# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/769497845:0350
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/769497845:0350?run=74
# Title: Marii Nizolii De Veris Principiis Et Vera Ratione Philosophandi Contra Pseudophilosophos Libri IV (shelfmarks Leibn. Marg. 26; ZEN Leibn. Marg. 26)
# Folio 282, page id 769497845:0350
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=769497845&page=350
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/769497845/jpgs/default/00000350.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine
# Lines: 40 recognised, mean confidence 0.91
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

EIDLR IV. CAP. 1
in quorumumero eiam est R odulphus Asricola, nelcio qua dementia rel
pocinsturore correpti ab Oratoreremorere _ ad Dialecricamtransferre nO
crubuerun. Tum praecerea officium e scientiam diridendi e detiniendi, et
mulea alia, quae cum essene anriguitus Oratorum propria, nelcio quo pacto
Dialectici ex PCcudophilosophitartim ab illis inrolata jum per annos, ut opi-
nor, mille e amplius occupata tenuerunt: Muemadmodum inquam suprared-
didimushac omnia oratoria Facultati, lic etiam hoc locorestituamus eidem
ulum e tractarionem omnium tam argumentationum quam arsumentorum,
quaecungi pertinene ad contirmandum, ad conturandum, ad disserendum, ad
disputandum, et denique ad bene dicendu de quacungs re non Tolum cirili sed
etia naturali a mathemarica, e cujulcuq; alterius generis sit in utranque par-
ee. Ouxe omnia similiter, ut superiora illa, cum propria e legitima Oratorum
essene, ut rere inguir uintilianus, ab Gratoribus relicta ec destitura in firmio
ribusingeniis, hoc est, Dialecticis _ PSeudophilo Cophis relut praedae fueruneo
Verba Guinciliani inprocemio oracoriarum lnstitutionum haec tunt. Guare
eametsime Faceorusurum quibusda, quae philolophorum libris continen-
cur, tamen ea jure, rereque concenderim esle operis nostri, proprieque ad ar-
rem oratoriam pertinere. An si frequentissime de justiria, Fortitudine, tem
perancia, caerexisque similibus sit disserendum, e adeo, ut rixulla possit caula
reperiri, inquam non aliqua quae stio exhusincidar, eaque omniainventione,
atq; elocutione lint explicandas dubicabitur ubicunq. visinsenii, et copiadi-
cendipostulatur, ibi parces oratoris esle praecipuas. Fneruntq; haec, ut Cicero
aptissime collisit, quemadmodum juneta natura, lic officio quoque copulata,
ut iidem Capientes acqi eloquentes haberentur. Scidic deinde Se Audium, atq;
inerria factum est, uc arres esse plures viderentur. Namueprimum linoua esse
caepit in quae stu, insticurumq; cloquentix bonismaleuri, curammorum, qui
disextihrabebantur, reliquerune. P. a vero desticuea, intirmioribus ingeniisret
uepraeda fuit. Inde quidam corempeo berie dicendi labore 3d Formandos ani-
mos, insticuenda (que ritx le gesresrest, parrem quidem poriorem, si diridi
posser, rerinuerune. nomen camen libiinsolenristimum arrogaverunt, ue soli
Capientiae lludiosi rocorentur. Ilac Duintilianus, qua idcirco hic ascriber
da duxis ut ostenderem nonme lolum sed eriam Onincilianum. et ante duin-
tilianum Ciceronem, ut ex Crasi dispurationibus in libris de Oratore appa-
vec. vidisle ee improbasseictum Dialceticorum _ Pseudophilosophorum im-
pudontiam aeqs improbiratem, qui se lolos lapientix Audiolos appellare non
erutrescine, e aliena furtim Turreptat anquam lua candiu iniquissime tenne-
aot e apulaodeu sult teriamus ad id quod propolicum es asendum, hOC
ectoat
282