# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1815012307:0635
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1815012307:0635?run=74
# Title: Petri Danielis Huetii Demonstratio Evangelica (shelfmark Leibn. Marg. 207)
# Folio 607, page id 1815012307:0635
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1815012307&page=635
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1815012307/jpgs/default/00000635.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 65 lines, status machine
# Lines: 65 recognised, mean confidence 0.89
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

PROPOSITIO IZ.
607
monium, de popularium suorum horrendis Aagitiis sic disterentis: cin aer Vorssnai Joleph. De
poleo Etrreir, à ps nenol ro rdos ojuas pcouaicor β04 dvorrcor 67 oVE à xV eio n
naaedva av Vo O, i na lansvduva u nW, i Cous  oosutinS Ea
Raebcio necaVreS noNV Id  C adoror riretne Qucar a decorcr Dicere equi-
dem non verebor, quae me dolor jubet. Sic existimo, si hos impios adoriri cunctaci fuissent
Romani, vel vorasine absorbendam fuisse Civitatem, vel undis obruendam, vel iisdem eliden-
dam fulminibus, quibus sodomitica olim regio obtrita est. Nequiorem enim tulit proceniem;
vell. Sud. libr.
e Dei macis contemtricem, quam qui haec perpessi sunt. Idem alibi: EguEto raep 305 o Toseph. DC
Xe9r9 Eueir  evoseiS er Cei5 iovdatois oneS HONVBOCBE, cos uncter nantas ép- bell. Jud. libe
zou acoeauro narai, unst et ns Bvoia sne Ee Edennoter, Ex av n najVOF 7. Ca P. 30.
eor SEopeir Oircos isia JE CC noirn ravrES EroonOr, nay WCs r BaNEI arNNOU eu
 Tais eos rov Deor aeSct ni Taus Eis Cvs mnoior à ctutas ÉPiNOCinar. Tem
pus enim illud omnigenae inter Judaos nequitia ferax fuit; adeo ut nullum pravitatis faci-
nus admistere praetermiserint, nec si quis aliquod animo velit confinsere, ullum maris inu-
sitarum possit reperire. Adeo in omnes privatim es publice morbus hic incubuerat, es ut se
invicem superarent, tum impietate in Deum, tum e in proximos flacitiis, contendebant.
Oualcunque ergo perculerunt calamitates, a Deo ipso injurias luas persequente iis
infficta sunc. Plenis id buccis ad suos rociterabatur Josephus, cum maledictis pere-
retur; pejora meritum le facebatur, qui contra Dei decretum eos serrare vellet, aDeo
Jam damnatos: pradixisse priscos rates cum haec erentura, cum cirili bello sele con-
ficerent. Demum miserabili hac exclamatione conritia lua et querelas claudebat:
Deos àa dede auros enaz  pcouicor na dupoor avres (iepc) p, ni rl OUON Toleph. DC
MaOuECOr révovar no arapa. Deus profecto, Deus ipse cum Romanis ienes lustra- bell. Tud. libe.
les Templo) ipsi injicit, ex civitatem tor piaculis plenam exscindit. Idem ipse Titus 7. Ca P. 8.
in Elierosolymicana obsidione, quasi divino attlacus spiritu, palam inter luos praedi-
CabaE: saors, inquiebat, e nquos, ni nonvopuia, ni szae unzeernuaror nora reign, Toleph. De
 av aMo,  des p unvis eucrois, Bonda s’nurreca; seditio, e fames, ex obsidio, bel. Sud. libe.
es muri sine machinamentorum nostrorum ope sponte procumbentes, quidnam indicant aliud 2. Ca P. 4.
quam Deum ipsis iratum esse, nobis vero opitulari? Ec alio loco: naenctor zoui ( 31r05) Toleph. DC
τO T vasOr arcs (pZor) 50S, ni i  EnanS aE,   aneibdar  ap- belI. fud. libr.
porias, e d0os u creges ininos; nour rlio arâ lcon, oui dec je eroncunoapdo ćon
nei deos ir o st s epoparor issaiois naDencov. Eret speS r ardeo, n unzarai,
i coCiS roVroI TSS rpzo Suvar): Titus erco solida murorum altitudine conspecta, 
sinculorum lapidum maznitudine, es accurata compase, es quantum hi in latum, quantum
item in altum paterent; Deo, inquit, favente bellum ressimus, es Deus ab istis munitioni-
bus fudaos detraxit: nam quid manus hominum vel machina possunt adversus has turres e
3. 43.
Thalmudista etiam in Baba metzia, majores luos Deo poenas dedisse aiune, quod Thalm, Par
Legi verba sua anceterrent. Trem in Parte qyyn, sive De Fectis, libro Seprimo, ca. Nerichin, libr.
Pice certio, Iraelicarum perricacia, canis, salli, hirci, de spinx procerrix compa I. PaFL. 2. C. 7.
ratur. Scribit vero Aben Frra puror illud, quod e lexaselimo quinto capire Ilaia II.. 652.
Tumsimus, in quo cora dic manus luas ad populum incredulum expandisse se dicie
Dominus, à R. Mose Flaccohen Iractirica senri adscribi. Ouod a Paulo factum
ROm. XO, 22.
TI. Ergo cum judxorum perinracia manifectis oraculis praedicta sic, atque idem Doctrine
Spiritus, qui rencuri jelu necmeca in Libris Pacris consignabat, hanc Judxorum ob. Christi fesu
Cinacionem ex obtrmatam dillentionem in iis praenunciaverit, dum doctriux Christi veritaie con-
Jetu veritarem oppusnant sudet, cum eam urique vel maxime contirmane; quippe firmant fu-
perricacia sua libris iildent accetuentes fidem, qui Christum jesum nuntiane.
37.
est in Lpistola ad RomaO5.
Sudxorum rejectio ec dispertio, corumque abolenda
Cacrificia.
Alet3 cm 0
pugnant.
 Fur. 28. 28, 29. Percutrat te Doni-) LVIATTH. 21. 40, 41. Cum ered de-
nus amentia, e caecitate, ac furore mentis, niet Dominus vinea, quid faciet arricolis il-
es palpes in merrare, pout palpare solet cains lis? Aiunt illi, Malos male perdet,  vineam
in tenebris, et non diricas vias tuas, omni- suam locabit aliis agricolis, qui reddant ei
que tempore calumniam sustineas, e opprima- Fructum remporibus suis. MRrC. 12. 9. LuC.
ris violentia, nec babeas qui liberet te.
120. 15, 16.