# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/181508023X:0015 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/181508023X:0015?run=74 # Title: Philosophiae Cartesianae adversus Censuram Petri Danielis Huetii Vindicatio (shelfmark Leibn. Marg. 223, Stück 9) # Folio 11, page id 181508023X:0015 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=181508023X&page=15 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/181508023X/jpgs/default/00000017.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 44 lines, status machine # Lines: 44 recognised, mean confidence 0.91 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. CAPUT PRLA CLLS Jam vero hjuxta Rutoris Definitionem qrartam Geometricam aNu mimus punctum parcem habensnullam, hineqre indirisibile existens et huic annectimus adhuc urum punctum; Nonne inde exlurgit quon- cicas continua vel magnitudo: Oris aurem hâc demonstraturus est minorem? S. Ir. Cererum commemoratur inter Propositiones Fuclid. Libr. +. PrOPOI. 10. datam rectam sinitam bifariam secare. Iujus Problee matis Colucio inibi data etiam extat. Uerum voro hoc ipsum ullo modo resolutu sic possibile, ambiguum redditur ab Axiomate 14. Flem. Ceom. Lib. I. Tacquet. pas. m. 14. ad oculum demonstrantis, magni: cudines ex punctis omnino indirisibilibus numero finitis componinon Pose. Nam linca ex9. atomis compolica ec diridenda grintam ato num ceu mediam Foret exnacura sectioni ineptam natam. 5. 12. Porro ab omnibus Philosophis Mathematicis inter princis Dia communia, cagre xternae reritatis relata obserrentur haec duo: Omnes partes simul sumprae sunt aequales sue toti, e5 ab aequalibus si ab stuleris aequalia, quae remanent, erunt aequalia. Exhilce duobus Axis omacibus Arichmecici Addicionis probationem derirare gectiunt. FF enim cifra A Fig. 1. Cupra lineolam consignaex e addendae luctinent rices parrium; infra lineolam vero addita stanctocococius. Igieu computo julte insticuro, neceslario xeqralia remanene in Cuperioribus B. A ec inferioribus B, aequalibus r. 8. 9. ablacis. S. 13. Ora occatione noretur, non praecise requiri abjectionem numeri novenarii, si citrae superiores Fis. 2. C. sibi inricem aaditae non actingunero. Nam intali calu qralibet abjicipossunt citrae, qui busabjectis, aequalia unc remansura. Addendis vero numerum de- narium aetingencibus superantibusre, Colius numerinovenarii abje etio locum invenit. Racio hujus rei dispalescie fuapte. Nam quo- ties numeri infra lineolam D citrarum monumentis (unt exprimendi, Foties ar0,9. abjiciuntur, Colaegre unitaces consignantur. ITis non obstantibus, tamen remanebune aequalia in his exemplis, quoties cunque9. fuerinc omilsae, etiam (E cunc ab inaqualibu abstuleris aeqralia nempeg. rid. E. (Flaec ad duco ur occasiones dubitandi, nam indenon in- L. 3+3. FringunturAxiomata, prout pericus Arichmeticus Facile deprehendet. 5. 14. Contra axioma quae eidem sunt aequalia, inter se sunt a- qualia, aligrocies disputantibus objeci hanc instanciam: in Alorect. angu 3.l 376.2 8. 3 Fibu 31291c 659710