# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/769497845:0241
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/769497845:0241?run=74
# Title: Marii Nizolii De Veris Principiis Et Vera Ratione Philosophandi Contra Pseudophilosophos Libri IV (shelfmarks Leibn. Marg. 26; ZEN Leibn. Marg. 26)
# Folio 173, page id 769497845:0241
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=769497845&page=241
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/769497845/jpgs/default/00000241.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 39 lines, status machine
# Lines: 39 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

LIBER II. CAP. IX.
dicuntur habere animam, e esse animatae. Nam Cicero in secundo de Oficus
aperte omnia quae signuntur eterra, ut arbores ee hierbas, in genere inanima-
torum ponit, ita Ccribens, Partimimanimata, ut aurum ec argentum, ut ea qua
signuntur eterra, ut alia ejuldem generis: partim animalia. Ouibus rerbis
aperte Cicero inanimala e animalia inter se tanquam contrariaponit, de in-
ter canihilmedium Cacuit. Ouodidem quoque Pliniustacit, quilicer alibi
vilus si concrarium senisse, tamen libro X. C ap LXIV. ubi de molamulie-
rum loguitur, ita inquit, Molas de quibus ante diximus, signiputant, ubimu-
liernon exmare, rerum ex lemeciplatantum conceperit, ideo nec animaris
quianon sic exduobus, altricemq; habere per sc vitam, quae Paris arboribulque
contingit. Duo in locoanimadrerrendum oAt, quod air Plinius lata arborelq
habere ritam, non animam: cum nemini dubium sic, quinrere de ritam habe-
ant, ee vitapex dita sint, Ei quidem e mori e rirere recte dicuntur. At arbo-
ribus e reliquis stirpibus animam inesse, ex eas animatas existere neminem
unquam inveni recte loquentem qui dixerir niliForee cur Aristotelis opinio-
nem inconsiderate secutum, aut aliquem ex Poetis, qui tlamaderadas FIngUME
esse Deas, e qualianimas arborum. Duomodo enim Sirpes animam habeane
autanimatae sint, qux non sentiumtneque spirant ac easdem ritam habere, de
ucita dicam, ricatas eRle, quando demori de virere recte pechibentur, nemo
negat. Duam ob caulam Aristoreles, ue opinor, quod in secundo de Ani-
madixerat, Sirves animam habere, ee animatas esse: rursus ipse quoque vel
per imprudentiem a reritate conctus, vel dedita opera, ut ipsc et errorem
Cuum corrigeret, in occaro de Flictoria animalium, ica scriprum reliquie,
uerae rap ro redr a lixer 2er , ro r Durcor poror E51: ngi ToVrCV ErceoV
ropos Erepor Sra Depet, re uaor Poncir ErEZeW CconS. onor Sc ro ger opo uer
aMae scopaa pxtreras gesor care Eluxor opo5 se ro Civer o luxor. Ilaec
Aristoreles, qua quoniam à Theodoro Vaza hujus libri incerprece fue-
runtcorrupta, nam ubi Aristoreles dicit, rer a lixcr, ipsevertit, animan-
rium: Sire id fecit, quia mendolum habuit codicem, sive ur Aristorelem
Terraret, ne sibi ipse contrarius esse rideretur, idcirco tideliter transte-
renda censuihoc modo. Nanque post genus inanimatorum, genus planta-
rum, primum est, ex earum alin ab alia differt, eo quod rica magis videtur
Particeps, unirerlum autem senus comparatione quidem corporum alio.
rum ridetur feretanquam animatum, ac comparacione animalis inanime,
ee quae sequuneur. Elaec eA enim rera verborum Aristorelis senrencia, in
quibussi sirpes rere essent animatae, quid opus erat dicere, eas compara-
cione aliorum corporum esseranquam animatas, comparatione autem ani-
malis