# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/769497845:0295
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/769497845:0295?run=74
# Title: Marii Nizolii De Veris Principiis Et Vera Ratione Philosophandi Contra Pseudophilosophos Libri IV (shelfmarks Leibn. Marg. 26; ZEN Leibn. Marg. 26)
# Folio 227, page id 769497845:0295
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=769497845&page=295
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/769497845/jpgs/default/00000295.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 52 lines, status machine
# Lines: 52 recognised, mean confidence 0.83
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

d
ell
I
at
1013
sin
12
db
ic
0
1
3s
se8
TIBEK IIL. CAF. V.
sire quareesitas: uc (I quis diceret, tertianx aut quartanae curationem
ad Medicum perrinere, Febris autem vel morbis quae rortiana _E GHaFEANX GC-
neralune nonpertinere. Fodem enim modothesis sire quaestio infinita (eb
Se continet hypochelin lire quaectionem finitam, licur Febris rel morbuster-
tianam e quartanam. Duamobrem qui concedichrpotheles e quaestiones
Finitas Orarori, d cidemnegat theles e quaestiones infinitas: perinde ab sur-
de e ridiculetacit, ut li Medico curarionem tertiauae de guartana tribueree,
Febris aute _morbiadimeret. Pc denig; ut Ciad quemtntu pertinet, ad cundé
nesar et partem pertinere, quo nihil diciporestmasis absurdum auc magisri-
diculum. leaqs nullo pacto dubitandum est, quin ex sententiaram Aristotelis,
ut dixi, quam summorum Orarorum, tam theles quam hypocheles, tam quae
Ctiones intinita e unirertales quam finitx e parciculares ad Oratorem per-
tincant. Pertia aurem differentia ab instrumentis ducta haec est, Dialecti-
camajunt inceoris syIlosilmis e inductionibus in dispucationibus luis uris
Phecoricam rero enthymematum e exemplorum breritate, ut inquit BOc.
thius, esse contentam. C ujus differentixe author fuienon Dialecticus quispiam
ignobilis, Sedarictoreles ipse, qui in summa quatuor poluit argumerandimo-
dos, Gyllosilmum, inductionem, enchrinema, e exemplum: _ eos ita parei-
tuselt, ut duas perfectiores arsumentariones Dialectico assignaret, syllogil-
mum e induecionem, Oratori aurem enchymema e exemplum, canquam im-
pertecciores argumentationes, ex quali Fecem argumentationum relinquerer.
Dua quidem inrenon solum mendax e Fallidicus, sed eriam malignus e re-
xerator deprehenditur. Mosenim Fuit ejus, in Seriptis suis, ubicunque posset
etiam concramanifestam rexitatem, ur semper multum cribueret Dialeeticae
ac Dialecticis luis, Bheroricae aurem _ Rhecoribus, quorum erat Adrerla-
rius, derogaret atque detraheret. Ilchocloco in altisnandis argumentationi-
bus, _ alibinon uno inloco, Rhecoricam Dialectiex ubjiciens, et illius qua-
Stamulam pedisequamqe Faciens. Sed non quemadmodum alii pene omnibus
paulo inconsideratioribus ancenos, sic etiam nobis impotuit Aristoreles:
Ronorimus enim ejusmalignicarem _ vatriciam, atq; ideo eam omnibus de-
regentes e aperientes, dicimus, istam illius arsumenrationu partitionem esse
Fallissimam, ac primum quia syllogisinus e induetio argumentationes lunr ad
Oeatorem non minuspertinentes quam ad Dialecticum, id quod Ctarim pro-
bacur ex Cicerone inprimo de Inventione, qui eantum abestur syllogilmum
e inductionem ab Oratore remorear, ut contra porius aftumet, omnem argu.
mencationem Oracoriam eractari per ratiocinationem, hoc est, Cyllogismum
e inductionem: de enchymemate rero et exemplo canqui de argumentatio
nit