# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1815018577:0010
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1815018577:0010?run=74
# Title: [Schediasma. Polemicum. Expendens. Quaestionem. An. Dentur. Spectra. Magi. Et. Sagae] Schediasma. Polemicum. Expendens. Quæstionem. An. Dentur. Spectra. Magi. Et. Sagæ. (shelfmark Leibn. Marg. 223, Stück 5)
# Folio 4, page id 1815018577:0010
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1815018577&page=10
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1815018577/jpgs/default/00000010.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine
# Lines: 43 recognised, mean confidence 0.90
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

 C4
C0
consequentia unt, de Pactis Acc. quali Breriarium, quantum ad rem prae
sentem, dicimereatur. Nonnulla enim in ea tantum indicantur, quae in
nominaro Beckeri Libro uberius de latissime deducuntur, v. B. quae in prae-
dicta disp. 5. 37. ad fin. de Oris. Crim. Mosiae recensentur, si excipiantur
nonnulla istorica, Philolophica, ex quae ortum Processus cum Magis in
Judiciis explicant, integro Libr. P conferendo Libro IV. c. 24 a Beckero
cractantur. DeSpectro Endoreo, samuelis personam referente, agitur
Libro HIT. Der Besauberten Belt1c. 6. 5. 11. segq. de tentatione Christi apud
Macthaum Cibr. IT. c. 21. de prohibitione Maxix, quae in disputatione per
Veneticium dureh Bisfemischen explicatur, Libr. III. C. 8. 5. 2. Segg. de Ser.
penteinParadito, an diabolus fuerit: de quo alibi Et mentio a cic. Aut.
Lbr. 15. C. 20. Cujus quidem laborisfinis, cum eo pertinere videatur, ut
Veritas a praejudicatis seculorum opinionibus ec vulsi corruptelis in ar-
sumento magnimomenti vindicetur, operx pretium facturi ridemur, sI
in Coliditatem horum Rroumentorum inquiramus.
5. 10. Praemitritur in thelibus Inanguralibus 5. 2. Fxcusatio plus X-
tio intem. Quomodecta, quod ob praejudicium Autoritaris, imbecillitatem ingenii, erro-
pestibas, rum occurrentium copiam, es temporis, quod elaborationi destinarum erat,
es aliqua brevitatem, nec applausus plurimorum expectari, neque dienum aliquid ap
incommode probatione publica, vel assensa etiam paucorum veritatem sincere inquiren-
abipsodi rium proferri possit. Nam li quando res solide demonstratur, Philosophi
non est, suspicionem imperfectionis excitare Lectori exculatione, adeoque
aut intempestira est, aut talis, quae defectum ex disfidentiam arpuit. F.
nimroro speseraterudito Orbi, postguam semel L abori huic mmanus ad-
moveri ccepta erat, quo tot innocentium hominum periculum arceri pot.
est, iplomonente Autore Carim initio disputationis, ec toti generi huma-
noincerest, ut a Aultissima supeistitione liberetur, Fore, ue exquisitissi-
mostudio, licet breviter, omnia tractarentur. Alioquin metuendum
exat, ne plus damini, quam emolumenti, tractatio superficiaria et imperte-
eta generi humono afterret. Tumultuaria enim ex festinans opera in
argumento rantimomenti efficit, ut nec pauci veritatis sincere amantes
in re ex dimidio dc imperfecte tantum, si cum Colida veritate comparetur,
pertractata acquielcere possint, etiam irelint; pertinaces outem de prae.
jndiciis occupati in errore inveterato contirmentur, ut putent, sententiam
suam, licet Fallam e absurdam, anemine, ne doctissimo quidem, refutari (o-
lide posse, inprimis cum animadvertant, multa ibidem exprimi, quae neque
Theologi cordatiores, neque prudentiores Philolophi adimittere solenc,
1. 8
eb 10
Quod hu-
sut exsusa