# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/746572255:0359
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/746572255:0359?run=74
# Title: [Danielis Lipstorpii Lubecensis, Specimina Philosophiae Cartesianae] Danielis Lipstorpii Lubecensis, Specimina Philosophiæ Cartesianæ (shelfmarks Leibn. Marg. 14; ZEN Leibn. Marg. 14)
# Folio 103, page id 746572255:0359
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=746572255&page=359
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/746572255/jpgs/default/00000359.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 41 lines, status machine
# Lines: 41 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

COPER N TCRS R ED TVZYUS.
es Mathematici morum rectum considerant. Vide part. 2. Speciminum Phi-
lol. Caxtelianae.
3T. Adprobandam rero motus circularis naturalitatem e perfecti.
habicudinem, addunt hoc Copernicani; quod mocus rectus inhocvni-
verto consideratus, inque hac mundi disposicione, semper cum circu-
larimilceatur, qui inrecto latet abdicus, nobisque sempernon apparet,
propter Naturae Scilicec idencitatem, partium cum (uotoro. Ouoniam
enim tocum circulariter iovetur, oportet de partes, donec tori (uo
uniantur, circulari motu ad instar totiusmoreri, licet hiciplemotus par-
tium, tanquam unirerlo communissimus, non sentiatur a nobis. Cum
ergo motus circularis lit perpetuus, sit uniformis, ee xquabilis, indefr-
cientem caulam habens, recto e contrario (qualis a nobis percipitur,
non qualis ex lua natura cA) delinereirerum Festinanteim, Per guem COr-
Pora consequuta locum luum cellant esse graria vel leria, cellatque ille
motus, concludune, illum maxime esse simplicem, regularem, atque perfectum;
rectum vero impersectum.
32. Ouod iplum quoque de impertectitudine ejus Aristoteles nOI
dissimulasse ridetur, quando perfectionem lin. circularis prae linea recta
determinat, illam appellando perfectam, hanc imperfectam: impextectam vero
obid, quia si sit infinica, car et finc e terminis; si rero finita, quippiam
eltextra eam, ubiprolongari porelt, (que ratio Liomminoraleret, ecom
nibus Peripaceticis eslet probata, caederemus Arist. in propriis castris,
dicentes Elementa iplius non esse pertecta, quiahaberent motiimper-
fectum; adcogi nec esse corpora simplicissima). Ouod si ergo linea cir-
cularistantam est adepta perfecticudinem prae rectalinea, tacile exinde
colligere obrium el, tanto pertectiorem moru recto eslemotum circu-
larem, quanto circularis linea recta elt pertectior. Videatur lib. 1. de caelo
cap. 2. Ubi inter alia haec rerba leguntur. Y0 Zd rencoV ∞ ey repor Duod 8
a T2N85, E) NixX O F rNeicor, aDeia rapn Sduia. Iloc est, perfectum
enim imperfectum antecedit natura. Atque circulus quidem perfectus est: linea vero
recta nulla est sane perfecta. Flinc Joh. Magirus Phrlolog. Peripat. lib. 1.
cap. 5. theli 40. Tolum circularem motum pertectum eAc dicit, atque
recularem, idque ex Aristorele probare anniritur.
33. Objicit Vir aliquis non oblcurus: Nec uniformitatem, nec reculari
tatem esse de essentia motus, sive simplicis, sive naturalis. sed utrique contincenter
accidere; ita, uctum simplex motus, tum nacuralis, tam deformis, quam unifor-
mis, itemque tam regularis, quam irrecularis esse possit. Ouare motus recti tum
simplicitati; tum nacuralicati ejusdem irregularicatem es ingaualitatem nihil
quisquam deroeare posse. Sed Resp. Ouod naturalieatem, ut sic loquai,
MOLHS.