# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/746572255:0319 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/746572255:0319?run=74 # Title: [Danielis Lipstorpii Lubecensis, Specimina Philosophiae Cartesianae] Danielis Lipstorpii Lubecensis, Specimina Philosophiæ Cartesianæ (shelfmarks Leibn. Marg. 14; ZEN Leibn. Marg. 14) # Folio 63, page id 746572255:0319 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=746572255&page=319 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/746572255/jpgs/default/00000319.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 41 lines, status machine # Lines: 41 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. COP E R NLCUS REDLVEVUS. cano deprompsut, d unc illa ipla, quae in supcrioribus à me discusta Funt. 30. In quibus lane, uthoc addam, non parum miror illam naepenoiar nonnullorum Virorum, laplumque eorum, haut Facile condonandum, jure noto: ridelicet, quodputent, concestahac doctrina de motu P er- eae annuo per Felipricam, rix nocabili, de quasi insensibili existente in Scellis fixis. Sequi porro debere, unam primi honoris stellam non ipsum modo Solem, sed universam solis sharam cum omnibus inera illam comprehensis octies magnitudine sua excedere, imo ut hrabet A. libelli Conclusionum L. disqui- Sicionum, Stellam fixam eminoribus quamcunque toto orbe masno multo majorem ese. 3I. Verum, Si Scella fixa lextae magnitudinis (quam, ut praedictus A. suppurat, toti orbimaono aequalem esse oporrebat, ad lalrandam Co- pernici sententiam,) Toluminodo Soli ponatur aequalis, re sultar exinde collectio, distantiam lixarum 2260 Pemidiametros orbis maeni conti- nerc, (cumtoties diameter Scellx firx Cextx maonitudinis ab Anci-C0- pernicanis 5o tertiis definita, in una Solis diaImCtro ContinCAEUE) qux certe altitudo, de rastitas Splixrae Scellata, tuendae Copernicex hypo- chelis de insenlibilitate ullius murationis in fixis, Cufficere possit. Pe quia distantia Solis a Perra continet omnium conlen (u F208 FemidiaetroS. iplius Terrae, ec distantia fixarum, proutjam innuimus, 2200 lemidia- metrosorbis maoni: erso mulro major c lemidiametes Terra iN COM paratione orbismagni, L. distantix Solis a Ferra, quam Pemidiameter orbismagni in relatione ad dictantiam sphaerae Scellata: quae camen ipsa terrae lemidiameter plane cranclcit, atque inoblerrabilis est. 32. Cum eroo ad tuendam Copernici sententiam illud Cufficiens (II. ut Sol ponatur stella fixx sextae magnitudinis ese aequalis, (quod illi ad- verlariorum concedere necellum habent, qui apparentem unius Scella fixx sextae magnicudinis diametrum 5o tertiis metiuntur) insignis pro- Fecto lapsus elt, relle Scellam aliquam fixam, nontantum toto orbema- so, (centies lexies millies quadringenties octuagies millies Sole majo- 2C) Sed e tota sphaera Saturni majorem fingere. 33. Superestigitur, ue rideamus, quodnam sibi syCtema eligane acl Talrandas apparentias calestes, Mercurii, Veneris, Marris, Toris, e Saturni; qui terris riciniores facti adeo distantias luas gariant, uc V. 8. Mars a minima ad maxima remotionem tantam differentiam procrcet, quantum est duplum distantia Solis a l’erra. 34. Prodeatloco omnium Longomontanus, qui Theoric. lib. 1. Cap. 1. va8. 160. ita concludit. Duoniam, in quiE, Tan ex immensa stellarum fva- r.HB