# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/730901130:0545 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/730901130:0545?run=74 # Title: [Illustris Viri Godofr. Guilielmi Leibnitii Collectanea Etymologica] Illvstris Viri Godofr. Gvilielmi Leibnitii Collectanea Etymologica (shelfmarks Leibn. Marg. 10; ZEN Leibn. Marg. 10) # Folio 287, page id 730901130:0545 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=730901130&page=545 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/730901130/jpgs/default/00000545.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 57 lines, status machine # Lines: 57 recognised, mean confidence 0.81 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. MI. pu ede Dur Vatal. liteli D5 et bels An aeta Inde estio ABeD Dc. eta CuI I tiibi 11). enine Mati XVO. iade. IHD. aitisi lon METERTA DIA. Longobardis, (apud Paulum Diaconum) ut ec Cracis; hodic lumitur promalo. Iaqueo. lim proco, cujus imperfectio consiltit in ipsius potentia ex intellectu; hodiepro co, cujus vi tium est in voluntate; sic tögen, desen (id est Fseld) olim de riribus e robore, prortus, ut latinum virtus. Sed hodie tugend (ut de vir- tus) magis de rectae roluntatishabitu. Probus horuo, preud. homme, nunc de viro Forti, nunc de viro bono, quemadmodum viri strenui ee nobiles olim sure Mannen, boni homines di- cebantur, quae expressio hodie in contemtum abiit. An mat prolocio, d mad, vel mait, pro debili, stulto, ab eodem: haereo. Sanc mit, pcra, metten, muthen (Occurrerc) mec. ting, mate (unde matelot) conveniunt; quem. admodum ab altera parte modde, mudde (pro limo) mara, (procibo) malsa, mad pro molli, debili, matte (polster). Sed amazzare, mattar, puto ese a marra mata, massile, Streit-20 massue Holben; cui nomen a crassitie vel malsa lua in extremo. Nempeut borem, ita ex damna- tum ictu mallae, id est, clare occidebant. Et X tale quid Italis hodieque in ulu est. Forte transitus factus a mit vel medio ad mallam, quales medulla. Non aulim tamen quicquam attirmare. In vocibus aliquot hujusmodispe- cimina dariinguilitionis (Claubersii exemplo) non inutilo putem. LegenS