# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/769497845:0081
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/769497845:0081?run=74
# Title: Marii Nizolii De Veris Principiis Et Vera Ratione Philosophandi Contra Pseudophilosophos Libri IV (shelfmarks Leibn. Marg. 26; ZEN Leibn. Marg. 26)
# Folio 13, page id 769497845:0081
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=769497845&page=81
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/769497845/jpgs/default/00000081.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine
# Lines: 40 recognised, mean confidence 0.91
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

LIBER L. CAP. I.
enin mulci alii receres emagniriri, cum in primis Aristoreles muleum pec
calle deprehendicur, acque ideo non immerito a quibusdum comparatus fuie
Loligini, qux dum quaeritur à piscatoribus uc capiatur, jam jamque admoreri
manus sentir, Ctarim atramentum illud humoris nigerrimi, quod in Cc habce
congenitum, pargens inticir aquatn, ut ab c culismox e manibuspilcatorum
clabatur. Sic enim de Aristocelesiis inrebus, in quibuscapis hoc est, rerinci
redareniq; dubitabat, Termonis vel breritatem, vel obliquitarem vel obscuri
cacem spargebat, ut aciem eorum, qui se deprehendere rellene, eluderet: quod
ricium philolophandimaximum ab co, quirectephilosophari cupic, inprimis
esttusiendum. Deinde illud quoque non in postremis vicandum, ne tractet qu’ae
Stionesinconsistentes, c25 quae a Orxecis appellaneur aous a ta Enrmual quales
unt, cum opudantiquiores Philolophosmulex, cum etiam apud Aristorelem
nonpaucx, ee inter aliasilla, quae contra P’armenidem e Melillum disseritur
in primo Phylcorum, utrum omnia sine mum necne, d rurtus illa, qux dil-
putatur in tertio Metaphylicae, urrum contingat idem lunul esse de non esle, de
alix hujasmodi. Nam per Deosimmortales, li derebus tam claris e apertis
dubicatur in scholis Philosophorum, quaenam apud eos pOlteR CFHNECerEA E
indubitatar sic enim vemo neque ignem esse calidum, neque glociem esle fri-
gidam, nequenirem esse albam, neque atramentum aut carbonem elfenigrum
armare poterir: exurger enim aliquis Anaxagorx iblius ter sulti lectators
qui contra dicat e attirmet, nirem ele nigram, de caomnia, quae memorarir
contrariis qualitatibus essepredita. Ouamobrem quaestiones omnes hujus-
modiablurda e praeter commune omnium sen sum, merito damnan:ur e de
ridentur ab llocrare inprincipio orationis ejus quam inscripte, EnErns Eruco-
uror, _ a Seneca in libro Epistolarum ZIII. Epistola ultimas e rerera quicun-
que aliquid hujus generis tanquam verum obstinare aftirmac, is non lerio re-
Futandus redarouendusque est, led ritu ac libilis explodendus de ejicienduss
quirero concratale aliquid aftirmatum tunquam rem seriam returar, is quoq3
nonminus quam ille quemrefellit, eadem planc dignus riderur derisione de
exlibilatione. Duo circa recte philolophacuri diligenter ab istiulmodi quae-
tionibus inconliltentibus e ab surdis tanquam a maximo quodam philolo-
Phandiritio abstincane. Pratereaneque quiegnam paradoxon ant inusuatum
aut novum in Philosophiam ineroducant, nec introductum ab alio recipiant, aut
approbent, nisi magna ratione ac necessuare adducti es coactu. Quo in gene-
re, ut eos, quiantiquiores sunr, omietam, Placo e Rristoreles gravistine pec-
carerumt: si quidem Placo sir eulla ncilitare acnecessitare intro duxie cum mul.
ta alia paradoxa ee absurda, tum maxime uas illas Ideas ranas e iIaneS,
CHarum naruram ex rationem auror nosternon larisviderur asCCUTUS.)
at9