# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1815018577:0059
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1815018577:0059?run=74
# Title: [Schediasma. Polemicum. Expendens. Quaestionem. An. Dentur. Spectra. Magi. Et. Sagae] Schediasma. Polemicum. Expendens. Quæstionem. An. Dentur. Spectra. Magi. Et. Sagæ. (shelfmark Leibn. Marg. 223, Stück 5)
# Folio 53, page id 1815018577:0059
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1815018577&page=59
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1815018577/jpgs/default/00000059.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 38 lines, status machine
# Lines: 38 recognised, mean confidence 0.91
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

d
rir inoo narsEnsauso es ro a5 Panes oDISIN CaVTOIOI, NaDaGUSE
e00DECorES na) Enaodas ABTeCOV TE aTEZESDaI KENeVOVCS, nad
SdEOMET oM, Hai duenirndcicer avbGOIN vocEBOW EdtV. Ni
bi certe, inquit, qui primi hunc morbum ad Deos retulerunt, tales esse vi-
dentur, quales sunt Masi expiatores, circulatores, ac arroeantes ostentaro-
res, qui se valde pios esse plurimum que seire simulant. Fi quippe divini-
raris obtentu ac praecextu cum nulla opera prodesse possent, ne inscitiam
suam proderent, sacram hanc affectionem esse censuerunt. e additis idoneis
rationibus tutam sibi curationis riam propoluerunt, obtatis expiationibus,
et incantationibus, balneisque interdictis, dc multis cibis ad laborantium
usum minime accommodatis. Consentit cum Fippoer. e Senec. Plinius
L. XXX. c. 2. Qui, quae de Magis narrantur, adducto Neronis exemplo
deridet.
Peripateticorum Princeps, Aristoteles, nihil diferte de lagis De Peripa-
memorat. Ipliquidem a Plinio ec Laertio liber uarixor inseriptus ext. resicis.
buitur. Verura Regidius Menagius ad procemium Laertiinotat, hunc in-
ter libros iplius in rita ejus non recenseri, ab aliis Antistheni, ab aliquibus
autem Rodomis telte Suida, tributum Fuisse, adeoque inter bcoderir ea
D85 ab auctore rita Aristocelis inedito numerari. Aristoteles certe
Lib. 8. hictor. Anim. cap. 24. Protectorum cormina incantamentorum
Romeneis ruliercularum de Fabulis annumexat. Fit antiquos etiam Pe-
ripaceticos, Alexandrum, Simplicium, Averrhoem, corumque plerosque
daemones et spectra nesasse, Binsfeldius alserit. Quod de iplo Aristote-
le quoad damones probat Pomponatius, L. l. de Incant. Capiy.
Sectae uxe auctor Epicurus, uti a careris discessionem fecit, ita. De Epieu
communem doctrinam de daemonibus d geniis rejicit, exictimans, quodreis.
illi, qui genios sibi apporere commemorane, auementiantur, aut fingant,
aut melancholiei sint, talesque, ut cerummolum corpus ipsistum suspendat,
cum ad extraordinaria deflectat imoginationem; pisetgueipsum huma.
na immbecillitatis, quando ad stabiliendam damonum existentiam diving-
tio aut oracula obtenduntur, quasi Dii nonnili in srabato decumbentibus
ec ratione aere utentibus adelle reline. Nonaliter sensit Pheodorus By.
Tantius, Epicurxus, vanas has ec inanes imagines nunquam lapienti cui-
quam, ledpueris, mulierculis, Rolidis ac deliris, opinionis errore deceptis
illusisse. Nic. Remisius c. 28. Damonol. Fenuit ejus disciplinam inter plu
rimos Mus serrus, _ locum hic quoque libi vindicant Lucretius dt Perronius
Arbiter. Gassendus, licet Epicuri Philolophiam sequatur, inter aliatamen