# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/769497845:0327
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/769497845:0327?run=74
# Title: Marii Nizolii De Veris Principiis Et Vera Ratione Philosophandi Contra Pseudophilosophos Libri IV (shelfmarks Leibn. Marg. 26; ZEN Leibn. Marg. 26)
# Folio 259, page id 769497845:0327
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=769497845&page=327
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/769497845/jpgs/default/00000327.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine
# Lines: 42 recognised, mean confidence 0.89
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

IrB
qsi
LIBFR ITI. CAD. VII.
non solum a sensu se d eciam ab incellectu cognosci, de quidem pertecrius, ut
dictum eA. Alioquireddendarario, quifreri potest, ut intellectus earum re-
rum, quas non copnolcat, e nomen d proprieratem rere cognolcere dicatur
Postremo sisut supra probarimus, quicqui d estinrerum natura, id est, aue sin-
sulare autmulcitudo singularium: e nullum est, necrere esse porestunirer-
Talepseudophilosophicum: oporcet intellectum nostrum aut nihil prortus
incelligere, autincelligere singularia, tam Cingula guam unirerta. Nam si nul-
lam dicatur habere coonitionem lingularium, quomodo oblecro intellivere
Docerirunirer(ad profecto maxima admiratione rel porius obstupefactione
dignuest, qui fieri poruis, uetanta doccorum hominum multicudo, in cantum
eriorem delapla sic, _e tam diunescio quomodo rana quadam ratione, ee nuda
Aristorelis auchoritace persuasa credideric unirertalia, quae non Cuncin rerum
natura, cognosei ab inrellectunostro, lingularia vero, de quibusnemo dubi-
Eac quin vere lint, non cognosci. Sicipiturnos dicimus e cocludimus adver-
Sus ranam illam _ ltulcam Aristorelis e omnium Peripatericorum opinione,
incellectum nostrum cognoscere e intelligere singulariatam lingula quam
unirerla. De generibus rero & Speciebusunirersalibusmore Pscudophiloso.
phorum, nullam prorsus habere cognitionem aut intelligentiam reram, quie
non rere lunt. Oux cum ica line, uc etiam melius intra constabie, jam illud du-
Dium essenon porerit, quin omnis abstractio à Pseudophilolophis introdu-
cta, sire cadialectica (ic, sirephylica, sire mathemarica, sive metaphy sica, UE
ipsirocane, non modo talsa sic, urpostea docebimus, se detiam omnino super-
racanea, e nullam adrem omminonecessaria. Nam Si incellectus noster, uF
probatum est, per comprehensionem incellisic lingularia tam Cingillatim
quamunirerse, ee quocunq; aliomodo intellisi porunt: quid obsecro amplius
ad incelligendum ipsa singularia; aut ad eradendam de illis scientiam, aut ad
probandum aliquid de eis per Syllosilmum, opus est ulla abstractione aue dia-
lcctica, autphylica, aurmathemarica, aut metaphysica: profecto nulla. Aque
ita dubitandum non est, omnes Pseudophilosophorum abstractiones ica ut
diximus, esse superracuas _ prorsus non neceslarias. Ulrrum outem etium
Sinon necessariae, tamen rerae sint, rursus hinc demonstrare incipiamus: 2c
primum quod ad dialecticam abstractionem attiner, dicimus ea destruetis su-
pranniversalibus, latis ip sam quoq. destructam esse. Nam Ciuniver(alia, quae ex
abstractione fieri dicuncur, Falsa sunt, quomodo quae lo pollumusnegare, ab.
Stractionem quoque non esse falsam nisiforre quis a vera causa ec canquam
amatre legitima effectum Fallum, e tanquam spurium Eilium procrcari posse
aucumat. Ouod aurem spectat ad absractionem ee considerationem phylicam
XK Z
dico