# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/181508023X:0052 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/181508023X:0052?run=74 # Title: Philosophiae Cartesianae adversus Censuram Petri Danielis Huetii Vindicatio (shelfmark Leibn. Marg. 223, Stück 9) # Folio 52, page id 181508023X:0052 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=181508023X&page=52 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/181508023X/jpgs/default/00000054.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 34 lines, status machine # Lines: 34 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. CAPUT QVINTUM. 7. L. V. 16. Eor. LV. v. 12. 65c. Undemale concludie Dominus Hlueti- us contra Cartelium 5. 5. Cap. P. ex intinicudine hac mathematica mundum vereintinitum. Mirorrursus, Dominum Flucciumnon el- Ecrecordatum hujus acceptionis notissimae. 5. 4. De caetero ad ulcima hujus 5. rerha repet. respons. ad . VII. hujusC. CAPUE SEXTUM. Lxpenditur Cartelii sententia de ortu mundi alpeccabilis. D. I. Qua sit Cartesi sententia de orru eriumelementorum, ex quibus mundum hunc aspectabilem constatum esse docuit? II. An experpetua corpusculorum concursione s ramentorum decussu augeri indies necesse sit primum elementum, minui, tan demque deleri secundum? Orx u C artelii sententia de orcu trium elementorum, exquibus mundum hunc alpe- etabilem conflatum ese docuit 2 S. 1. Turissime ex ipso hauriemus Fonte hanc autoris mentem, cujus verba Tunc 5. 48. Part. III. Princip. Philosoph. Iaque, ut na. turae legum essicacitatem in proposita hypothesi ostendere incipiamus, con- siderandum est, illas particulas, in quas tocam bujus mundimateriam inicio divisam fuisse supponimus, non poruisse quidem initio esse sphari- cas, quia plures elobuli simul juncti, sparium continuum non replent; sed eujuscunque figurae tunefuerit, eas non poruisse successu temporis non ferirorundas, quandoquidem varioshabuerunt motus circulares. Cum enim inprincipio satis magnavi motae fuerint, ut unae ab aliis sejungeren- eur, eadem illavis perseverans, haud dubie satis magna etiam fuit ad earum omnes angulos, dum sibimutuo postea occurrerunt, atterendos: ad hoc enim non tanta, quam ad illud, reqoirebatur. Et ex hoc solo, quod alicujus corporis anculi sic acterantur, facile intelligimus, illud tandem fieri rocundum: Quia hoc in loco nomen anguli ad omne id, quod AdS. 1o