# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1815012307:0451
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1815012307:0451?run=74
# Title: Petri Danielis Huetii Demonstratio Evangelica (shelfmark Leibn. Marg. 207)
# Folio 423, page id 1815012307:0451
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1815012307&page=451
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1815012307/jpgs/default/00000451.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 64 lines, status machine
# Lines: 64 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

PROPOSITIO IX.
Pararet exire, magnis eorum cerritus latratibus lacri nominis oblivisceretur: horum
ioitur onarum Tesum descripsisse nomen in membrana, camque rulnere deinde facto
cruri insuisse: licque cxrellum Templo, membrana extracta oblicum nomen iterum
didicisse, e ejus ope tor deinde prodisialis rirturis opera edidiste. Placet enimvero haec
Judxorum conteltio, non praestigiis; aue incancarionibus, non Damonum opc, sed
dirini nominis vircuce miracula jesum patrasse. Verum ecquem nobis parrationis hu-
jus celtem dabune: quis lapidis hujus, ex delcripei in eo dirini nominis: quis canum
xneorum latrantium e an Libros lacros: an Jolephum, qui Templum, ec quidquid
Templo memoraru dignum incrat, accurace recensuie: minime Pane. Ouis Cacri no-
minis Pazo insculpendi auctor fuie: an Salomon: guxlo cur Salomon, aue quicunque
rei artitex Fuic arre ipse lua usus non est, e nullismira culis inclaruie; cur non Sapien-
ces ipsi canum xreorum Fabricatores, Dayua Covpnun vircure, in seneis sua Calurem, Or-
bisque ac Templi cutelam uli sunt: Flelenam illam, qua resnance id contigiste ferunt,
Adiabenorum reginam fuisse sciendum est, Monobazi uxorem, Izatx matrem, qua
Cuscepta Judxorum religione venit Flierosolyma, maximilque beneticiis aAecta gente,
et clarislimis in regione excitaris monimentis, perpetuam apud eosnominis lui memo-
riam reliquie. Cum autem post Rorippa reois obitum, veliisdem circicer cemporibus
Cacros Judaorum rirus sequi instiruerie, ac deinde eriam Elierotolymam su profecta,
Facile intelligitur Claudio imperante haec erenisse, quod optime vidir R. Azarias in
Mcor enajim, proindeque insigrem esse Rabbinorum anssopnoiur, qui horum cemporum
aequalem felum faciunt. Duo eriam commenci hujus ranicas deprehendieur.
YI. Postremo ad extenuanda Christi sesu prodisia, alia afferuntur ab Fchnicis, Tertium ar
aue impiis edita: de quibus universe dici porest, vel conticta esse e commentitia, vel sumeneum.
masica arce, ac praestigiis facta. Mirisica illa quidem Vespasiani opera, quibus ca. Miracula
co cuidam visum resticuisse, de alium manu XgrUM CanAHC FErEE, à Lubdolis  espasianoes
Fiadriano
AErpriorum artibus videntur profecta, inter quos acta res est. Fama acceperant assicta expen
illi, Forcasse a Judaeis, quorum mulcieudo ingens crac Alexandria, Josephum Cacra quae duncur.
dam oracula Vespaliano accommodasse, quemadmodum alibi diximus, qua in judxorum
Mestiam conreniebane. ITis ne quid in adulacoria arre concederent Aorprii, Deum
Facere, dirina vircuris opera ipsi affingendo, voluerune, quem judaei Melhiam tecerant.
Cum ereo inandissent selum, qui Melsias habebatur a plerisque, cacum illico oculis
Spuro Canasse, e claudos ac debiles morbo liberasse, duos in cum cultum libornant, quasi
ille manu, hic oculis capeus esfer. Tabc oculorum norum hunc Fuisse scribir Pacieus : qui Facic. Hist.
Dus nOtum: an Vespatiani comitibus recens illuc appulsis : haudquaquam cerre; Led libr+. : 12.
Aorpeiis commenti artiticibus; qui Fallo id restiticabaneur. respasianus primo irride-
re aspernari: verba lunc Taciti; quippe traudem et palpum sentiens: candem vocibus
adulantium in sem induci; medicis praesertim rem tieri posse luadentibus, quippe doli
Fortase consciis; cum dicerene suic non esse exesam vimluminis, es redituram, si pellerentur
obstantia: illi elapsos in pravum artus, si salubris vis adhibeatur, pesse interrari. Asnolcis,
Lector, timulatos morbos; quales illi sunt mendicorum xrulcatorum, qui ad moven-
dam misericordiam xororum habitu sese componunt. Re incellecta Vespalianus Falsis
morbis Fallam medicinam adhibuit, alrerius calcata manu, inspuraris alterius oculis. Rr-
o mirabilenon est, quod addit Tacirus: Dtrumque qui interfuere nunc quoque memorant,
postquam nullum mendario pretium. Rem geri vilam fuisse non nesamus, sectam fuisse
nesamus. Alium pexterea dolum Imperatori instruxerune: Scrapeum adcunci vilus
Done cersum adesse Basilides, unus e primoribus Egrpriorum, qui tunc morbo im-
plicicus octoginca millium icinere aberar. Nempe hominem aliquem corporis silo Ba-
Tilidis consimilem in fanum clam inductum Imperatori admovene, uc ex Basilidis no.
mine reotiomen caperee; vilumque ltacun tuocucnl. AC de Christo jelu similes Aro
Phas, tucolque suspicari non poltumus: nam quis viro cenui ec obscuro ad Fraudem,
nimumque lubretee in animum induxet: geus calacra truccus: quam facile à ma-
sictracibus suspiciosis, ac invidis, ec selum exolis traus omnis rereeta fuisler: an inhomi
Mtbuis raletudinis incertae ac dubix: an in ccelis. Guibus lion cacia clet noluminis:
imo, in eo quem captum esse oculis ab ipto ortu parehles; ren, popudis universus
Lellbac; in morruo jam Facente. Igitur non Judat lon Ecuel itraculis selu tidem de
rogare audent.
Simili arte Febri laborantem Fladrianum, de vita pereasum, ac manus sibi interre
volencem aggrestus est anconinus: mulierem induxie; quae in lonusoau le alle
rer brevi conralicurum Iladrianum, acque id Tniperatori renunciare jultam; quod cum
osculari; quod si fecister; visum ese secepturam; paruie demum illa; sc oculos
aqua, qua in tano etal, abluros recexisse le finxit. Subomaric Ancominus e Pannonium
non tecitter, ese caecatam; icerum deinde jultam este eadem Facere, ec senua ipsius