# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/769497845:0174
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/769497845:0174?run=74
# Title: Marii Nizolii De Veris Principiis Et Vera Ratione Philosophandi Contra Pseudophilosophos Libri IV (shelfmarks Leibn. Marg. 26; ZEN Leibn. Marg. 26)
# Folio 106, page id 769497845:0174
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=769497845&page=174
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/769497845/jpgs/default/00000174.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine
# Lines: 40 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

100
LIBER II. C AP. I.
 propeerearele diximus, diciin quid e dici in qualenon generis priratim,
tednominis substantiri a adectiri, essepropriccares, quia per illas nomin
Substancira differunt ab adjectiris, et hic dici in quid non recte appolitum fuie
in detinitiene generis, non Polum, ut genus res quaedam est, le d eriam li vox
generis defiretur. Atq; hoc modo returatis omnibus partibus detinicionis
generis Dialectici, superest exemplum ad explicandam detinicionem ab ipsis
prolacum, quod est, animal: quo in exemplo muleo masis decepti lunt d er-
raverune Dialectici, quam in aliis definitionis sux pareibus: exictimarerune
enim animalibi accipiendum esse pro illo suonnirersali stuico ee ridiculo, et
jamancea anobisrefutato, nec incellexerunt, ur in aliisfere omnibus exeplis
fic, sic in hoc, rocem animatisnon provrie. Fed tigurace, elle accipiendam, et
perinde ese intelligendam, ut si proprie dictum esser, ut animalia, sIre uFDC.
nus animalium: sire etiam ut mulcitudo animalium. Nihil enim differt in pro.
Ferendis exemplis, ut tories dixi, sire dicatur, ut animalfgurate, sire ut anima-
lia, sireut genus animatium proprie cade enim ubigi sencencia elt, divertislo-
quendi modis explicaca. Sed jam Poris dictum tuit de Falsitare e ablurdieace
certii illius modi generis Porphrriani, ex quaxti Rristorelici: ostendimus enim
definicionem illius esse ret falsam, rel superracuam, relridiculam, utpore in
quanoneares, quae rere eltgenus, sednomen seneris, atqi adconomen ap-
vellacirum deliniatur: idgs talso, cum generis genus relomnino praetermil
lum, relnon recte appolitum fuerit: _ cum dici de pluribusmon scproprium
generisnegrerum, Sednominum acq. verborum: _c cum quicquid difterats
id specie aliguo modo differre necesse (u, necaliter etiam quan specie diffe-
rensessepossu: _ deniqe cum diciin quid nonmasis licproprium generis,
autrocis generis, quam diciin quale, uepatuiein exemplis, quae suprapo-
Suimus. Praterea eriam docuimus eam rocem qua pro exemplo seneris subji-
citur, hocest, animal, non esse vere genus, nec lignikicare proprie genus, led
figurate ec improprie. In Tumma parefecimus Dialecticos induorum prove
millium annorum sxatio, cum nunquam laborare destiterint in detiniendo se-
neres tamen ad extremumnihit atiud definirisse, nilinomen appellarirum sim-
plex, quodrere a proprie dicitur de mulris differenibus specie, non quidem
in una seu inpluribus enunciationibus, X si sit substantimum im eo, quodquid,
Eadjeccirum in eo, quod quale, praedicatur. Atq; hoc ip sum eriainnOnrecte
definirisse, propeer caulas ex rationes supra commemoratas. Neque PolumtoE
ac taneas Falsitates Dialecticorum returarimus, sed ceia ance docuimus, quid
vereCFgenuIS, dcreram illius desinirionem actutimus, ostendences senus esse
mon unirersalenee praedicabile, quod dicatur de mulis differentibus specie,
ADCO