# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/769497845:0132
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/769497845:0132?run=74
# Title: Marii Nizolii De Veris Principiis Et Vera Ratione Philosophandi Contra Pseudophilosophos Libri IV (shelfmarks Leibn. Marg. 26; ZEN Leibn. Marg. 26)
# Folio 64, page id 769497845:0132
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=769497845&page=132
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/769497845/jpgs/default/00000132.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine
# Lines: 40 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

2IBE R I. CAP. VII.
Ellis, dicoictud esse in se, quodicti bartare rocane esencia sire quidicatirum,
prorlus esse fallum e commentitium: _ prxter eRecoenitum sire in mente,
esc eristentiae sire in indiriduis, prorsus nullum aliud verum inhis interio-
ribus esse aut reperiri aftirmo. Ouod paulo intra loco luo prohabitur, hoc est,
ubimonstrabimus unirersalia realia rerc nec esse in reruimNatura, nec ese
Posc. unc cantum illudmonitum esse rolumus, hominé, d aniinat, e caete-
ra omniaqua cunq: lunt inpraedicamentotam substantix, quam accidentium,
AEFES VeEX SunE, nec esse communia aut unirersalia, quia esse non pollunenee
de quopiam dici aut pradicari, guiahocnonrerum, le drocum ac nominum
proprium est: Sed ommia rere ese aur singularia singillatim Cumpea, aur mul-
icudines singularium Cunul acque unirer se acceptorum, uc clarius etiam con-
Stare Faciemus intra, ubiarborenostram generum ex singularibus tantummo-
do compolitam, e à Porphrriana illa longe differentem de lcribemus. AEque
itapropter pexdicationes generum de speciebus, e specierum de individuis,
non necellario ponenda eeunirertalia in rebus, sire realia: quia cum dici-
cur, Socrates esthomo, relhomo estanimal, in his duobusemintiatis, homo
animalnon une duxe roces, nec duo genera, nec dux species, nec duo uni-
versalia led duae resrerx, e duo lingularia, e duo individua; ut perinde sIt ac
sidiceretur, Socrates estunus hemo, e unushomo et unum aniimal, CUIM YOX
utriusque, hoc est, tam hominis quam animalis, uerobique sc singularis (I, ec
proprie polica _ lemel rantum enunciata: cum quibus tribus conditionibus
appolitis, Fcrinon potest, urullarox plusquam unum signiticer, ut lupra di-
Xinus. Ebi etiam docuimus, hominem ec animal ec caeteras hujusmodiroces,
necesse, necposse sionificare genus aut speciem, nili figurate acqi improprie
politas e acceptas, hoc est, nili e lingularis pro plurali, et unus propluribus
vel omnibus accspiatur. Duo in caluenunriationesilla, qua rocibus proprie
accepris rerissima lune, si ex ticuraris rocibus constare intelligerentur, pro-
tinusredderentur Falsissimae. Lisenim signihearetur, _ Socratem ese omnes
homines, rel genus omnium hominum. et hominem esse omnia animalia, vel
genusomnium animalium. Prxcerca idem homo, _ idem animalincildem
enuntiatis, nonutres ee generavera lunt, sed ut nominae roces rerorum
generum existune, dicuntur, s praedicantur de luis suppolicis. Vocum enim
_ nominum non rerum, ue ante dixis proprium est dici e prxdicari. Postre
moetiam ihomo ee animal in illis ipsis enuntiacis utres sunt, concederentur
dici d praedicari de subjectissuis, atq; ita praedicando esse rera genera d ve-
ex species, tamen adhuererenon possent dici _ praedicari de illis in rectoca-
susur imperirissime putant de Falsissime dicunt P Seudophilo Copti, sedranrum
in ob
64