# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1815012307:0226
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1815012307:0226?run=74
# Title: Petri Danielis Huetii Demonstratio Evangelica (shelfmark Leibn. Marg. 207)
# Folio 198, page id 1815012307:0226
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1815012307&page=226
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1815012307/jpgs/default/00000226.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 80 lines, status machine
# Lines: 80 recognised, mean confidence 0.91
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

PROPOSITTOIV
Tercium ar- IV. Cur aurem Frechix Familiaribus id adscriplerine Thalmudistae, nullam aliam
pollum comminisei cauctam, quam quia libri Prorerbiorum pars quaedam ab ipsis col-
lecta est, ut supra diximus; et Frechix ipsi libri Ecclehastis compolitionem iidem
Thalmudistae censuerune esse adscribendam. Verum nemo non videt, à Proverbiis et
Eccleliaste ad Cancicum quam sic aranoroudor noecoua. Sin luspicetur aliquis, inde
Fortasse opinatos esse Thalmudistas, non Salomonis opus esse Canricum, led Salomo-
ni affictum, e ex ejus persona composirum, quod in Libri ciculo nomini salomonis,
nOn  aut By, quae nocx sune genitiri, scd G, qux serric daciro, praetigatur: Sciae
ille craditum esse a Grammaticorum filiis, articulum h, non datirum Polum, sed ge-
nicirum etiam ex acculatirum aliguando nocare. Ica capice primo libri primi Reoum
rV vertunc Sepruaginta, es nvecou; ex primo Malachix capice, quui rertune ii-
dem, 28 iancob. Sciat is quoque Plalmos qui inicio pratixum habent gy, a priscis
ipsis Rabbinis Daridi auctori adlcribi, ue obterrari supra. Leaque hoc loco Cantici,
Vuloaca editio habet, Salomonis. Tta X THargUM, _ SyrUS, _E AFaBS.
Onarrumar. V. Flic ipse citulus, qui clarum Auctoris dac indicium, opere iplo recentior, et
sumentum. ascicirius credi pocest, quod pleraque recultiorum scripra lemmaris itidem insionita
snc, muleo postquam ex Auctorum manibus exierune. Verum is extar in Sepruagin-
Oris. Comm. ea Senum interprecatione: cumdem agnovie Origenes: neque de eo alicer existiman-
dum est ac de Plalmorum ciculis, unde ipsoru AuctOTeS CCTEO COgnOLCUNEUE.
∞BBBSBBSBBSSBSBSBSBS SSSS  
DE LTB RO S A P EEN FT A.
I. Disputatur de Auctore libri Sapientia. Salomoni adscribitur: II. ex cu
jus libris excerptum fuisse verisimile est, es à Philone seniore Grace reddi-
cum. III. Probatur ejus usioms (e antiquitas. IV. Refelluntur roumenta
Adversariorum. Primum arcumentum. V. Secundum arcumentum.
OE Fum quoque Salomonis esse librum Sapientix multa perluadent: pri-
mum ipse riculus, qui in Grxca incerprecatione, e Syriaca, et Arabica,
libri Sapien-Salomonis nomen praetere: deinde magna Christianorum (cripeorum pars, et Rabbini
ria. Salomoni aliquot, qui salononem auctorem appellane: arque lxec praeterea e capire nono Li-
bri hujus, quae rem omnino crincune: Tu elesisti me recem populo tuo, e judicem fi-
liorum tuorum es filiarum, es dixisti me aedificare Templum in monte sancto tuo, ex in civi-
tate habitationis rua altare, similicudinem tabernaculi sancti rui, quod praeparasti ab initio. FC
Sap. 8. 24, 25. alio loco: Disponam povulos, ex nationes mihi erunt subditae: timebunt me audientes reres
horrendi. Tum: Puer autem eram ingeniosus, es forritus sum animam bonam. Deinde: Adii
Sax. 8. 22. _ 3. Dominum, e deprecatus sum illum ..... Deus patrum meorum ..... da mihi sedium tuarum
assistricem sapientiam. F. C alibi: Disponam populum tuum juste, es ero dignus sedium parris
mei. Oux Salomoni, nec ulli praeterea, omnia conreniune. Ad haec pleraque habet
iste Liber, quorum consimilia in libro Proverbiorum reperias: prxecipue vero de Sa-
piencia eadem uerobique dispucantur.
TT. Onamvis aurem nunc CrXCe duntaxat scriptum extee primigenium operis
hujus exemplar, nihilominus sencentix huic quam proponimus sua constat Ades; ex
Fbraico sguidem archeerpo, vel conversum esse, vel collectum, pluribus indiciis de-
prehenditur: nam e in eo Ebraismi occurrune, et carmine adstrictum fuisse verin.
tone seniore de ur reliquos Salomonis libros, et Jobum, et Plalmos, nonnulli e Veceribus memo-
Craece reddi-rix prodiderune. Nunc aurem cum prosa oratione scriprum Crxce habeamus, hinc
efficitur ca lingua, unde prodiic, versibus fuisse comprehensum. Nrulla vero lingua,
R. MOF ben praecer Ebraicam, alsionari alia porest. Festificacur quidem R. Moses ben Nachman
se librum hunc Chaldhaice seriprum vidisse: verum e Crxco conversum puto ab ali-
quo ordinis Rabbinorum, Podalibus suis grarificanre, cum eos insigni hoc salomonis
opere carere nollet, quod evh AeM 27 RNV HN 7O, Librum sapientia magna salo-
monis appellare Colent. Nrec a Salomone ipso Chaldaica lingua exaratum fuisse ausus
est aperre asseverare R. Ararias: sed cum verba ipla Nachmanida adduceret in ce-
stimonium in libro Tmre binah, conjectar Chaldaice à Salomone esse scripeum, in ora-
tiam regisalicujus ad Orienrem poliri; prys ee O, si non sit conversus. Ieaque dilqui-
renti mihi scriprionis illius originem, id ad animum mihi verisimillimum occurrie,
unam hanc fuisse ex plurimis sententiarum compilationibus ac ecloris, quas ex marno
exhicorum ac gnomicorum salomonis librorum numero prodiisse diximus; a viro pio
eumenerm.
X. RCG. Z, 3.
Mdl. 2. 2.
198
1.
in Canic.
Disputatur
de Auctore
adseribim
5aB. 3. 7
Sap. 8. 19.
ex cugus li-
Oris excer-
prum fuisse
verisimile
est. 8 a P)
dum.
Niactm. PFO
M.
PentaE.
R. A2aF. IM
im. c4