# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/769497845:0131
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/769497845:0131?run=74
# Title: Marii Nizolii De Veris Principiis Et Vera Ratione Philosophandi Contra Pseudophilosophos Libri IV (shelfmarks Leibn. Marg. 26; ZEN Leibn. Marg. 26)
# Folio 63, page id 769497845:0131
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=769497845&page=131
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/769497845/jpgs/default/00000131.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 39 lines, status machine
# Lines: 39 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

LIBER I. CAP. VII.
unustancum lingularis que est. & nec innullo inferiore est, nili in le iplo, nec
de ullo inferiore dicitur aut praedicatur. Nam quisunquam oblecro, nisiDia-
lecticus sultus, _ ineptus dixit, se ridisse, aut aliquo senlu percepisse, homi-
nem, uc reselt, non solummodo communem ec universalem esse, (ed eriam, li
diis placet, dici ee predicari de aliquo, ac rocis nominisque minilterio fungi3
Protectonemo, cur irad quiamonstrum, de portentum elt lonse majus et ab-
Curdius, quam (i quis dicat, borem autasinum humana rocelocurum. Acenim
inquium, hominem, es cxterahujusmodis cribus modis esse polle, de tria quo-
dammodo esehabere, unum inmente de cognitionenostru, quod nunCUDRnE
esementale, sire esse cognitum: alcerum in lingularibus e individuis luis.
quodrocant esse existentix, live esse Fundamentale: tertium, ic ipsi lognum-
cur, in se de innatura. sire esfentia, sire quiditare lua, quod appellant esse esen-
tia, live esse quidicarirum. Ouibustribus esendi modis ica excogiraris de
fetis, respondentnobis, hominem vereuniverlale reale d commune esc, de
demultis dici ac prxdicari ponse, non ut cst in mente, e in eAe cogniro (sic
enim non eltunirerlalereale, se dunirertale cognitum) nec ur estin esse exi-
Stontiae e Fundamentale. Iloc enim modo non Columnon cluniversalereale,
Ledprorlusnon estunivertale, quia eltindiriduum quiddam e lingulare, ec
eanquam Fundamentum omnium aliorum esendi modorum, le dur estinsc, et
innatura, sire essentias lire quiditare lna. Sic enim vere, uc ip(I pUEaNE, est
commune _ univerlalereale, cui primum, ac proprie convenie dici ac praedi-
cari demultis. Flominem aurem de cxerera univerlalia realia esse in se e inna-
cura, Cire cRentia, Cire quidicate lua, ip linihil aliud intelligirolune, nisiconsi-
derari, ut unc extra mentem cognitionemquenostram: ec non consideratis
Ingularibus arque indiriduis, eanquam in aere inrisibilicer, sic ur nullo sentu
percipipossint, aut in vacuo Democrici, ut in eorolitentren quam atomis ee
corpusculaminutissima, aut in alio quoda mudonobisincoonito, ubi proprie
ledem habeane, videlicet aut in eo, in quo habitant Idex P’lutonis, aut porius
in eonbireperiuntur Chimerx atque Centauri, ec alia Pocrarum Homenta. P a-
lem enim quendam oportet esse locum ubi vere luntiltauniversalia, li nec in
mente e cognitione nostra lunt, nec in lingularibus e indiriduis. Nam cgo
quideprobe incelligo quid st esse in mêre _ cognitionenostra, de quid sic esse
in singularibus e indiriduis, sed quid sit esse inse, ee in natura sire essentia sire
quidicate lua prorlusnonintelligo: Ac nec eos quidem qui hunc terrium
essendimodum finzerunt, latis arbitror intellexisse, quid comminilcerentur.
Tedrancummodo ingenia eorum qui discere cupiunt, nec Fallitarem rerumita
cognolcere possunt, excruciareroluise. Guare eso quogricittimrespondés
illiso