# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1815201908:0020
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1815201908:0020?run=74
# Title: [Problema Austriacum Plus Ultra Quadratura Circuli] Problema Avstriacvm Plvs Vltra Qvadratvra Circvli (shelfmark Leibn. Marg. 230, Stück 1)
# Folio - , page id 1815201908:0020
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1815201908&page=20
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1815201908/jpgs/default/00000020.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 31 lines, status machine
# Lines: 31 recognised, mean confidence 0.96
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

mea quae cladi fupersuerant, cum mecum deferre non possem, Craecio Oenipomem Z yrolis aman-
data sunt, secundo demum Rheno in Beleium deferenda, sed cum impeditae semper essent via,
variique bellorum casus omnem Rhem tractum quotannis exciperent; neque manifesto peruul
exponenda iudicarentur, decennium tocum ea expectare necesse fuit: donec tandem non sine 
enis impensis, magnaque amicorum cura summo meo e audio, decimum post annum, Gandauuim
delata sunt, eae que scriptorum meorum sunt reliquiae, quae mihi materiam huius operis prabue-
runt. Duo nomine quantum quidem debeam, imo omnes qui hisce rebus delectabuntur, R. P.
Roderico de Arriaca, qui tantum milii beneficium inopinato praesticit, eso seio: omnid ehamfere
exciderant qua ults charcto saerant complexus; quis enum omnium iam senex recordetur qua
trieinta (5 quod excedit annis, fuerit commentatus? praeserrim cum breuissime sincula quuse
per compendium diceßissem. Gratias itaque aco maximas bono Patri amicissimo meo; es 
siltem alicuius eratiae loco rependo, extare me velle publice aliquod debiti mei montthe 
publicam que restificationem beneficii privatim quidem impensi, sed ex quo, publico etiam Ceome-
triae bono, nisimea mefallat sententia, otilitasemanabit.
Atque haec sunt qua tecum, Lector beneuole, more meo, id est candide communicanda duce-
bam. Interim si quid in operis decursuminus expolitum occurrerit, id sane festination nimiae ad-
scribas velum; cum enimrursus morbimei Praca contracti vires recrudescerent, senemque jam
defectis viribus oppressurae nonnum quam viderentur, Superiorum iussu, quorum nutus etiam,
non imperiatantum obseruo, conquisitis ondique auxiliis, hoc quale nunc vides opus effudi
dicam, an concinnauis ante quam mors subita, expectata tamen semper, faetum hunc opprimera.
Mihi sane rebusque meis parum esse laborandum censebameeo; sed cum in eorum manibus eeo
sim, qui cocere possint, malui qualecunque hoc opus publiciiuris facere, quamrefracari minimo
etiam eorum nurui. Peienim nos nostri minime sumus, ita faecus etiam incenii non nostri, mi-
nime nobis arrocandi sunt, quos Religioni obnoxios fecit professio. Si quid tamen laude dienum
fortasse duxeris, tocum id Deo adscriptum cupio, cujus honori ex gloriae laborani toto vita mea
tempore; neque sane sine incenti admiratione, aeterni, etiam in minimis, arcifici: non enim
cumordinem simmetriam, proportionem, quam in sinculis superficiebus corporibus que demon-
stramus, nos ipsi industria nostra aut arte essineimus, sed facta iam, es aeternis legibus ita dispo-
sica, felicitare aliquâ incenii, aut, quod mibi concieisse proficeor, eius favore qui omniatam con-
oinne in parces suas distribuit, invenimus, es inventa demonstramus.
Sua