# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/769497845:0191
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/769497845:0191?run=74
# Title: Marii Nizolii De Veris Principiis Et Vera Ratione Philosophandi Contra Pseudophilosophos Libri IV (shelfmarks Leibn. Marg. 26; ZEN Leibn. Marg. 26)
# Folio 123, page id 769497845:0191
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=769497845&page=191
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/769497845/jpgs/default/00000191.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 38 lines, status machine
# Lines: 38 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

LIBER II. CAP. II.
Comta ee speciesrerum luntres, non nomina, ur specieshominum, e species
Boum, e tanquam res, Non tanquam nomina detiniri debent, Nam qui specie
ean quam nom en de, is uc supra dixi, in ricium illud Archigenis cadit a Ca-
tanquam rerum, sedeanquam nominum detinitiones aftert, dicens, populum
vel exercitum ese qui dicatur rel praedicatur de pluribus, de caetera, ut ante
dixi. Oux definitiones sipopulus e exercitus considerentur, ut nomina lune
sinculla dubitatione rerx une. Dicienim et praedicari de pluribus, nonre-
rum, Cednominum proprium est, ut jamtoriesmonuis Praeterea etiam li spe-
cies nomen eset, quod lape accidit in speciebusnominum definiendis, tame
adhucingenti e Foedo ricio laborareticta definitio, quia species, urspecies est.
emper eltpars generis, ee semper turlum ad genus ee ad totum luum difere-
cum respicit, ut ante dixi, nunquam deorlum rerlum conrertitur. Namque ue
deorsum aspicie speciei proprierate amittit, dnon amplius species, led genus
debet appellari. FFhoc estillud quod Cicero in primo de Inventione lupraci-
taro aic, Fandemrem sape alii genus, alii parrem esse. ITomo enim cum ad su-
periorarespicit, hoc est, ad animal, proprie species est, cum rerout ad inte-
riora specter, detorguetur, ut ad Projanum vel Thebanum, relad lingularia
hominis satim ex specic efficitur, genus. diverla enim comparatio, divertum
ci comparatnomen. Duodetiam contirmatR odulphusAericola, qui speciem
detiniens dixie, cam esse in quam lub se comprehensam diriditur genus, quali
innuens speciem semper ad suum genus, surlum aspicere, nunquam deortum,
Fcrectequidem. Nam cum species sine ulla dubitatione sc pars quaedam,
quemadmodum pars sempertursum ad suum cotum corersa est, sic etiam spe-
cies ad Tuum genus. Fcrursus quemadmodum absurdum est dicere, partem,
ucpars est, deorsum ad partes suasspectare, sic etiam affirmare speciem, ut spe-
cies elt deorlum ad alias partes suas esse conrerlam. Fx quibusmanifeste ap-
Tolum illud ritium admiserune, quodnomen reiprore ipsa detinierunt, sed
etiam illud multo grarius, quod pucarerunt speciei nomen, dici derebus, non
uc de partibus quibusdam, quae Turlum ad luum tocum, sire genusspectent, led
ut detoris lire generibus, qua deorlum aspiciant ad parres uas, _ castan-
quam ex illis compolira contineunt. Quod non secus ablurdum cst, ac I1
quisdiceret partem, uepars est, non uerotum eAt, continere alias (uB se par-
res. Nam species, ut dixi, cum semper pars quae dam generis lic, utprimis
illis nominum authoribus placuit, nunquam teri porest, ut quatenustalis est
cone ata meteo ab alio dicaeur.
Frgo haclunt duo maxima
Dinle