# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1815201908:0294
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1815201908:0294?run=74
# Title: [Problema Austriacum Plus Ultra Quadratura Circuli] Problema Avstriacvm Plvs Vltra Qvadratvra Circvli (shelfmark Leibn. Marg. 230, Stück 1)
# Folio 237, page id 1815201908:0294
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1815201908&page=294
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1815201908/jpgs/default/00000294.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 32 lines, status machine
# Lines: 32 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

AD SECFTONES CONV
erit enim E BF aequale criansulo BC.M, cum balis I. M aequalis (C E F Cx COM-
Aruccione, e linea B B, F B non Colum sinc aequales incer (e, se d cciam linc xe quales
rectis L. B, BW. IBicur pertecimus quod imperacum tuic.
Scholion.
Actenus conati vtcunque sumus sectiones coni explicare quae per apicem transeunt sive in
ecto, sivem scaleno cono: quia vero apud antiquiores maxime archimodem, alia nomen-
clatura inscenitas reperies relquas com sectiones, quutum eaplanatiot regueons otas
prosequi intendimus: hinc opera precium iudicaui pramittere quae ad rem hanc percinere vide-
buntur.
in triplici differemta posderunt. Sudsaam alerunt conos rectangulos; nonnullos acutiansu-
los, alios denique obtusianculos, denominatione sumpta ab angulis quos sectio per axes facta
contineret ad verticem coni: unde illis distinctio conorum rectorum es scalenorum ienota
fuisse videtur, cum scalenus conus, omnis generis angulos admittat ad verticem; variata so-
Cummodo, secundum diuersossrus, sectione per axem. Rectanculum itaque conum dixerunt
omnes alos anzulos excludens praeter rectum. Cionum vero rectanculum prius dispescebant divi-
one per adem  unde trianguli labas alio plano secabant ad anculos rectos quod insuper
Est aneio eset oriisoonu nfectionem appellabant cont rectangulu recentiores autem
varaodiam cum. Conu deto acatianu smiliter loscelium partiebantur bifariam per
axem, ac primo quidem sectionem per axem cominstituebant; deinde trianeulum ex sectione
per axem productum, alio secabant plano, quod tam plano quam lateri rrianculi rectum esset.
quo fiebat ut alteri quoque crurum occurrens, ficuram alterius forma proferrent, ex a parabo-
la lonce diuersam, quae scilicet zota clauderetur incercapedine linearum rectarum trianeuli per
axem: sectione inde resultantem contacurianculi dicebant I soscelem, denique conum obtustan-
sulum, eadem praxi es peraxem dividebant, deinde plano ad onum laterum, ee ad ipsum
trianculum recto per conum acto. sicuram formabant quam coni obtustan zuli vocabant, quae in
idem recidit cum hyperbola recentiorum. Haec icitur antiquorum ratio diuidendi conum, a re-
centioribus maxime vero ab Apollonio, nonnihil est immutata: conus enim qualiscunque sit
en natura sua tale corpus est, ex quo sincula harum sectionum erui po ssint; quoduis enim irian.
culum
In duplict differentia conos esse posuimus, alios scilicet rectos, alios scalenos: antiqui vero eos
conum Isoscelium qui nullam admitteret varietatem in trianculis per axem exsurgentibus,