# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1815012307:0288 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1815012307:0288?run=74 # Title: Petri Danielis Huetii Demonstratio Evangelica (shelfmark Leibn. Marg. 207) # Folio 260, page id 1815012307:0288 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1815012307&page=288 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1815012307/jpgs/default/00000288.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 66 lines, status machine # Lines: 66 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. 260 L1 inconcinnus Amosus: quemadmodum Racus uno ore emistus pro calamorum rarietate varios lonos edic c Ectula. Alioquin unus eNer Scripeorum omnium lacrorum chara- cter, Stilus unus, eadem oratio; quam tamen diversam eAe observamUS. Eroo affla- cus ac inspirata iplx res, Spiritus lancti sunc; Termo ac verba, lune Prophetarum, Tic tamen inspirance e incitance Spiritu lancto loquentium: gux verba proinde ab aliis Tumere, _ in proprioS AIIS CONVCTECTC POFICTUNE. AEque ca non à Scriptoribus solum Pacris, sed e ab Echnicis nonnun quam mutuari lune; uri fecie Paulus, cum Arati, et Epimenidis sencencias ac verba proculit. Verba lxc fuisse Spiricus lancti nemo di- Zerit: ut a Paulo aurem cicareneur, Spiricus Pancti instinctu factum est. AE retu- Stiorum Ructorum Cacrorum verba a recentioribus Auctoribus Cacris recicata, e ut primum ederentur à recustioribus, ex ue deinde a recentioribus citarentur, Spiritus Tanctus auctoritare e impulsu suo perfecie: Fuerunt nihilominus Prophetarum verba, sed morente e instisance Spiritu Pancto prolata. ADDEBBDNEDENGDEB,YZHBABLDEBNDHOABAB NOLBMEISISOBNOWOME MIHOCONOCOCONONOCS OE DE CANONE LIBROROM SACROROM. I. Dispuratur de Auctore es) aetare Canonis Librorum sacrorum. Variae opiniones proponuntur. II. Dnicus ante Christum editus fuisse videtur Ca- non, ab Esdra compositus, ex Synagogae magnae auctoritate comprobatus. TII. Dispuratur de Synacoea marna. IV. Probatur nostra sententia veterum Scriptorum auctoritare; V. deinde argumentis. VI. Disputatur utrum in- scriptiones libris Prophetarum prafixae, a Synasoea magna, an a Prophetis ipsis addicae sint. VII. Nehemias ex Fudas Machabaeus Canonem recogno- verunt (5 consirmarunt; novum vero Ecclesia Christi edidit. VIII. Dispu- tatur de area in qua reconditi fuisse feruntur Libri Canonici. IZ. Refellun- tur areumenta ad versariorum. Primum argumentum. Z. Secundum argu- mentum XI. Terrium argumentum. XII. Quartum arsumentum. X III. Duintum arsumentum. I. CVPERLORES omnes, quibus Librorum lacrorum gnorona probare co. Dnati sumus, dispucationes, una de eorumdem Canone disputatione continen- atate Ca- EUF. Cationem dico. Librorum Pacrorum collectionem ac caralorum, legicimo Sy. nonis Tibro - 125092 vel Ecclesix consensi doterminatum ac comprobatum. NTam si Canonem Fsdra cemporibus condicum fuisse demonstravero, libros omnes in cum collatoS F Idra oviniones pro. recuores esse necesse est, quod ad praesensinsticurum est latis. PlurIUML eFSO ReFerE ponuntur. hujus Canonis xtatem scrutari, quod pro rei momento ac dignitare laris accurate à nemine factum adhuc reperio. De Canone enim disferune omnes, hosque rel illos li- DEOS nenaVONOuVSS, vel axgrorisois fuise aFirmant, huncque vel illum Canonis con- dicorem fuisse aiune; qui vero legicimis id argumencationibus probarerie, quod equi- dem sciam, nemo homo est. Nos huic quaeltioni, cum urili per sele, tum ad pro- Policum opus valde opportuna paucis Caristaciemus. Ac non una primum de eo Ten- tencia est. Plures quidem Canonis auctorem Fldram agnoscunt, eum qui Librorum Sacrorum inltaurator e reparator habitus est. Synodo magna adscribie GEenebrardus, quam Ouintam appellat, cuique Fldram incertuisse air: at praeter F(drinum hunc Canonem, alios inducic duos, alcerum ab Flierololymicana Synodo sexta consatum, quam de Paeris Codicibus ad Prolemaum Philadelphum mictendis, et Septuaginta In- terprecibus GTrace eos reddicuris conctom fuisse rule: in cum aurem Canonem con- jectos esse docet Libros lacros, qui post Ouintam Synodum prodierane, puca Pobix ac Judich; Ecclesialticum icem ex Sapientiam, quos per urriusque Synodi incerrallum editos censer. Terrium demum Canonem existimat fuisse condirum in Sepeima Syno- do, quam coiisse arbitratur ad probandos Pharilaos, quorum duces sammai ee Hillel; dammandos vero Sadoc e Barjethos, Sadducxorum antelignanos. Llujus Porro Syno- di decreto scribie fuisse confirmatam librorum Pobix ex judich, aliorumque aucto. ritatem, qui in antecedenre Synodo fuerane cooptati in Canonem; in cumque cum pri- mum adscripeos libros Machabaeorum. Scrarius, aliique licerari viri seminum tantum Catonem admiccune, priorem Fsdrinum, in Spnodo maona confectum; recentiorem alrerum, in quem dedicati fuerine Libri reliqui, quos prior non concinebat. Dispu. ACt. 17. 28. FiL. 1, 12. SIT1O Disputatur de Auctore rum sacro- rum. Vari Genebrard. Chronol.