet e pertectam. Nulla priscx hujus inter- fecacionis parricula xecarem culie: recustiorem enim recentior, uc Reri amat, abo- levir. CAPDT DECIMOM TERTIOM. I. De linguae Fbraicae origine. II. Lingua Fbraica ea non est, quae ante Ba- belicam confusionem vulco usurpabatur. III. Probatur argumentis. IV. Re- felluntur argumenta ad versariorum. Primum arcumentum. V. Secundum ar- sumentum. VI. Terrium argumentum. VII. Duarrum argumentum. VIII. Duintum argumentum. IX. De origine literarum Samariticarum ) Fudai- carum. X. Refelluntur argumenta Rabbinorum super utrisque. L. P OA habicam quaestionem de vecustate Grxcarum Molaici voluminis In. cerprecationum, non erie, opinor, abs re de lingux ipsius Pbraicx, qua Volumen illud Scriptum extar, recustate paucis dicterere: cum antiguissimum hOc sIE loguela illius monumentum. cumque praesertim Mosem Fbraicarum licerarum inven- Fuxol. apud eorem dixerine Fupolemus Fheodoretus Tadorus; alii Calrem reformatorem. Oux tamen sententix a multis jam explox sunt. Fxistimarune nonnulli varias linguas ante Fulcb. Prap. Contusionem Babelicam ab hominibus fuisse usurpatas; sed linguarum illarum noci- Evang. libr 9. tiam, quae nune arte comparatur ex sudio, tunc singulari Dei beneficio unirerts hominibus fuisse concessam, quemadmodum et Apostolis subinde concelta est: ac in Id. Orig. dibr. Babelici sceleris poenam, non novas a Deo conditas fuisse linguas, sed quae ab omni- bus incellisebantur, cum vulgo ionorabiles factas, e a paucis duncaxar fuisse perce- Peas. Sed quoniam manifeste pugnat icta opinio cum Scriptura Cacra, qux hoc tem- Pore terram labii unius e sermonum eorumdem fuisse scilcie, merito inter Flareles a PhilastE. Ear Philastrio rejecta est. Probabilior haec est sencentia, e doctorum hominum; ac Pan- ctorum etiam Pacrum aliquoe contensu receptissima, linguam Ebraicam mundo ipsi coxram este, e Adami, priorumque Pacriarcharum ulu concelebratam, post Ba- Delicam linouarum divisionem, in semi ac deinde Eberi Familia inceoram ad Abra- hamum ulque e ICracliricam oentem persererasse. Lireras autem antiquiores, quas Chananaas, Phaenicias, et Samariticas appellant, alii Setho, Abrahamo alii ac. ceptas referunt; Fldrae vero temporibus Babylone reporraras Fuisse constat eas qua hrodie sre in ulu, quaque Fbraicx dicuntur vulgo, et Chalcaiex porius, aut uc à Judais ipsis appellantur, AArix nominanda Cunr, ur pore ex illis decorrx et depra- vaca. In ea lencentia praeter alios, praecipuum nomen est Origenis, Flicronrmi; e Augustini. Famdem deinde opinionem secura est Canior Rabbinorum pars; atque cam demum calculo comprobarune suo, qui linguarum Orientis periciores habiti Cunt. Hluic firmandae plurima proteruntur aroumenta; ad pompam et Epeciem nonnulla, quae uc frirola es Fucilia prxetermittimus: ralidiora cancum proponemus. Primum aC Theodor. In. Pracipuum, ee 2 Theodoreto pro lingua Spriaca ulurpacum, pecitur ex nominibus rerc. 60. in cen. propriis sive hominum, sive locorum, qua ab orbe condito ulque ad linguarum contusionem commemorantur in historia MoliS, e quorum origines in Fbraica lin- sua reperiuntur. Adam verbi oratia, ita dictus est, quod factus (IC ex e terra: Eva, t eo quod mater esset i omnis viventis: Cain 7p, a e3p, possedit: quod dixerit Era, Possedi hominem per Deum: FTONtUS Eden, ab y. voluptas; qua si dicas, Tortum volupraris. Fodem perrimenenominum allusiones ad voces Ebraicas, ut Eva, quae dicta est a Deo io viraco, quia sumta est ab vnx, viro: ue Taphechi, cum aie Roc, sin BN risi Dilatet Deus tapheth. Alcerum argumentum luppedicane anici- quae variarum sentium appellationes propacata ex nominibus originis plerum- que Fbraicae ut fuse ostendie FTieroupmus in libroiDe nominibus Ebraicis. Tercium arcessitur ex nominibus Deorum ec IPeroum Fchnicorum, quibus nihil in sentibus occur- rie antiguius; atque eorum camen veriloquia subministrat Ebraica lingua: veluE Sa-. turni, ex ix abscondit quod in Latio lacuerie; Tovis ez tecragrammato; Dei no- iine Vulcani: ex Tubalcain Papeci ex Taphech. Ouarrum prabent Ebraica lingua restisia, quae in omnibus aliis linguis deprehienderune riri erudiri. Ouincum denigueorieur ex Fbraicx livsux castitare ex Cmiplicitare, qua cum per alias linguas diftula sio ipsa nihil Abi exraliis linonis achaerescero pasta est. II. Flxc quancultis, credibiliaide sumilia reri, non me abserrene camen, quin De lingnae Ebraica or sinc. Clem. Alex. DErOM. Thcodor. in Gen. INTeFr: C 2. Cap. 3. Gcn. ZI. X. 103. 204. Gen. 3. 20. Gen. 4. 2. Ccn. 2. 23. C etl. 3. 2 Lineua