# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/769497845:0348
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/769497845:0348?run=74
# Title: Marii Nizolii De Veris Principiis Et Vera Ratione Philosophandi Contra Pseudophilosophos Libri IV (shelfmarks Leibn. Marg. 26; ZEN Leibn. Marg. 26)
# Folio 280, page id 769497845:0348
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=769497845&page=348
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/769497845/jpgs/default/00000348.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine
# Lines: 40 recognised, mean confidence 0.91
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

280
LIBER III. CAP. IX.
esfeunirertale d ese parriculare rocibus ec orationibus recte tribuuntur, ver
tamen eodem modores alius esseupirersales aliasparticulares concedo: pro-
prerea quodnullatalis universalitas, qualem Aristorelem rule, inmundore-
periturni(iFalsa, e ut ita dicam, chimaerica. De enuntiacionibus aurem tam
altirmatiris quam negatiris, tam unirerlalibus quam particularibus, de si Ari
Roreles alioqui reratradat, non tamen ejus tradirio probanda est, quia est ex
eralocum uum proprium, hoc est, extra Crammaticam. Llac enim puer sive
adolescens, dum Grammaticis adhuc imbuitur, dilcere debet, quaulqueadeo
non sunt difficilia, ut eriam sine rradicione naturalicer possint incelligi. Atque
hand scio an illudetiam sic rerius, haec meliusper se ipla quam ab aliis tradita
coenolcis & Subriliorerraditione oblcuriora treri. Deinde quia li non perti-
neant ad Grammaticam, camen a Rheroribus multo justius quam a Dialecti-
cisulurpantur. Khetorica enim est arsvera, quae habermateriam, oflicium se
tinemproprium: Dialeccicarero, ut ante monstrarimus, necmateriam, nec
officium, nec finemullum proprium habet, e propcereanullum inter artes
locum libireperire porelt. Ouod sinccessitatem cognitionis enunciationum
relpicere rolumus, profecto haec non minus, atque adeo multomagis Ora
rori quam Dialecticoneceslaria est. Ouid enim putamus Oratorem line co-
onitione enuntiationum tam aientium quam negantium, tam unirersalium
quam particularium posse argumentari e cocludered aut omnino contirmare
ac retutare quicquamdminime sentium. Fecamen Rhetores nulloinlocode
hujulmodienunciationibustractare reperiuneur, Paltem ita Scrupulole _ an-
Xic, ut Aristoreles tacir: cur itad quia putarune eas apud Crammaticos etiam
Line praceptore aliquo, per Sepose disci: _ omnino esse Faciliores ad cogno-
Scendum quamucpia ceptisullis egerent. Ouare idem quoq: Facere debebane
Dialectici, hoc est, hanc enuntiacionum doctrinam, aut Grammaticistraden.
dammrelinquere e abillisdilcere, aur certe per le cam percipere, qua ad per-
cipiendum, vel nullam vel certe modicam haberet difficultarem. Posem hic
quog;mulcaalia, qua ab Aristotele dicuntur inhoc librorefellere; ad osteden-
duistamnomiris a rerbi e enuntiationu doctrina esse parrim Falsam, partim
inutilem, partim superracuam, sed quod ad proposicumnostrum attinet, haec
ouxe dicta Tuntslatis esseridentur. Non enim omniaperlequi propoluimus,
Cedtancum recte philo(ophandi Studiolis principia rera contirinare, Falsa aure
xeturare, cag;non omnia, ledtantum, qua majoris alicujusmomentilint. Nam
reliqua exhis, qua diximus, unulquilibet per le, rel mediocriter doctus
tacileporeritintelligere.
LL
=