# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/769497845:0176
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/769497845:0176?run=74
# Title: Marii Nizolii De Veris Principiis Et Vera Ratione Philosophandi Contra Pseudophilosophos Libri IV (shelfmarks Leibn. Marg. 26; ZEN Leibn. Marg. 26)
# Folio 108, page id 769497845:0176
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=769497845&page=176
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/769497845/jpgs/default/00000176.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine
# Lines: 40 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

108
LIBER EI. CAP. I.
orationis copiolerractarur. Acq; ideo si ad Dialecticam spectaret pertractare
de cildem, sequeretur tractarionem unius _ ejusdemrei, hoc est, vocum, ad
duas artestrustra, e sinc ulla necessitarex qualirer esse perrinemtem, quod est
absurdissimum: _ co magis quod Dialecticarora Falla est, relinutilis, vel
superracua: ut partim jam supraprobatum elt inmuleis capitibus, parrim
etiam infra clarius probabitur in multo pluribus, ex maxime in eo, ubi demon.
strabimus Dialecticam tanquam vel Falsam, relinutilem, vel Superracuam ex
omni artium e scientiarum numero ac consortio ese ejiciendam. Quare qui
2tirmant Dialectica proprium esse utcractet de rocibus, ii manifecte dicun,
non Polum contranos e conera veritatem; sed etiam contra Aristotelem, et
contra communem omnium Rudiolorum profectum, ex quorum utilitate de
commoditarenon est, utplures artes de una ex eadem re tractaneur. Idqu erium
ita, i Dialectica eserreramilis, e necellaria: Nuncrero cum talis sic, qualem
noseam upra ostendimus ex inframagis ostenturi sumns, nihil amplius dubi-
rationis relinquitur, quin non solum a vocum percractatione, sederiam ab
omnium artium e Scientiarum Cocietate sicremorenda. Aegue his de caulis
nullo pacto possunt detendi aut exentari, nec Aristoreles, nec Porphyrius,
quinpestimé ac perverlssime senus, quodestres rera, tanqua vocednomen
definiverine: nec Interpretes ia Craeci quam Latini _ Arabes, quin tanquam
imperici, e sine ulla consideratione Aristorelis ee Porphyrii errara sint se-
curi: nec omnes deniqs simut, hoc est, tam FIxreharchxe quam Sectatores,
quinfuerun cxci ac prorsus omnijudicio carentes, qui non riderunt genera
rerum esse nonrocesnecnomina, sedresreras, a vocibus longe differentes,
ut genus animalium, genus arborum, genus herbarum, e aliahujulmodi ge.
nera. Quis enim, nisiplane sulcus _ inlanus, dicat, senusanimalium esse
vocemnonrem: genus arborum esse vocem non rem  genus herbarum esse
rocemnonrem ? profecto nemo, niliforce Dialeeticus aliquisplusquam ul-
tus ecinsanus, Praeterea poset aliquis objicerenobis detiniciones illas gene-
xisscspeciei, quas Cicero in Popicis, ec inprimo de Oratore attert, et dice-
re eas a nostra luperius tradica longe differentes esse, &e proprerea( illa ve-
rae sunt, nostram necellario oporcere esse tallam. Cicero enim in Popicissic
aic Crenus _ forma definiunthoc modo, Cenus est notio ad plures differerias
pertinetes, Forma est notio cujus diftereria ad caput goneris _ quasiadFonte
reterri porest. Qua in definitione Cicero non muleicudinem, uxnOS, neO; ZO-
cum discretum, lednotionem generis genus ponere quidem ridetur, sed non
ita est: Nam enim Cicero ex sententis sua eo in loco loquitur, le d ex opinione
ved Anistorelis, queminrerprecabacus, rel Scoicorum, quicali quodam modo
gemuS