# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1815012307:0169
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1815012307:0169?run=74
# Title: Petri Danielis Huetii Demonstratio Evangelica (shelfmark Leibn. Marg. 207)
# Folio 141, page id 1815012307:0169
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1815012307&page=169
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1815012307/jpgs/default/00000169.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 64 lines, status machine
# Lines: 64 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

PROPOSITIO
tis, erane cis fordanem. Inde sie ue pluribus Deureronomii locis, pott  nun
ec q 23y, Tubjunsatur, ad orientalem, vel, ad occiduam partem; ad vitandam ni-
mirum ambiguitatem, e apertius designandam, vel ciceriorem, vel ulteriorem par-
Fem.
TTI. Secundum argumentum ex his Aben FZrae verbis depromitur: Modo intelli-socundum
eas mysterium duodecim. Ouorsum haec pertineane, intellisere le nesar Auctor Fracta- arsumenenm.
tus TheoloricoPolirici, sed tamen significare conjectat, vel Aram in monce YIcbaI
a Tolua exstructam ex mandato MOlis, qua juxta Rabbinorum Comnia lapidibus duo-
decim constabat, cuique lex Mosis Fuerar inscripta. Aequi, inquic, tam exiouo spatio
Pencareuchus inscribi non poruie, unde sequitur Lerem Mosis non ese PenEareU-
chum. Vel nocari suspicatur duodecim Maledictiones ricesimo septimo Deuteronomii
capite memoratas, quas, inquir, fortasse credidit Aben Fzra, non fuisse in libro Lecis
descriptas, idque propterea quod Moses praeter descriptionem Lezis Levitas insuper recitare il
las Maledictiones jubet, ut populum jurejurando ad leses descriptas observandum astrincerent.
Vel nocari denique putat postremum Deureronomii CapuE, quod vertibus ConFineEE
duodecim, e quo harratur Mosis inceritus; proindeque ab alio quam à Mose scri-
peum esse eam capur illud, quam reliquum Pencareuchum. Ex hac opinionum ya-
rierate ex inconstancia, conclusionis apparee fucilicas. Ad primam quod atrinet, me-
minisset Disputator ille ingences fuisse lapides, juxta verba Deureronomii, quibus
constabat Ar2 haec Febalirana. Ouod aurem ex Rabbinorum auctoritare duodecim
e0s fuisse rule, merico Comnium hoc rejicimus; cui originem praebuerune, ni FalIOr
duodecim illi lapides, quos de medio Pordanis alreo in castra Josue reterri jussit, Me-
minisser peaecerea non universum Pencaccuchum, sed Dcuceronomium duncaxat in
Flebalicana Ara Fuisse descripeum. Sic enim habetur in libro JOsuX: Et scripset super la- 5ol. 8. 32-
pides Denteronomium legis Moys, quod ille digesserat coram filiis Lsraël. Videac nunc exre-
sius ille libertaris philosophica rindex, quid inde adverlus Pentareuchum possic con-
cludere. Secunda opinio de duodecim Maledictionibus, quoniam mera conjectura
est, meris innixa conjecturis, quibus nihil simile proterre debet, sed certissimis ra
tionibus puenare, quisquis antiquissimam e receptissimam sententiam FentaE COn-
vellere, non relponsione, sed ritu excipimus. Terria demum opinio, quae his Aben
Fxrx verbis nocari stacuie versus duodecim postremi capiris Deureronomii, quam fxi-
vola sic e inepta incelligune ii, qui facrorum Codicum per versus distinctionem MO
se lonoe recentiorem esse sciunt. Docer enim Elias Levira Legem omnem olim ver- Elias Levic. in
sum unicum fuisse, et a Magistris Tiberiadis, diu post Orbis excidium, diritam fuisse Mastorech
per vertus. Mox aurem argumentum retellemus, quod ex inceritus Mosis narratione hammaslorect.
ad finem Pencaccuchi adnexa oritur.
IV. Tertio argumento materiam subministrane hac Deureronomii verba c cri- Tortium ar-
celmo primo capice: Scripsit itaque Moyses lecem hanc, e tradidit eam Sacerdotibus fi- enmentum.
liis LeVI. Id volune alcerius esse Scriproris, res à Mose sestas referentis, non NTOsis DCuE. 3L. 9.
iplius. Equidem, uc verum Pacear, argumenti hujus vim non video; nec enim intel
ligo, qui minus hac a Mose scripra esse pocuerine, quam illa capiris vicelimi noni:
Hac sunt verba faederis; quod praecepit Dominus Moysi, ut feriret cum filiis Tsrael in terra DeuL. 29. 2.
Moab: ex alia ejulinodi sexcenta, quae passim in Pentareucho occurrune, quibus de se
ipse Moles velur alia persona loquieur.
V. Ilaec habentur duodecimo Geneleos capire: Perrransivit Abram terram Cha- Ouartum ar-
nanaam, usque ad locum sichem, usque ad Convallem illustrem: Chananans autem tunc erat cumentum.
in terra. Inde concludune hxc à Mose scripra non esse: manifectum quippe esse Gen. 12. 6.
Chananaum jam non fuisse in Chananxa cerra, quo rempore lxc scribebantur;
nam si Fuisset, quortum addidissee Scripeor, tunc fuisse in ChanAnXA, rempore nem-
pe de quo scribit, cum etiam cum esset hoc cempore quo scribit: AEqui MOlIS cem-
pore nondum parriis finibus depulsi crane Chananxi. Minime isitur haec Mosi ad.
scribi pollune. Cui rationi ipse occurrie Aben Fzra: aic enim hoc commare sionifi-
cari, vel Chananxos jam cum in terra hac sedes posuisse, quando illuc venie Abram;
vel aliud inesse rei huic mysterium, hoc est, jam his locis esse exterminacos, cum
hxec Scriberentur, proindeque Mosem auctorem non habere. En ribi igitur exposi-
tionis Aben Exra disjuncta membra duo: vel, jam cum Chananxus crar in terra;
vel, etiam cum Chananxus erar in terra: hoc es, n’non ir er en un, n ’en ir er Tr
n quorum posterius, quoniam impiecari sux faret, arripie Theologico- Politicus
Auctor; nos, quoniam veritati studemus, in priore acquiescimus. Nec enim sine caus-
Sa nocaric Motes Chanaanicidem rerram jam cum invasisse Chananxos, cum illuc
primum venie Abraham: quippe id ignorare porerat Chronologica rei impericus Lc-
aor, cum rix quacrinsenri Chamanaorum incer e Abrahami adrentum incerceHerinE
24