# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/769497845:0100 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/769497845:0100?run=74 # Title: Marii Nizolii De Veris Principiis Et Vera Ratione Philosophandi Contra Pseudophilosophos Libri IV (shelfmarks Leibn. Marg. 26; ZEN Leibn. Marg. 26) # Folio 32, page id 769497845:0100 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=769497845&page=100 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/769497845/jpgs/default/00000100.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 39 lines, status machine # Lines: 39 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. LIBER I. CAP. IV. stabit. Duodideirco hic admonitum volui, ne quis forte mihidiceret, ue Dhi- Lolophastri Colene, hisnominibus appellatiris simplicibus in lingulari politis, sionilicari luum illud univertale, sire nacuram univertalem, quam sibi ipsi quali lomniando sine VIIa VEHIEAFE AUERCCCSSITaLC COnFINXCTUNE, uE docebimuS. Nunc ostensahoc modoreritate politionis nominum appellatirorum simpli- cium, nunc proprie, nunc fgurare acceptorum; jam tempus est, ut transea- mus ad certiam _ ultimam eorum direrlicarem, qua consistitin eis rel lemel tancum, rel multories pronuntiandis. Oux direrlitas ipla quoq; in caula cst. uthaec iplanomina modo unum modo plura significene, sicut duxe illa superi- Ores. Namq; Peinel tantum pronuntiata in sin sularinumeio ee proprie polita unius tantumodo, non plurium habent lignificationem ur cum semel tantum dicicur, exempli oratia, homo elt animal. In hac enim enunciarionetam sup- Politum quam appolitum sive, ut DialeCticiloquuntur, cam subjectum quam praedicatum. hoc est tam nomen hominis quamnomen animalis, lolummodo unum ienificat, eo quiautrunque eorum linsulare cAt, propric policum, et Semeltantumodo enuntiatum, perindeac (i dictum escc, unus homo cstunum animal. Nam cum urrunque uedixi, lingulare sic, proprie politum & Pemet cantummodo enuntiatum, quid causa est, quamobrem non unum tantum led plura Cigniticare existimerurd Ouod sinon ita est, hoc cst, Cinomina appellati- rasimplicia, de quibus loguimur, cum tribus illis quas dixi, conditionibus adjunctis, non sionificant unum tantum le dplura, quaero igitur primuni, quo- nam pacto aut qua ratione distinsuimusnumerum lingularem à pluxali lo- cutionem propriam à fguraca unam enuntiationem à pluribus: lix que in nina sicut in pluribus pronunciationibus plura significantur. Deinde quaero curnonx que recte dicatur, homo suntanimalia, licut homo est animal. nam Si homo tam in lingulari quam in pluralipropeie politum e lemel prolatum, Sionificat plura, quid causae est, cur non eodem modo recte cumrerbo plurali more collectirorum licur cum sinsulari construatur d certe nihil. Aeque hxec rursus quaero _ petopronter Dialceticos, qui aserunthisnominibus in sin- gulari pohtis significari suas illas naturas communes _unirer(alGs, X PrO- peerea non mirum esse, si hujusmodi nominibus in singulari positis plura si- SnIHICeNEUE, CUM Ex RaFUIEX UnX exdemque cum sine, _ existant inmuleis e dicantur demultis, uc ipsi nugantur. Sednosinproximo lequenti C apite, uE Supra dixi, probaturi sumus iltas nelcio quasunturas, eo modo quo ab ipsis intellignntur, _ SAEUUNEur, proruS ese FalaS _ CommentiriaS _ a POrFen Fosis Philolophastrorum cercbris ommino inutilicer et linc ullanecestitare ex- CositataS. Sed urredeam ad promunciarionis dirersicarem, sic Catuo lxc no- mina.