# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/769497845:0172 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/769497845:0172?run=74 # Title: Marii Nizolii De Veris Principiis Et Vera Ratione Philosophandi Contra Pseudophilosophos Libri IV (shelfmarks Leibn. Marg. 26; ZEN Leibn. Marg. 26) # Folio 104, page id 769497845:0172 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=769497845&page=172 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/769497845/jpgs/default/00000172.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine # Lines: 40 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. LIBER II. CAP. I. nestumues a Poluncalhnes iceratas: quanquam utriu sque rei innumerz- bilia exrent exemplas tam apud Cirxcos quam apud Larinos. Ouis enim praeter quam DialeCticus, cujus proprium estnihil scire, quis inquamnelcie, aliud esse rem ipsam, aliud nomen rei aliud cupidicarem, aliud nomen cuxi ditatisealiud imperium, aliud quod seribit Cicero in Eipistolis, nc.nen imperii quo appellori aliudhonorem, aliud quod idem scribit de Claris oratoribus, nomentionoris adeprus est, non honorem aliudpieratem, aliuditem apud cundem in Fpistolis, nomen gravissimum e Canetissimum pieratis: aliudro- luptatem, aliudhaecrox rolupeatis, Cirererbum roluptatis: Oui omneslo- quendimodi, ec alii quamplurimi limiles non lolum apudCiceronem, lederia apudalios Scriptorestâ Ciraecos quam L atinos reperiuntur, ut maximo arxu- mencosr Dialecticos omnesnon acurissimos e lubtitissimos, uc ipsi se oloria- cur Tedheberistimos ec indoctissimosfuisse, qui haectam aperta, tamque ma- nifesta ricianunquicamen ridere potuerunt. Nam sianimadrertissent aliud ellerem iplam, aliud nomenrei definire, aliud esse genus, aliud nomen gene- ris, nunquam profecto nomen generis procare, quae eA genus, neque nomen reiproreipsa definirissent? Fx hincellexissent rerba aliud significare cum proprie, aliud cum figuraceponuntur, profecto eriam cognorissene, animal cum pro exemplo generis protertur, non esse propricpolitum, ledtirurate, e non pronnoanimalitantum, nec pronelcio quomonstrosonniverlali, sed pro omnibus animalibus, sire pro genere omniuanimalium esse accipiendu. Nam qui definit animal, ut genus est, is omnium animalium, sire universige- merisanimalium definitionem afferr. Itaque prima pars detinitionis generis a Dialecticis traditae habet hoc ririum, quo nullum porest esse in definiendo najus, nequecurpius, ut rocem generis _ nomen appellatirum, quale est, ver- bi pracia, nomen animalis e nomen arboris, procare, que est animal velar- Bor, detinire incipiat. Vox enim generis d nomen appellacirus estillud quod vere dicitur, non illud quod estrerum genus, ur supra diximus, cum deno. minibus appellatiris loqueremur, ee nihil dicitur sire praedicatur depluribus guin id sic roxgeneris aenomen appellatirum. Quodaucem Dialectici in hiac eadem definitione. poltquam dixerunt genus esse id, quod dicitur de plu- ribus, addunc etiam, specic differentibus, haec quog: pars, etiam linomen ge- peris detiniretur, tamenritionon careret, quianon necessario led superra- cuc _ommino Frustra esset addira. Nam quicquid dicitur de pluribus, id quoq: de differentibus specie dicatur, necessc est, ec omnino qua cunqe differune, ca necestario differunt specie rel dirisibili rel indirisibili. Intelligo autem ali- qua ditterre speciei nihil aliud, nili ea esse species inter le difterentes, atque icain- rC