# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/769497845:0346
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/769497845:0346?run=74
# Title: Marii Nizolii De Veris Principiis Et Vera Ratione Philosophandi Contra Pseudophilosophos Libri IV (shelfmarks Leibn. Marg. 26; ZEN Leibn. Marg. 26)
# Folio 278, page id 769497845:0346
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=769497845&page=346
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/769497845/jpgs/default/00000346.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine
# Lines: 40 recognised, mean confidence 0.90
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

l. 20L 121. CHC. 1a
orationis estrox, non contra, utroxline dubio sic gertus remorius à nomine
_ verbo quam pars orarionis. Atque ita apparet philosophos in detinitione
nominis _ verbiminus recte appoluisse voceloco generis, eo quia eltgenus
remotius, Crammaticos aurem rectius addidisse partem orationis, tanguam
genuspropinquius, e eomagis quianome a rerbum a Grammaticisproprie
_ primo considerantur ut partesorationis, ec ad oratione Faciendam accom-
modatx, non utroces, nili improprie e qualilecundario. Nanque utroces
lune, non cam ad Grammaticos quam ad philolophos naturales pertinere ri-
dentur: ut litadicatur, nomen d verbuin esse roces, hoc es, percustiones
aeris, indissolurasu(que ad auditum. Sic enimnon Crammarici le d philosophi
resluas detinire Polent. CXrerxe reropartes, quae in detinitione nominis 
verbi a Crammaticis ponutur, distinonunt ea vel inter Pe rel ab omnibus aliis
partibus orarionis, ut nemo nescit, nisi qui nullam unquam didicit Cramma-
tica, aut si didicit, postea qua capit dare operam Diale Tieis, dedidicir rotam.
Dua rero apponuntur a Philolophis, prorsus rel nihil distinguunt, velmale
distinguun, num ese significatirum, non ridetur conrenire, e esse proprium
omnibusnominibus d rerbis: ut lita dicatur, Blyciri ec Blycirare Sunenomi-
nanihil Cignificantia. Onibusin locurionibus certe blytiri &e blyrirare lunt
nomina, eo quiaurrunq; ct luppolicum in oratione vera e pertecta, ee tamen
nihil significant: Raerae suobnum rero quae est cerria particula ab Aristorele
addica, hoc est, ex consensusire ex instituto, ca nihil aliud efficere videtur,
nisireturare opinionem Platonis in Cratilo, qui nomina nor. n suvdvun,
ut Aristoreles, sed nara quom, hoc est, ex natura, constare existimabat.
ut nar a Duoi ec nara suvbunur, sint contraria: Led nomina revera constane, ne-
que omnia exnatura, ut Plato roluit, quonium pleraque ex hominum con-
senluatque arbitrio imponuntur: neque omnia ex consensu, ut placnit Ari-
Poceli, quiamulta reperiuntur ex natura ipla rei ducta, ur murmur ee libilus,
sire ut Ciraeci dicunt, Torboersuos, _ P1005, in quibusproterendis quali na-
curam iplam imitari ridemur. Sicquenec Plato de nominum impositione re
Atc Ten(iE, nec Aristoreles in definitione nominis recte Placonem roluitretu-
carc. Clcomittam interim hanc definitionis nominis particulam ab Rristorele
alicer in Dialeeticis, aliter in Poerica Fuisle traditam: in Poerica enimnon
naera suonum Teripcum est, led subern, quasi dicatur, composita, vel ut alii
exponunt aliis quibusdammodis. Quam ad diversitatem Vincentius NIa-
dius Poeticx AristorelisInterpresdoctissimus, super eo loco mulcum laborat,
e multa dicit, ne Aristoreles ipse sibi super ejusdem rei detinitione contraria
dixisse ridearur, sedmihilagic, quin dum locu illum corrisere licet ingeniole
nicieur.
e