# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/769497845:0129
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/769497845:0129?run=74
# Title: Marii Nizolii De Veris Principiis Et Vera Ratione Philosophandi Contra Pseudophilosophos Libri IV (shelfmarks Leibn. Marg. 26; ZEN Leibn. Marg. 26)
# Folio 61, page id 769497845:0129
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=769497845&page=129
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/769497845/jpgs/default/00000129.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 39 lines, status machine
# Lines: 39 recognised, mean confidence 0.91
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

LIBER I. CAP. VLL
e credences, eo rocabulo le laris declarare _ exprimere naturam unar, quae
toca, ut dixi, e chcinmultis, es disi de mulcispolser. Deindeprogredientes
in eadem arbore, ur tursum rerlum a scendentes, proxime lupra hominemre-
pexiebant animal. d iplum quoque ridebant limilirer a essc in multis, e dici
demuleis, non solum indiriduis, ur dicendo Socrares eltanimal, P’lato cA
animal, Aristoreles elt animal, sed eriam omnibus indiriduorum specicbus, uE
rurlus ita dicendo, homo est animal, bosest animul, leo est animal. Oux de-
nuoitacecuriderent, nec eaulam cur ita eset, allequi possent, conctifue-
runt exictimare, anim al illud esse quiddam commune, ec, uciplidicune, com
municabilemultis, ec ira intro duxerun secundum univertale, hoc est, Ani-
mal, quod eset genus: _ supra animalcertium, hoc estrirens: _e lupravirens
quartum, tioc elt corpus: d supra corpus quincum, hoc est ubstantiam, qux
jam non amplius esset species, sed genuseantum: quod quoninm esser lupre-
mum, ucipsiputane, ee supra se nullum haberet senus, idcirco senus genera-
lissunum tuic appellatum. Neque solum in substantia, sed etiam in cateris
praedicamentis luis eodem modo, cisdemq; de causisnounum, led plura uni-
verlaliatuerunt introductas X decemnumero generalissima tacta a Dialecti
ciss rerentibus scilicet, ac pertime (centibus, lunirerlalia lua non eNent. ne et
Socratem essehominem, ei hominem esse animal, et animal esse substantiam
dicere es attirinare prohiberemur: e omnino linon ponerentur ista unirer-
Talia, ne omnem superiorum de luisinterioribus pradicarionem amitteremuS.
Oux omnianos breriter ostendemus nihil aliud esse, nilimeras quasdam Phi-
lolophaltrorum ineprias es F.tuitates. Plamprincipio quod putone, hominem
inarbore lua prxdicamentali esse primum unirersale reale e commune, eo
quodridetur esse inmultis ee dici demulcis suissingularibus, respondeo eos
rehementer decipi d plusquam puerilicer errare, dum e respronominibus,
enomina prorebus imperitiseme limul de Fallissime accipiuut: ee omnino
dum propter ingenicarditatem, de bonarum licerarum ignorantiam non di-
Stingunt ea, qua Cunt distinguenda, se dubiqi de res cumrerbis, ec verbacum
rebus contundunt. Nam cum dicimushominem, alterum duorum incelliga-
musnecesse eAt, aut rocem hominis, auerem, qua esthomonihilenim cstme-
dium, aut tertium: cum Scriptores omnes, tam Creci guam L. atinsrecte lo-
quentes in tradendis artibus ee Scientiis, incer haec duo nihil medium Ctatuane,
afferentes omnem orationem constare, ex rebus _ verbis. Sic enim Cicero in
certio de Oratore libro inguit, Nam cum omnis exrebusatque rerbis constat
orationeq;rerba ledem habere poltunt irem Tubrraxeris, neque reslumen si
rerba summorerisi et Ciceromi subseribens Guincilianusin cerrio Oraroria-
EUII