# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1815012307:0192 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1815012307:0192?run=74 # Title: Petri Danielis Huetii Demonstratio Evangelica (shelfmark Leibn. Marg. 207) # Folio 164, page id 1815012307:0192 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1815012307&page=192 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1815012307/jpgs/default/00000192.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 73 lines, status machine # Lines: 73 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. 164 P. BAF. 2I. 26. auE ad eum qui Daridis Folocausta et Pacifica BansiE, cum DeO laCrA Faceret in 2. Par. 7. T. area Ornan sebulai; auc ad caelestes illas Aammas, quibus Salomonis victimx cre- nacx func in Fncaniis Templi, quas a Manasse demum extinctas fuisse docet liber SiphE ParC. MeImOratuS Z ebachim; at liber Siphra _ R. Abraham Zacuch, aliique Rabbini, 2 Aep7 cop. 5. Chaldais, cum Templum rastatum est; qualque perhibet liber alter Thalmudicus Joma, Leonis figuram sestisse, cum ignis Templi sccundi Cani similis fuerie; quod leoas etiam in libro cui riculus Pomum ex ROs, et passim apud Rabbinos: cumque R. Samuel Laniado formam Canis eas sumsisse scribat, quoriescun que peccati alicujus se TCxaeliex allisa Pent. Oux ineprix sune Doctorum illorum. Ex raptu Flix in calum probabile est commentos fuisse Indos Bremarium Tuum in colum fuiste asporcatum. Fransiie quoque ad Fnitimas Alix sences mos quarto libri secundi Regum Capire no- carus, liberorum a parencibus in nexum crediroribus cradendorum, ab illis ad Ache- nienses, hinc ad ROmanos. NDNHOROOTSHOHOHOHBGBEHO RBHN OHO EBNORBNONBLBNBW WBENEBOE DE L F B R IS P A R A L E P O N E N O N. I. Disputatur de Auctore librorum Paralipomenon. Varia opiniones propo- nuntur. Incercus est eorum ductor: atas assionatur. II. Probatur eorum on- oioms (8 antiquisas. III. Refelluntur argumenta Ad versariorum. Primum ar- oumentum. IV. Secundum argumentum. V. Tertium aroumentum. L. Y, SDRaM libros Paralipomenon lucubrasse, Fibrxorum est omnium Fama consentiens. Operas quoque suas Nehemiam contulisse volune Thalmu- IlEx. Rem Chriltiani Incerpreres relinguune in dubio. F00 vero existimo collectum P.ariae opinio elle hOC OpuS, non ex Actis Tolum diurnis, sed ec ex Propherarum Semcix, Addo nes proponun Sehu, NchaIS, Ahix, Tlaix, aliorum que scrixtionibus; Fortasse e ex libris quibus- rur. Incerrus dam senealostarum, uE eradic R. Selomoh; neenon e ex Scripeura Pacex Libris an est eorum Tea LCFIDEIS VER. Moles Fimchi. Post Teremiam conslatum ese Librum oltendune ilta Auctor: aetas ex Tricesimo quinto capire libri secundi: Universus Juda es ferusalem luxerunt eum, (Foliam) feremias maxime, cujus omnes cantores atque cantatrices usque in praesentem diem DAEE. Cap. I. Lamentationes super Tasiam replicant; e quasi Lex obtinuit in Tsrael: Ecce scriprum fertur 2. Par. 35. 25. in Lamentationibus. Post solutos quoque Babylonica capcivicate ICractitas, Libros Pa- ralipomenon esse compositos, ardumento est finis scriprionis, qui reddicam Fbrais Per Crrum libertacem Fuisse narraF. Prxterea cum hic ipse Libri FInIS rCPCLatUT avro- Rcces inicio libri Fsdra, hinc efici videtur unius esse utrumque et ejuidem Scripto- ris qui protuo jure ad historiarum luarum contexendam seriem verba ipse lua usur- GroE in L. Par. pareric, perinde uc a recustis quibusdam Scriproribus factum Crrotius oblerravic. Ini- tium autem libri Fldrx incerri esse Auctoris ostendam inferius, qui Darium TEysta- Spiden reonancem viderit, e ad Arcaxerris usque Congimani ararem ricam luam prorosarerit. Frgo e Auctor libri Paralipomenon incertus cA; atas vero in Darii Tryltaspidae ex Arcaxerxis Longimani tempora incidit. IVos isitur hac in parce dilce- dimus ab Fbraeis, qua libros Paralipomenon post librum Fldra (criptos opinaneur ac iltum illosque Fldram habere RuctOrem; quod catenus verum cst, quaTenUS eOS digestE Fsdras, ec sex priora Libri sibi cognominis capira subnexuie, qux ec deinde continuaric. Porro etsi libri Rerum e Paralipomenon iildem circicer videantur ela- borati cemporibus, minime tamen existimo dehonari libros Paralipomenon his ver- bis, qux laepe occurrune in libris Regum: Nonne hac scripta sunt in Libro verborum die- rum Recum Tuda ? _: Nonne haec scripta sunt in Libro verborum dierum Regum Israel? narri e ea quoque Frequenter reperias in libris Paralipomenon. Flis aurem SignitICaNEUr AEta illa diurna accurare ab Fibrxis condica unde librorum Regum et Paralipomenon Cumta est materia. Propius id accedie ad verisimilicudinem, quam quod sacuit ITic- rongmus in Prxetatione ad Domnionem et Rogatianum, e libros Paralipomenon cl- se incelligendos, R quando haec in libris Reoum leguneur: Nonne haec scripta sunt in Libro verborum dierum Recum Tuda: e E res hiis locis indicata minime OCCUIETaME in Paralipomenis, rum esse anngoeencs exponendas: Sed e ipsa appellationes, inquie non homines, ut plerique existimant, sed urbes, ee saltus, es provincias sonant, ex oblique sub interpretatione e ficura eorum quaedam narrantur historie, de quibus in Recum libro dicitur: Nonne ecce haeb scripta sunt in Libro verborum dierum Recum Juda? quae utique in nostris Codicibus non habentur. Id si recipimus, lanc omnia reperiencur in omnibus, e masna P C Zac. in lib fuctiatin TOm. Cap. aviad. in RC5. 9. 1. 2. RC5. 4. Disputatur de Auctore librorum Pa ralipomenon. assienatur. Thalm. Bab 36. 22.