# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/769497845:0139
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/769497845:0139?run=74
# Title: Marii Nizolii De Veris Principiis Et Vera Ratione Philosophandi Contra Pseudophilosophos Libri IV (shelfmarks Leibn. Marg. 26; ZEN Leibn. Marg. 26)
# Folio 71, page id 769497845:0139
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=769497845&page=139
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/769497845/jpgs/default/00000139.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 39 lines, status machine
# Lines: 39 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

LIBER I. CAP. VIFI.
liounturnec luntabstraetx eo modo, quo ru ee reliqui Philolophastri pucaris,
Sed alio quodam e veromodo, ut ostendemus intra loco suo. Acq, irarespon-
sum sit Bocthio _ Alexandro e Aristoreli ex omnibus illis recultioribus, qui
universalia dialcetica e esse inrebus, e per abstractionem heri incellivig; at-
FIrmanE. Namgi, ut suora docuimus, non maois opus est ulla inrellectus ab-
Practione in incelligendis unirerlis generibus e speciebusrerum, quam in
percipiendisunirerlispopulis _ unirersis exercitibus e aliismulritudinibus,
gux univerla e sunt et dicuntur, ut etiam infra dicemus in Capite de genere,
Hunc superlunt quidam ex recentioribus, _ iisquidem non Colum barbaris e
Philo(ophastris, sed eriam doctis d eruditis riris unirersalium aertoribus,
inter quos rel in primis cst, Rodulphus Agricola in libello de universalibus. (L
tamen credendum cAtlibrum illum ab Agricola Fuisse compolitum: de Lu-
rovions rives in Opusculo de explicatione cujulque esentix, qui omnes in
eundem cum Boerhio errorem _ peccatum incurrerunt. Docuerunt enim
omnes, quidesserunivertale, de quomodo intelligeretur, e multa alia, cum
interim eslet incertum ac prorlusisnotum, an rere ipsum existeret inrerum
natura nec ne, e utrum, extaret aliqua rera e Tolida ejusponendi causavel
necessicas. Ouare omnis eorum doctrina rana tuit e inutilis, grortum enim
attinebat docere nos, quid e quale eserunirertale, cum id iptum. verene
esset in mundo e armecessarium ad aliquid agendum EOreL, IGNOFALCTUE: AC
cgo contraprimum universalereale, nec quid (ic, nec quale sit, Hec quomo-
doincellisatur, rere lciri posse aftirmo, quia non vere est, nec rere esse porest,
Ted eorum est Retum e commentitium: cujus nominirano nihilprorusinre
ExCa Colidire sponder aut lubjectu est. Deinde etia l esser, camen prorsus Foret
inutile e nullam adremnecessirium, niliForte ad altercandam eanquam de
lana caprina e adgarriendum inaniter, ut DialeEricifacere solent, et denique
ut aliquando clare dicam quod fentio, ad bonas horas Frustra inuriliterque
consumendas. Sed ex alia parre objicit de opponit se se mihimagna Junioru
Dialeeticorum turba torisriribus adnitensnon lolum tueri ac detendere uni-
vertalia, led eriam dicere ac definire quornumero sint. Aiuncenim in sum-
ma eslequing;. hoc elt, genus, speciem, differentiam, proprium, d accidens
idq probare conantur non ulla quidem carum, quas lupra retutarimus, Ea
tionum, sedpercam, quamipsirocant, sufficientiam univertalium, sire prae-
dicabilium, in qua sibi sumunetanquam certum, unirertalia, sua dici dc prxe-
dicari demultistum in quid, cum in quale; tum de difterentibus specie, tum
de diffrrentibus numero, tum essentiatiter, tum accidenraliter, tum conrer-
cibilirer, cumnon courerribiliter. Sedincassum laborane ee mihilagunt, eo
quoc