# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/769497845:0193
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/769497845:0193?run=74
# Title: Marii Nizolii De Veris Principiis Et Vera Ratione Philosophandi Contra Pseudophilosophos Libri IV (shelfmarks Leibn. Marg. 26; ZEN Leibn. Marg. 26)
# Folio 125, page id 769497845:0193
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=769497845&page=193
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/769497845/jpgs/default/00000193.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine
# Lines: 40 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

ce
LIBER II. CAP. II.
d Dialectics alcuneur ditterre numero, sic eriam in numerandis speciebus vet
generibus, dicimustiaec est specieshumana, illa eAt species equina, hoc est
genus animalium, illud elt genus arborum, ee carera: aeque ideo qua ratione
Sinsulihomines, eadem quoqi genera e speciesincer Pe numero differrenon
maledicerentur. Sedrecte dicinon poltune, quia Falsum estindiridua singil-
latim inter se difterre numero, de proprerea valde errarerunt R odulphus
Acricola, _ Ludoricus Vires, & alii quicunq; hranc Falsam numeri differen-
tiam in definitiore speciei tan quam reram inconsiderate receperunt, de ap-
Probarerunt. Sed quod in fine detinitionis addime speciem dici sire praedicari
in quid est, hocrero codemmodo faltum est, quemadmodum luvra diximus,
in detinitione generis Dialestici, quiaspecies, ut species e resrera est, de
nulloproprie dicitur, nec in quidnecinquale, led hocproprium estnominis
substanciri vel adjectiri, ut supra docuimus in definitionenominis substanciri
_ adjectiri. Ouare si delinitio noltranominis substantiri a adjectiri rera est
uccerre est, haec definitio speciei dialecticanullo pactorera esse porest. Cujus
tipartes omnes falla lune, aut Cuperracux, aut harbara, ut diximus, cerre
nec exempla, qua ad cam contrrmandam aferUNEUr, vera CrunE: Nam Q RO-
mo dequus species quidem lunt, sc dut in animali, hoc est, in genere (uocon-
tinentur, non ut ipla alia continent:haec enim habitudo continendi _ deor-
Cum alpiciende, non specierum, sed generum propria est. Fx quibus apparet
in detinitione speciei dialectica nihil esse sani, hoc est, nilirel Falsum reltu-
perracuum velridiculum. Duamobrem qui recte philosophari cuxiunt, nullo
pacto detinitionem hanc speciei Dialecticam equantur, le d autillam quam
nossupra poluimus, aurillam Ciceronis, qua uriturnomine partis pronomi-
nespeciei, hoc modo, pars est, qua subest generi, aut deniq; illam Rodulplii
Aericola, quam lupra diximus, gux talis elt, Spccies est in quam subse com-
prehensam diriditur genus. Iix enim omnes sunt verx d rectae, Namilla
quam Cicero affertin Popicis, sic dicens, Formaelenotio, cujus differentia
adcaput generis ec quasi ad fontem reterripotest, non Ciceronis, ut lupra di-
Xi, Ledrel Ariltocelis, velStoicorum cAt, _ hoc ritio maxime laborat, quod
dicendo speciem essenotionem, rem definitnon ur extramentem existie re-
rera, sedurin mente, tanquam in speculo polita est _ cognira. Ouem deti-
niendimodum etiam diximus essericiolum. R es enim non ut cognoscuntur _
incelliguntur, sed ut lunt e existunererera extra cogicationem nostram de-
tiniri debent. Duod d in nostra superiori definitione generis e specieis e in
illis aliis omnibus, quasdixi, lerratum est. Fx quo paretin definitione ge-
lo de speciettde pene ririum fuisse admissum d Scoicis atgi Dialecticis.
StoIc)