# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/769497845:0347
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/769497845:0347?run=74
# Title: Marii Nizolii De Veris Principiis Et Vera Ratione Philosophandi Contra Pseudophilosophos Libri IV (shelfmarks Leibn. Marg. 26; ZEN Leibn. Marg. 26)
# Folio 279, page id 769497845:0347
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=769497845&page=347
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/769497845/jpgs/default/00000347.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine
# Lines: 42 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

nIIIE
OBb
et
e
LIBER ITL CAP. IX.
nicicur, tamen non vider Aristorelem ob adjectionem illius particulae vehre-
mencer esereprchendendum. Nam sivere nomen essee rox ligniticans nara
suobrnur, sequererur nullum nomen significare xurae puon, quod estnon lo-
lum contra llatonem, sed etiam contra veritarem et communem experien-
tiam. Sed neque illud quod infine definicionis nominis e rerbi ab Aristorele
edjungitur, hoc est, cujus nulla pars separaca aliquidsisniticat, magisrectum
quam superiora, non enim per illum caudam oracio recte leparatur à nomine
e verbo, utnugantur Dislectici, eo quia oratio revera est, non rox ligniti-
canssed rocessienificances, acque ideo definienda eAtnon sic, urDialecticita-
ciune, oratio estrox signiticacira cujus pars aliqua leparata ligniticat. Ced FIc,
Oratio est rocum compolitio vel explicita rel implicica, cogruam pertectam-
que sencentiam sieniticans, quemadmodum Grammarici recte definiune, ur
per compolitionem rocuoracio laris distinguatur à nomine e verbo, et nihil
necesse Sicaddere, cujus nulla pars leparata aliguid sionificar, ut imperice pu-
carie Aristoroles, auc quicquam aliud, utinepre existimarie Mercuriusille
Majorin Grammaticis insticurionibus luis, qui in definitione dictionis, cum
dixisset, quemadmodum Aristoreles Dictione esse rocem lignificarira cujus
nulla pars sioniticat separata, e videret libi posse objici de dictione copolita,
tanquam relponsurustacitae objectioni addidic, compolita tamen semper ex-
CePEA. Sed quae (malum) oMercuri, eRicta addirio cua: cur non detiniebas
dictionem more carerorum Gramaricorum: _ iltius additionis nihil egnisses
Sed (cilicet maluisti cum Aristorele Dialectico errare, ut polteate corrigeres
quam cum Grammaricistuis bene sentire. Fx quibus omnibus paternon (o-
lumriomen everbum, sed ctium orationem a Grammaticis longe melius
quam ab Aristorele ee ab omnibus philo sophis fuisse definitam. ee fallissimum
esse id quod scribit Caesar Scalicer in libro de Causis lingua latinae, dicens, nitil
ese intelicius Grammatico detinitore: immo rero contra cgoribinarro Sca-
liger, nihil esse Aolidius Dialecticiscuis, non lolum suas, led eriam alienas
res, ucica dicam, definituriencibus: Ei quidem Priscianus Grammar icus nO-
minis, e verbi, e orationis definitiones actuliemeliores, quam Aristoceles
Dialecticus. Ouod vero post detinitiones nominis, e rerbi, ex orationis,
Aristoreles assionaturus differentiam enuntiationum sibi lumic, tanquam re-
rum e concessum: rerum alias esonnivertales, alias particulares, ac univer-
salemrem eam esse, quae de pluribus aptanata est dici, parricularem rero quae
non: ut homo quidem univertale (c, Callias rero parriculare: ca sumprio et
Falsssima est, ex a nobis ance returata, cum unirerlalia retutarimus. Oua-
re et Mlaceor, propolirionum alias univertales esse, alius particulares, quia