# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/769497845:0123
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/769497845:0123?run=74
# Title: Marii Nizolii De Veris Principiis Et Vera Ratione Philosophandi Contra Pseudophilosophos Libri IV (shelfmarks Leibn. Marg. 26; ZEN Leibn. Marg. 26)
# Folio 55, page id 769497845:0123
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=769497845&page=123
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/769497845/jpgs/default/00000123.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine
# Lines: 40 recognised, mean confidence 0.91
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

LIBER I. CAP. VII.
corruptionea patiuntur, nunquam tamen colluntur e intercune
universa, E hocmodo licet deliciant quotidic singulihomines, exempli caulas
_linoulaanimalia, non proptercatamen unquamoritur ac tollitur univerlum
genustrominum nec unirerlum genusanimalium. led lemper e in xrernum
tempus durat atq permanet, quod ad perpetuum custodiam ec conserrationé
artium e scientiarum de se traditarum satis superque elt. FIXC enim ErAdUNEur
ur dixi, non de linculis generum, sed de generibus lingulorum. Oux quidem
genera debemtintellisi elle compolita ex singularibus non lolum quae inpre-
sentin unt, sedetiam, guae ancea Fuerine, e posthac futura sint, ut intra dice-
musin Capite de genere, docentes nomen gererisnon lolum ad praelentia
Scdetiam ad peaeterita _ Entura sinoularia, ex quibus omne genus censticurum
est, referri debere. AEq; hanc ob causamtalia genera fine ulla dubitarione (unE
Chooeacaccchio Mlerirumondi. )
immortalia e aecerna, non pernacuram lingularem E priratam, led percom
munem Cs perpetuam singularium successionem. IInde Virgilius Poeca lapien-
tissimus in quarto Gcorgicorum libro de Apibus loquens, ica inquit,
Atgenus immortalemanet, multosque per annos
Stac Forcuna dous, e Lri nUIMCTANEuTavOruI.
Ouibus Poctae rerbis vel reclamantibus de blaterantibus Philosophastris co
Probatur et quali quadam lese lincitur immortalitas _ perperuitas generis
apum, cujus curandi e custodiendi ipse in eolibro artem scieriame, tradebat.
Namquis, nilistultus _ Fatuus Dialecticus, dicat Virsilium eo in locoprx.
ceptatradere de nescio quo plusqua mostrolo _ prodisiolouniverlali, quod
in rerum natura non reperiturnon deuniverlo genere apum, quodnosolum
verc eltur omnes ridemus, sed etii, ur ip lemet poeta restatur, immortale lem-
Piternumq; est e li genus apiitale eAt, ut cerre est, quis dubirare potest, quin de
genere animalium et de aliis generibus idem sic dicedumdhoc elt, quin omnia
genera per corinua linsularium successione sint inc orrupcibia ec immortalia:
Prxlertim cuhocideguog: contirmet alenus in xr, de TIsuparrii, Pearim in-
cerinicia manitese aftirmans, natur aquia no pocuit opificia sua lingularia Ea-
cercimmortalia, eo quod ex rebus corruptibilibus coxolit essent, machina-
tam eis fuisse remedium ec subsidium quod pocuit ad immortalicarem, hoc etE,
ueper continuam sinoularium successionem tierentimmortalia. Itaa; Calenus
tandem quasi concludens illum locum ita inquit, Nacurx vero opificiummul-
taannorum millia jam tat, e inpolterum Rabic. Ouod cum dixie Galenus,
quid oblecro sibi aliud roluir nilihanc de qua loquimur generum immortali-
careper continuâ successione igniticaret profecto nihil aliud, acgi hinctories
apud eum illa, Persus sasoxu, gerous srapiorn, hoc est, generis successio
et8c-