# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/769497845:0175
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/769497845:0175?run=74
# Title: Marii Nizolii De Veris Principiis Et Vera Ratione Philosophandi Contra Pseudophilosophos Libri IV (shelfmarks Leibn. Marg. 26; ZEN Leibn. Marg. 26)
# Folio 107, page id 769497845:0175
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=769497845&page=175
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/769497845/jpgs/default/00000175.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 39 lines, status machine
# Lines: 39 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

LIBER II. C AP. I.
ineo, quod quidest, ut Pseudophilosophifalso dicune, sedmuleicudinem
quandam insularium. sire rocum quoddam dilcretum ex omnibus luis spe-
ciebus, tam indiriduis quam diriduis, tam praeteritis de Futuris, quam praelen-
tibus compolitum. Duxe quidem detinitio pene cadem est, qua Ciceronisin
primo de Inrentione, cum ait, Genus e quod pluresamplectitur partes: nam
Si plurespartes amplectitur, a illa partes proprie lunespecies, sire Formae,
protectonecesse est, genus ex sententia Ciceronis ese mulcicudinem, ac t0-
cum dilcretum ex speciebus sire Formis compolicum. Sed differt detinitio
nostra ab illa Ciceronis, quod innostra genus generis est additum, in illa
Ciceronis, delideratur, Sed subincellisitur: & quas ille vocat partes commu-
niter, nosspecies, lire Formas propric appellamus. Eepolt omnianosindi-
camus, genustanquam totum quoddam discrecum ex omnibus luis speciebus
constare, urdifferat ab aliis totis collectiris, quod Cicerononfacie. Nunc
confutacahoc modoper lingulas partes detinitione Adrerlariorum, e nostra
contirmata, superestrespondere ad ea, quae Distectici e Pleudophilolophi
dicere possent contra nos, partim detendentes definitionem luam a repre-
hensionibusnoltris, parcimnostram tanquam non recte contetam redar-
suentes. Polset enim corum aliquisitadicere, et Rrictorelem in Topicis, et
Porphyrium in Ilagoge sua recte dehinirisse genus, nontanquamrem veram
extraprolationem oris es cogirationem mentispolicam, sedur rocem a no-
men rei, quodrerera de pluribus dicatur, _ catera. FFresponsionis lux ratio-
nem hanc afferre: quod Vialectica lic, uc ipsidicunt, non de rebusveris extra
rocem incellectumq litis, Sed de rocibus e nominibus resillas significanti-
BuS. Aegne hanc ob causam Craecos Porphyriinterpreces fere omnes inscripsisse
commentarios suos eis ra snerre Duras, hoc est, in quinque voces. Ouod non fecissent,
nisi putassent. Dialecticam sive Locicam roram esse non de rebus proprie, sed de vo-
cibus sive conceptibus; qui anasi voces (5 nomina quaedam sunt mentalia. Acq; hac
ratione PseudophilolophiFortassis contendere polsene, genus suum, hoc est,
ens dialecticum, non utremreram, Sedutrocem reirecte Fuisse definitums
Duibus cgo ricissim breviterrespondeo: Solins Crammarica Cs nullius praeterea
alius artis proprium esse officium, ut pereractet de vociben C earum proprie-
caribus. Idque probo primum Authoritate Aristotelis incertrio ruera Ta
quoma, qui de Grammarica ita scribitad verbum, sior n Z paMaTII q
ousa Tasas Decpei ras parac, hoc est, Grammarica una cum (IE, Omnes
contemplatur roces. Deinde Grammaricaip la quoque, ctiam (i Aristoteles
hocnon dicerer, tamen jure luo rractationem rocum libi rendicat, uemanite.
itc apparet exlibris Crammaticorum, in quibus de ommibusoetoxarcibus
Oracions