# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1815018577:0056
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1815018577:0056?run=74
# Title: [Schediasma. Polemicum. Expendens. Quaestionem. An. Dentur. Spectra. Magi. Et. Sagae] Schediasma. Polemicum. Expendens. Quæstionem. An. Dentur. Spectra. Magi. Et. Sagæ. (shelfmark Leibn. Marg. 223, Stück 5)
# Folio 50, page id 1815018577:0056
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1815018577&page=56
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1815018577/jpgs/default/00000056.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 44 lines, status machine
# Lines: 44 recognised, mean confidence 0.91
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

10d Ct
a
mes echeroas exiltimari, atque ab his hominibus immitti Comnia, e signa
morbi de sanitatis; neque lolum hominibus, rerum et pecudibus et ju
mentis; atque ad hasreterri lustrationes ee expiationes dirinationemque
omnem, ee raticinia at que caetera id genus. Et quidem juxta Plocinum
crudeles in luporum, jurgiolosin canum, meticnlolos in mulierum, la-
pientes in hominum excellentium Formas, atque prore nata lic aliterre
mutari. Maxime vero eas, quae inhominibus fuere, animas superstitum
inducere sire adbonum, lire ad malum. Ouibus praemittit, Mercurium
animarum Muaestorem esse, atque ideo ductorem diei ac janitorem de ter-
renum, quodis ex corporibus ec ex terra ec ex mari animas immilteret,
atque puxas quidem ec purgatas in excelsum duceret, impuras rero illisne
appropinquare quidem debere, neque inricem sibi ipsis, altirmat, caete
rum vinciri afuriis infractis nexibus subjicie.
Ex lecta Eleatica Aselissus, citance Vossio de Sectis Pbilos. cap. 7. de iis
Metssi ex Lhil Catuendum esse credidit, ob obscuram et incertam eorum notitiam
Secta filea Demoerius Abderita ex eadem Secta tantopere risiones _ spectia con-
rita, Demo. em CiE, ut in moreuorum monumentis dies noctesquo Audiis operam da
ret, ubi cum iplum umbrorum hrabitu aliguicircum silirent, is nihil terri
Faconis. tus inter legendum inquit: Desistire tandem ineprire. De Lacone tradit
Plutarch. in L. ac. ipsum spectro lanceam obtulisse, fugientem que imasia
nem secutum atque sic allocutum fuisse: Ouo fueis animabis moritura?
De Crnisis, Quorum Princops Antisthenes e hujus auditor Dioeenes
a. Ornopensis commemoratur, parum memoriae proditum elt, quid de Diis
autmaxicisartibus senserint. Asrolosix caeterarum q; disciplinarum atque
ortiumreluti inutilium, ex qua minime essent necessaria, neglixentem fuisso
Diogenemtradie Caerrius L. V I. 0. 73. Rondellus tamen de Liberianus quidé
nos docent, quod a Platonismo non adeo fuerit remotus, uepote qui Pla-
conishaereditatem inralerit, quod ex dicto ejus de animae secestu a corpo.
reprobatur. De Amisthene de ejus Libro Phrlico Auctor eA Cicero, L. 2.
denatura DcOr. 5. 13. Cdit. Cronor. ipsum, populares Deosmultos, na-
curalem unum dicendo, tollere vim ec naturam Deorum. Pro divinatio-
ne Diogenem sic arsumentatum Fuisse legimus apud cundem Cic. P. 2. de
Divinat. 5. 49. Si sunt Dii, aut non diligunt homines, aut quid eventurum
sie ionorant, aut existimant, nihil interesse, hominem scire, quid futurum,
sit, aut non censeni, suae esse Majestatis, praesignificare, quae sint furura, aut ea
ne ipsi quidem Dii praesienificare possunt. Oux cum concedi nequeant,
concludit loco cit. dari Divinationem.
dcep1
dententia
crisi Athe–
modori 5s
Cynicorum