# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/769497845:0130
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/769497845:0130?run=74
# Title: Marii Nizolii De Veris Principiis Et Vera Ratione Philosophandi Contra Pseudophilosophos Libri IV (shelfmarks Leibn. Marg. 26; ZEN Leibn. Marg. 26)
# Folio 62, page id 769497845:0130
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=769497845&page=130
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/769497845/jpgs/default/00000130.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 39 lines, status machine
# Lines: 39 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

LIBER I. CAP. VII.
cum lmcicuttonum ipse quoq; ita scribit, Omnis oratis constatexiis, quae
Sionificantur, de exiis, quae significant, id est, ex rebus e verhis. Fx quorum
duorum auchoritate, _ muleorum aliorum rererum cestimonio, tam CirxcO-
rum quam L atinorum, Patis constat omniu, quae cunq; in oratione sintlinculla
dubitarione, aueres aut verbaesse, e interres et verba, nihii prorlusmedium
reperiri. Nam hominem inmenre, et hominem in scripeo, et cxererahujusmo-
di de quibus Dialecticitam mulEanuISanEuE, Oratores, _ optimi quique Scri-
peores, adhominé invoce e ad rerbareterune. X de illistanquam de rocibus
ee verbis, ucicadicam, mentalibus _ lcripris loquuntur. Ouorum rectioia
nos quoq; imitantes dicimus, ae hominem, e omne quicquid in oratione po-
nicur, idnecessario esse auerem, aut vocem aliquam: _ de co, tanquam ant de
re, aut deroceloguendum. Suncenim rocessignarerum, non Polim quae
sune inincellectu, ut recte inquie Aristoreles, sed etiam quae sunt in fcripto.
Ouare utredeam unde abii, cum dicimus hominem, si rocem d vocabulum
hominis incellioimus, Fareor una cum Nominalibus, cam rocem esse commu-
nem Xunirertalem, idq; non quocunq; modo, sed eantum hâc conditione, s
muleories enuncietur. Nam, uc dixi supra, Capire quarto, nomina appellatira
simplicia lingularia proprie polita e lemel pronunciata, nonniliunum signi
Ecanr: Sed eadem quoq. simultories reperantur, e dirersis suppolitis accom-
modentur, continuo acquirunt quandam, ut ita dicam, unirerlalitatem e ha
Bicudinem, ut de muleis dicantur: FFhocmodo, intellisendohominem pro
rocehominis, concedohiominem esseunirertalem, ac dici e prxedicari de
omnibussuis inferioribus, quae luncres sinoulares. Nam quemadmodumre-
rum, ut supra dixi, proprium est esse _ existere, sic rocum ac verhorum, dici
ac praedicari. Resenim proxrie sunt e existune, non dicuntur neq; praedican-
tur, nisiForte nominum X rocum luarum auxilio: ut si quis Forte exempli sra-
tia, iradicat, Cxlar dicitur abisse, Calar dicitur redisse, isnon alicer loqui sie
incellisendus, guamhita dicat, Calarroce protertur abisse, Cxlarverbis
enuntisturredisse. Ilaque dici, aux, quod apud Dialecticosidem est, prxdica-
ri, non adremiplam qux roce sieniticatur, Sed ad rocem lionificantem, aut
ad rocisprolationem semper reterri debet. Duo circant idem lxepiusrepetas
cum dicitur, homo, Ciroxhominis incelligatur, ec ea lxpiusiceretuir, Fateor et
cocedo una cum Nominalibus, hominem, hoc est, rocem hominis porse esse
communem e unirertalem, non alicer, nec alio modos Guodsidicendo ho-
minem, nonroxhominis, ledres quxe vere esthomo. intelligitur, uthomo
extrarocem rirens _ apparens, nullo pacto cocedo, ledaperrenexohomine
ese aupoe ee communem, de universalem, Llomoenim utres est, proprie
UIUS