# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/769497845:0309
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/769497845:0309?run=74
# Title: Marii Nizolii De Veris Principiis Et Vera Ratione Philosophandi Contra Pseudophilosophos Libri IV (shelfmarks Leibn. Marg. 26; ZEN Leibn. Marg. 26)
# Folio 241, page id 769497845:0309
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=769497845&page=309
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/769497845/jpgs/default/00000309.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 44 lines, status machine
# Lines: 44 recognised, mean confidence 0.90
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

he
e
bd
01
est
LIBER TII. CAP. V.
ommielisrebusinuleo generalius est, ut ante dixi. Negi postremoper modum
considerandi, quianullus unquam pocerit assignari rerus modus, quo Diale.
dicares sire roces consideret, unon eodem quogimodo Rhetoricaressire
voces suas considerare defendatur: cum inquam haec omnia a nobis supra (int
ostensa, ee curelponderimusiis omnibus, quae corra dicuntur rel dicipolunt,
nemini dubium relingui posse arbieror, quin Dialecticanullo pacto, nullara-
cionerecte possit aRherorica distinsui ac separari: de propterea quin aut pror-
Tus superracua, dut Calcem Rhecoricx pars esse concedatur, quorum urrum
relincelisane Dialectici, maenamnec esse est accipiant plasam, se dcamen par-
ram pex illa, quam supraacceperune ee intra accepturi sune, ubi de Fallicate
Dialecticae agicur: hic enim tantum commoretur e concuritur Dialectica,
ibirerotoca cadit e corruit. Sed de Falsirare Bialecticae Suis locis agieur, nunc
alia eriam non parum ralidaratione Dialectica probatur esse superracua d
non necelaria, eo quia nullus hodic ejusulus est nec in priratis nec in publi-
cisdispurarionibus. Nammosille anriquus disputandi in conventudocto.
rum perincerrosationem si respontionem, quo Dialectici vereres uteban-
tur, jandiu ob solerie ac in desuecudinem abiit. Nemo enim ampliushocrem-
porelic disserit cum aliquo, ux primo cum interroset quemadmodum docet
Aristoreles in primo Topicorum, authocmodo: An Ccanimal gradiensbi-
Des, definitiohominis: quam propositionem dialecticam vocat: authocmo.
do, Tirne animal oradiens bipes definitiohominisnecne: quodproblema dia-
lecticum ab eodem dicitur. Deinde quam ille parté relpropolitionis relpro-
blematis responderie, cam ipse suscipiaerefurandam ac destruendam. Non
inquam amplius hodie sic disserie quilquam, quod egoguidem in fexaginta an-
nis (s amplius quos vixi, videre aut incellisere pornerim. Sedis qui disputarsire
priracim Cirepublice id faciac, primo proponit eas, quasrocat, conclusiones,
hoc est, non propositiones nec problematamore Dialecticorum, lod alteram
carummodo partem propolicionis e problematis dialectici sire aienrem sire
necantem: _ iis qui contra arsumentari rolune, respondens politas conclu-
Siones detendit, siporest. Sic enim fere hoc tempore dilputatur in publicis oy-
inrasiis e alibi, urnusquam appareat consuecudo illa dispucandi, qua cireban-
turantiguitus Dialeetici, e cujus ordinem interrogandi e respondendido-
cer Aristoreles in octaro Popicorum. Ouare etiam siveraForet Dialectica,
tamen suxerracua esser e non necessaria, quoniam usus et exercitatio ejus
abiit in desuecudinem. Ouorsum enim aliquistantopere laboret ac defarige-
tur inperdiscenda illa aree, qua nullo in loco sicin usud nec a quopiam eomo-
do quo quondam solebat, exerceatur Acinquiun Dialecticae Aristorelis
testi-