# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/769497845:0256
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/769497845:0256?run=74
# Title: Marii Nizolii De Veris Principiis Et Vera Ratione Philosophandi Contra Pseudophilosophos Libri IV (shelfmarks Leibn. Marg. 26; ZEN Leibn. Marg. 26)
# Folio 188, page id 769497845:0256
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=769497845&page=256
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/769497845/jpgs/default/00000256.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 39 lines, status machine
# Lines: 39 recognised, mean confidence 0.90
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

LIBER IF. C AP. ZI.
Irem in quantieace difcreta poluimus genus e speciem divisibilem, in conei-
MVAVeKOTOTUM EE Partem, eo quia proprie oenus exspecies dirisibilis, pihil
aliud sune, nilmulcicudines, cotum de pars nilimaonitudines. Pepostomnia
etiam adjecimus eautam, eo guia est qualitas quaedam rerum separacaab aliis,
ex caulaenim efficiente, e materiali, de finali, res sine ulla dubitatione dicun-
Eur quales, ue e in arborenostra qualicatis, et in superiore capicelatis olten-
sumi est. Ouare Aristoreles praecer alia qua peccarie in de scribendis catezo-
riis suis, etiam hoc peccatum admisie, quod praecermiliecatesoriam caulae.
Nam (iquis ab coquaerat, in quanam catesoriahaec sirrt, esse Polycleteum vet
Parrhasanum, esse marmoreum vel ligneum, de alia tujusmodi, nunguam ipse
sese explicare pocerit, nec ad ullam caresoriarum luarum tales loquendi modos
(ad Za X 105 Zl referer. )
reducere. Neque solum cautam praecermisit, sed etiam mulea alia in alris parei
bus, ur in quaticare speciali, sacum et condicionem perlonarum aliarum que
rerum ut, esse divirem vel parperem, esse nobilem vel ienobilem, qua limiliterve
(Diviriis ros ad nummos, nobilis ad parentesreteriur, suntersohxenon qualitates, sedrela
tiones.)
superiora, ad nullam aristorelis cate gorium reduciposse videntur. IIx sune
rsitur cauta sc rationes, quibus aliqua in arbore nostra screrica addidimus
vel subtraximus relmuearimnsprater rel contra ca, qua scriplic Aristoteles.
leaque src concludimus hune librum, ut dicamus arborem Bialecticorum
praedicamanealem, uE rOCanE, praerer eam partem, quae ad indiriduapertinets
eotam esse Falsam, eo quiatota constat ex generibus, ex speciebus, e differen
riisunirersalibusrealibus, hoc est, monstrolus e chimaricis, ut supra osten.
sum est: _ prxetercahabet senera a difterentiasita tirmas _ immobiles, ue
nec genera in differentiasnec dicterentia in genera ungnam mueari aC ExANS-
irc possint, cum fere nullum reperiatur genus, quod ita lu genus, ut nonpos
ee differentia, nec uHla differentia, quae non porit esse genus. AC quod de
genere e difterentia dixi, idem quoque de proprio incellisendumntin capi
ec de differentia e proprio ostensum est. Rurtus enim dico e ffirmo nullimre
neque genus, neque differentiam, neque proxrium, neque deo speciem dirrs
sibilem esse, gux nonaliquando possir in alterius quasi naturammutari, es
illiusnomen accipere, hoc eft, quae non velen genere e species e differentia
_ proprium, vel ex specie d senus e difterentia _ proprium, rel ex dicteren
ia _ genus e species e proprium, rel denique ex proprio et genus e species
es ditterencia incer dum tieri queae, ut exemplis supra demonstratum ele
188
MARI