# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1815012307:0428
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1815012307:0428?run=74
# Title: Petri Danielis Huetii Demonstratio Evangelica (shelfmark Leibn. Marg. 207)
# Folio 400, page id 1815012307:0428
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1815012307&page=428
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1815012307/jpgs/default/00000428.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 76 lines, status machine
# Lines: 76 recognised, mean confidence 0.91
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

400
LLIO IZ.
FIa. 45. 8. Porate caeli desuper, e nubes; MatcH. 24. 33. Qui autem in navicula
uant fascum; aperiatur terra, es serminet erant venerunt; es adoraverunt eum dicentes,
darvaiorem. s jusilia orcarur simul: ero rere Filius Dei es.
Macch. 16, 15, ec Seq. Dicit illis Fesus,
OTC. IY. T. EX A Cpto vocaD Filium vos autem. quem me esse dicitis? Respondens
Simon Petrus dixit. Tu es Christus, Filius
Mich. 5. 2. Ft tu, Bethlehem Ephrata, par- Dei vivi. Respondens autem Fesus dixit ei,
vulus es in millibus Juda: ex te mibi éxre- Beatus es, Simon Bar-Tona; quia caro e
dietur qui su aominaior in aet.  exressus sancuis non revelavit tibi, sed Pater meus qui
in caelis est. FF Toh. 6. 69.
MaLEL. 26, 63, 64. Tesus autem tacebat, ex
Princeps Sacerdotum ait ei, Adjuro re per
Deum vivum; ut dicas nobis, si tu es Chri-
stus, Filius Dei. Dicit illi Jesus, Tu dixisti.
Maccb. 27. 39, X lCq. Praetereuntes autem
blasphemabant eum .. .. dicentes . . .. Si Filius
Dei es, descende de cruce ... . .. Dixit enim
quia Filius Dei sum.
MTaFEH. 27. GA. Centurio autem, ex qui cum
eo erant, custodientes Fesum, viso terra motu,
lex his quae febant, timuerunt valde, dicentes,
Vere Filius Dei erat iste.
Simitia apud reliquos Nori Testamenti
Scriprores per se quilque pastim reperire
Pocest, qua brevitaris sudio praetermie
timus.
Refellumur. L. tA ERTUEETANuS adversus Praxean sic disterit: Nobis omnes scriptura,
ex veteres Christum Dei; e nova Filium Dei praefiniunt. Tlaec Judxorum
siam Filium Fermentum sapiune, qui in Veceri Testamento praedictum quidem Facebantur esse
Dei esse, ant Chriscum, Filuim vero Dei Fucurum praesionificasse ullo modo Vetus Testamentum
negaDanE. TouSaios ; inquie Origenes, oin ar opoNoa, dn edOS NS CIEV NEC
d CoV vior. o jd nérovoir, 6Fir on nE o ZecsoE OEOV, ni noNänIS Je Cnoo ceSaS
dictum faisse docos cei vioo Deoi, cos ouseros drros C1V, oust e derros. Fudaus vero haud-
quaquam sane fateatur Prophetam aliquem dixisse venturum Fitium Dei. Quod enim dicant.
Terculladv. hoc est, venturum nempe Christum Dei. Et sape in disputationibus quarunt statim à nobis de
Dei Filio, quasi nullus sit hujusmodi vel a Prophetis praedictus. Alicer camen Philoni
Ccts. libr. 1. vilum est, qui non semel Verbum Dei, primogenitum ipsius Filium appellat. Acqui
proxime ostendimus Verbum Dei Ebrxos. Mestiam interpretari. Onde sequieur juxca
E
Ebrxos Mestiam esse Filium Dei. Adde illustrem hanc pron c Plalmo secundo:
Dominus dixit ad me, Filius meus es tu, ego hodie cenui te: ec alteram illam e Plalmo
PfaIm. 109. 1, 3. Centelimo nono: Dixit Dominus Domino meo, Sede à dextris meis: quibus ex Filium
Dei ese Mestiam, e divinx naturx consorrem significatur. Sic Apollinem (A FaCrA
Callim. Hymn. licet protanis miscere, ad dexeram Toris sedere canie Calsimachus, quod Joris eser
Mat ir as Filius. Traque cum istis ad dignitatem suam alserendam ureretUE Christus. Nemo
poterat et respondere verbum: neque ausus fuit quisquam ex illa die eum amplius interro-
sare. Subdit PCaltes: Ex utero ante Luciferum genui te; quod icidem ue superiora ad
Mestiam Fbrxorum doctissimi referune, uc in Propositione seprima declararimus.
Nocabilis quoque est e ad rem nostram accommodara priscorum Judxorum obser-
Paim. 72. 17. vatio, qui ex his septuasesimi primi Plalmi verbis: ante Solem permanet nomen ejus:
ubi Cbraica habene, juoo 197 ropio 179 Fnxerune pn unum esse ex Mestia nomi-
nibus. Sic Thalmud in libro Sanhedrin, capire ulcimo: sic Beresich R abbaH R. MOLS
Fladartan: sic Fcha Rabbathi: sic Midrasch Thehillim: Sic R. Selomoh in Michaeam.
Acqui ji3 Hc a radice p3, guxe dictio silium COnaE: uE  idem sIC ac vicodeis, in si-
lium ascitus. Ouamobrem ex ipsorum sententia Mestias ance orbem conditum voca-
Batur ggi, hoc est vicodeis. Cujus aucem Ailius esse rel dici potuie: non alcerius certe
quam ver: HNaI quoa HIC dictumm Votume, gula vicos, sive orrum dabie morruis, ux
habet Berelich Rabbah, trustra lunc, cum qs sic in Niphal, e habeat significatio-
nem passivam, quemadmodum optime docetR. Darid Rimchi in Michlol. FIxC Ob-
servatio Rabbinica est, hoc est Fririda ex insulsa, verum praecermieri non debuie, ue
incelligar Lector credidisse illos Mestam Fore Filiun Dei. Ouid quod de Mecia dictum
Ptam. 8. 17. 2. b late L.bexi, quod excac in Plalmo octosesimo oct avo: ipse invocabit me:
Dominus creavi eum.
meum.
ejus ab initio, a aleono acelnttatis.
Judai, Mes.
in Veceri
Testamento
Filium Det
necantes.
Prax, CaP. 24.
Origen. COr
PTalm. 2. 7.
eatet