# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1815012307:0251
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1815012307:0251?run=74
# Title: Petri Danielis Huetii Demonstratio Evangelica (shelfmark Leibn. Marg. 207)
# Folio 223, page id 1815012307:0251
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1815012307&page=251
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1815012307/jpgs/default/00000251.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 60 lines, status machine
# Lines: 60 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

PROPOSITIO IV
223
VTI. Terria haec aferri pocest adversus libri Fxechielis dignitarem contradictio, Terrium ar-
Thalmudistas capire primo Babx bachrae, in Cremara, aliosque Rabbinos, lucubrario. sumensum.
nem ejus riris synasosx magna rribuere; cujus opinionis caussam hanc ibidem reddi,
Duod futurorum praesensio tradita non sit, ut extra Terram sanctam scriberetur. Arqui in
Daniele Falsum hoc deprehenditur, uc intra ostendam; Falsum et in seremia, qui va-
riciniorum suorum parrem in AgrprO Scrip(ic. Thalmudictis assenticur Ilidorus. AF- ISd. Orig. lib.
que hinc dubitat Thomas FTobbesius, uerum Prechiet sua ipse raricinia ediderie. F qui- 6, cap. 2.
Jo0betius Lc.
dem e Frechielem librum condidisse censeo, e Synasosx magua Magistros luo risch. Cap. 33.
ipsum nicori restiruisse, ex delcripsisse, e mulcis exaracis exemplaribus publicasse; qui
rarior Forrasse crac, nec in aliena cerra, inter protani cultus et daminata religionis
sences, curo et commode rulsari poruerat; cum sua ipsi raticinia llaias _ feremias
edidittent, uc idem Ilidorus adnocavit.
W  O  G G B
DE PROPHEFLA D AN LEL I5.
I. Disfutatur uerum Daniel faerit Propheta. II. Disputatur verum Daniel
fuerit Ennuchus. III. Disputatur utrum Daniel idem fuerit qui Belesis à
Diodoro memoratus. IV. Disputatur utrum Daniel E. charanis, an Susis insienem
illam currim a fosepho es Frierongmo memoratam exstruxerit, eo utrum Susis,
an Babylone fuerit sepulcus. V. Disputatur utrum ad unum eumdemque Danie-
lem pertineant, quacunque in Danielis Prophetia narrantur, deque ejus in-
terpretationibus Craecis. VI. Disputatur de ordine partium libri Danielis.
VII. Dispucatur cur parrim Fbraice, partim Chaldaice, partim Crace seri-
peus excet. V III. Nonnulla afferuntur ad auctoricatem addiramentis Da
nielis conciliandam. IX. Disputatur de Senibus, a quibus attentata est Su-
sanna pudicitia. Z. Disputatur de supposiciciis Danielis scriptionibus. ZI.
Probatur Prophetiae Danielis vonoions 9 antiquitas. ZII. Refelluntur ar-
sumenta ad versariorum. Primum argumentum. Z III. Secundum argu-
mentum. XIV. Terrium Argumentum. XV. Quartum argumentum. XV I.
Duintum arsumentum.
1A B.6Nia iou si ovtgeaeL aVOS nATANÉ̈XOIE Savin ABE, arazrcioneras nap Disputatur
nuir en ni ruo, ni msoluap eE aresr dn Sarinnes copin r Deco. Onoscun- nirum Daniet
que libros à se conseripios reliquit Daniel, leguntur hodieque apud nos: atque hi nobis fidem fuerit Pro-
heta
faciunt, Danielem cum Deo colloquia habuisse. Iea de Daniele, Danielisque libro sentiebat fol. Anrig. libe,
Posephus, ex cujus verbis scimus, et divinis Danielem prxdicum Fuiste docibus ac vireu- 10. cap. 12.
cibus, e genuinum esse ipsius raticiniorum opus. Quod ancequam probare aggré-
dior, adnocanda veniune quaedam, vel obserratione digna, vel parum explicara ad
hanc diem, vel ad sequencium quastionum enodationem opporcuna. Ouibus dilucide
expoliris, concradictiones plurimia, adversus Librum hunc jactari solita, concidene
ip(a per se e cranescent. Danielem Prophecam non fuisse, Fuisse vero Funuchum con-
sentiens est judxorum omnium opinio. Prophetam non Fuisse bas ob cauctas exicti-
manc, quas affere Maimonides in More nerochim; nimirum quod exsi AngeluS ei R. Mol. ben
lairm. MOxC
videndum se dedic, eumque rerum fucurarum nocicia imbuie, per somium camen ver. libr. 2. C
id Factum est, nec Angelum in sese deprehendit, quod ad veram Propheciam del- 15.
derabatur; proindeque non incer Prophecias Librum ipsius, sed inter Bigrio, hoc
est Ilasiosrapha, collocane: quanquam laxiori significarione Prophecx nomen ipa
Maimonides larsitur. Rationem peacerea hanc addune, nempe quod Daniel non
Prophetico more vixerie, sed srasconncis. Advertus ea consirgune Chriltiani Pa-
eres, Christi auctoritatem securi, a quo Daniel Propheta ciculo donarus est, e PrO. Manh. 24. 15.
Phetam jure optimo dici contendune; et recte quidem: quippe si Propheca vere is
est, qui clare e distincte erentura prxnoscit e praedicie, quis candem Fucuras rerum
conversiones, imperiorum interitus, Christi adrentum ex necem praenuntiarie aper.
eius; quis cemporibus accurarius distinrie. Sed ex juxca Maimonida ipsius definitio-
nes e principia, Propheex nomen etiam stricte Cumtum Danieli conrruit: quodque
Judxis os occludir, inter Prophetas cum feremia, Aggxo, Zacharia, Malachia rc-
centerur in Fhalmudico libro Mesilak, primo capice. Neque lolum ris ne s urzicor