# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1815012307:0166
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1815012307:0166?run=74
# Title: Petri Danielis Huetii Demonstratio Evangelica (shelfmark Leibn. Marg. 207)
# Folio 138, page id 1815012307:0166
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1815012307&page=166
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1815012307/jpgs/default/00000166.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 69 lines, status machine
# Lines: 69 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

niverinE, EUM verO aperte CodnolcenE, quam intirmum ex hujusmodi originationibus
procudatus arsumentum, ad nimiam lingux Ebraica recultarem comprobandam.
VI. FTac dux dixi ostendune argumenti leritatem, quod Deorum Fchnicorum
nomina ex Ebraica, uc volunt, lingua decorta lubministrane; nam ex notationibus
illis nominum plera que itidem ralde incerta sunt; et si qua cerea lunt, protuxerune
illa nomina e Chananxa linoua, sive Ebraica, per commercia et cotonias Aoy.
Priorum e Phaenicum, quae fere fuerune Abrahamo recentiores. Ilis sentibus b0-
na Cracanicx Theolosix pars accepta referenda es, e GTracorum Deorum com-
plures Mose recentiores esse merito scripsit Clemens Alexandrinus; e nos Mosem
rpsum eos esse Patis probarimus. GErxcorum autem numinibus recentiores sunc etiam
gentium occidentalium Dii: nam quicquid ictis recultius jactane, nuex lune, e fabu
Ix mera, quarum in receribus memoriis indicia extane omnino nulla.
Ouarum ar. VII. Ex corumdem Phoenicum peregrinationibus factum est, ue in Occidente
multa exricerine Ebraisini restigia. In Orience vero tor bella seserune TTracliER; COE
incursionibus lacessiri sunc a vicinis sentibus; FOc urromroiss e savoexis in Aoy-
Peum, in Babrloniam, e Alrriam disseminati, uc minime mirum sc linguam Ebrai-
cam cum ipla sente quaquavertus se diffudisse; ac proinde corruie quod inde con-
Aatum est quarrum argumentum. Adde linguarum diversicatem cantam non fuisse.
uE omnis ommino illarum aFnitas extincta (IC. Consticuerat Deus universalem il-
lam linguam ita perturbare, uti opus inceptum Babelica TurrIS InFCTIETErETUT. Sa-
eis ad id fuie alcerum alterius loquelam non incellicere. Ouancalibet aurem Chaldai-
ca, Arabica, Agrptiaca, alisque cum Fbraica intercedac aftinitas; nihilo magis
tamen qui unam recte norie, omnes noverit. P’urima rocabula Persiex e GTermani-
Cx linoua comunia observarune riri docti; plurima quoque Graeca e GTermanicx:
non unam tamen ex alcera provenisse quisquam, opinor, dixeric. Flinc denique Fa-
cile se expediene, qui primaeram linguam dirisam in omnes linguas ac disperlam fuis-
se Cacuunt, cum cum ea exorea lunc: nemini enim non apertum crie ac perspi-
cuum, unde conrigerie ut aliquam cum aliis omnibus linguis affinitarem videatur
Eier. in Soph. Fpraismus retinere. Ouod autem scripsie Flicronymus, linguam Fbraicam omnium
linguarum esse marricem, nimis lare paret, e angultius concludendum est, intra cas
videlicet linguas ac genres, quarum auctores Chananai habendi lunt.
oninumar. VIII. Postrema ratio ab Fbraicx lingux simplicitare ex casticate depromta, Fa-
sumentum. Cili negorio recundieur: nam cum aliquam ipsi cum aliis linguis cognationem esse
conster, pura cum Chaldaica e Arabica, qui porius roces communes ex illa in has,
quam ex his in illam eransiisse demonstrabitur: Nam quod aiune qlx prius eAe
quam pegu; neque ue hoc ita esse probene rationem afferune, neque ultam quae id
persuadear cso rideo. An quod hoc cs illo lirera una longius: Ergo Latinx voces,
mors, fors, sub, ancilla, auciquiores sune illis unde ortx funt, pegs, segs, ito, au-
P170N5; _ GallicX voceS, temps, corps, aeil, sens, fouir, ouir, cruel, antiquiores illis,
rempus, corpus, oculus, sensus, fodere, audire, crudelis: quod Falsum tamen est.
Deorisineli. IZ. Fbraicas liceras, sive characteres, dixi esse duplicis generis; SamaritaMOS,
terarum Saquorum auctorem alii sechum, Abratamum alii esse putane; et Judaicos, quos FI-
dras, non sine Synasoex magux, uri quidem reor, auctoritate ac nutu, captivica-
eis Babylonicae cemporibus ad describenda Lacra Volumina esurparie, desiris Samari-
tanis qui tactenus inter Ebraos fuerane in usi. F.50 vero de elementis Fbraicis non
aliter ac de Fbraica lingua sentio, prisca nempe illa, gux Samaricana appellantur,
inera esse Chananxa, iisque cum primum usum esse Abrahamum, cum in Chana-
naam venic, e regionis illius linguam didicit; ac ca demum posteris cum linoua era-
didisse, abolito AArriarum licerarum et linoux usu, quas ad hoc tempus ulurpaverat.
Ance Dilurium, vel contutionem Babelicam, cripeurx e licerarum usus repertuS SIE,
necne, incerrum relinquo; adeo obscura res cst, et argumenta levia, quibus pro-
batur vel refellitur. Postquam curbaca est hominum loquela ac divisa, tum vero ad
nocandos animi senus E exprimendas voces adhibitos reor characteres diversIS
cemporibus, prout singularum sentium necessicas ec ingenii largiror usus postulabat;
Tire jam ance esurpari Coliri estene, sive jam cum primum reperti. Pristina vero ele-
cho deinde cradicas, ad Abrahanumm demum ejusque posteros fuisle crantinistas. Sua
ergo eleea abu Ay rid Scllo, ila eriam Chananaea. Ullis cum averisset a puC-
e b1
sumencum.
Clem. Alex.
SIOM. 2.
Bunventum.
est an aliqua cum fuerint, eo etiam Mcuus en guia illis factum sc: nec sine ce-
menta, quae anre Babelicam confusionem in ulu fuisse dicuntur, quonam incertum
mariticarum
e Judaica
thericare e reprehentionis periculo attirmaresi euisquam, vel ea exolerisse, vel in
Auonst. Ouxest. senris alicujus usum relur hxredirario jure erantisse. Ouocirca merico dubitar Ruori-
69. in ExOd. Rinus, an Patis probari pol Corads ieras e primis hominibus fuiste inventas, No2-