# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/769497845:0208
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/769497845:0208?run=74
# Title: Marii Nizolii De Veris Principiis Et Vera Ratione Philosophandi Contra Pseudophilosophos Libri IV (shelfmarks Leibn. Marg. 26; ZEN Leibn. Marg. 26)
# Folio 140, page id 769497845:0208
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=769497845&page=208
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/769497845/jpgs/default/00000208.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 35 lines, status machine
# Lines: 35 recognised, mean confidence 0.90
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

TIBER II. CAP. IV.
num aCa e Pone MeMdoshomines,  illos duoshominesrur-
sus posse tieri unum ec cundem hominem numero. Ouod quamris ab surdissi-
num lic,tamen ab eorum impericia a ruditare non est alienum. ltaque quire-
Cte philo lophari cupiet, iltas omnes Dialecticerum inlanias rejiciet ee impro-
Babit, et cudicere rolet, quomodo differantsocrates d Plato, eosnonmume.
ro, led specie ditterentes essedicet. Fchrogetur quarationale id Faciat, re-
Spondebit, quia Socrates _ Plato habent cundem numerum, hoc est, unita-
rem: e proptereanon possunt differre numero, at rero quia lunt dux direrte
speciesindirilibiles generis Achenientium, vel generis hominum, idcirco
specie differre recte dici: Fodemque modo laciat, cum aliqua idem esse pro-
barerolet, hocest, ostendat eaunam candem que speciem indirisibilem esse.
140
122 etL eLLaeM
Adecidente vero quidem sedinconstanter definito, (5) simul
pauca quaedam de falsis universalibus, es) eorum vants
quaestionibus in uni versum.
Orphyrius in capite de Accidente, quod est quincum de ultimum uni-
versale dialecticum, recte quidem detinirit Accidens cum dixic, ipsum
eAc id quodadest et abestpraeter subjecti corruptionem. Ouicquid
enim ita potest e adese d abesse, ut Tubjectum id, in quo est, nO COr-
sumpatur, recteridetur _ cse d appellari accidens: quo rocabulo utus eAt et
iam Ouincilianus in eadem lignificatione. Ft quoniam adesse de abellerere.
ranon rocessedres sunt, idcirco accidens rere e rectenontanquam rox, sed
canquamres definitum fuit a Porxhyrio. Sedtamen in hac ipla definitione
Porphyrius ralde inconstanter scinconsiderate le gestit. Nam cum lupra de-
finivisset genus; d speciem, e differentium, non tanquam res sed tanquam.
roces, hocin loconelcio quainconstatia relimprudéria rel oblirione duetus
accidentis non eanquam rocis led tanquam rei detinitionem attulit. Scd quae
(malum) estiltatua rel inconstantia, relimprudentia, rel oblirio o Porphyris
necesse estenim existimes unirersalia omnia ese aUEreS, auFVOCCS, auF PAF
eimrespartim roces, autcerteres _roces linul. Si omnia univertaliares
sunt, cur non omnia tanquam res, e si omniaroces, curnon omnia tanquam
roces detiniuncur? quorumneurrumtecisti. Quodsi torre dixeris, ea esse
Y