# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/769497845:0361
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/769497845:0361?run=74
# Title: Marii Nizolii De Veris Principiis Et Vera Ratione Philosophandi Contra Pseudophilosophos Libri IV (shelfmarks Leibn. Marg. 26; ZEN Leibn. Marg. 26)
# Folio 293, page id 769497845:0361
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=769497845&page=361
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/769497845/jpgs/default/00000361.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 44 lines, status machine
# Lines: 44 recognised, mean confidence 0.88
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

3.
ic
5
LIBER IV. CAP. T.
motum, quo len sushilaretur, Orxecinsonnu Latini vOIUPEAEeM VOCAME. TEeM
in Epistolis, Volupeas est jucundus motus in sensi. Onibus auchoricaribus
manifestissune adrerlus Aristocelem cocluditur, volupearem esse mOtu (ive
motione quandam, demotum sire motionerere esle genus rolupratis Ouod
cumica Cic, Facelsac Aristoretes, cum luis ineptis locis, de Cophisticisnugis. Ne-
quererum est quod dicit Alexander, roluptatem non esle alcerationem, co
quodalterario eAtransmutacio in passione: rolupeas vero non, cum SiEpassio
existens acgipermanens. FIxc enim rario Alexandri, est plasquam sophristi.
caeinepta, cum is qui rolupeareafficitur, semper quodammodo se moreri,
_jucundo quodam sen sutitillari sentiar. Id quod eriam ex contrario (uo, hoc
e, ex doloreincelligi porest: nam et Seoici, ucretere Cicero in Tusculanis
quaectionibus, ita definiebanE aOlOrem, AEdICCFCHE, CHI CACMOEUM ASDCrUM
incorpore a Cenlibusalienum. Ouare cum dolor, qui rolupratis contrarium
eltmotus quidem sic, non porestroluptas no ipla quoq; mocus quidam recte
dici. Ec ica pacet non minus alexandrum in expolitione hujus exempli, quam
Aristocelem in ejuldem probatione esse reprehendendum. Ouanquam pol-
Tum non pauca dicere contra locum octarum, camen ne omnia perlequi velle
ridear, ipsum praetereo: de ad nonum eranseo, qui luieur, VE InECrPECTeS
ajune, ab Egualicate praedicationis. Nam cum aliqua duo de a gualibus numc-
ropexdicantur, non rulc Aristoreles corum alterum alterius pose esse genus,
(Imovero hic de rocerancum movec aristoceli lirem. Ouid in enim licuerie, ei in huic usum
philolophicum relur legresare vue generis rocem, uc significet praedicorum subjeeto la-
TiuS.)
nc ens _ unum, eo quia neipseputat; genus semper de pluribus quam species
praedicetur. Sed hoc quoque a nobis suprarefurarum est, cum ostendimus se-
nerum aliqua esse communia, aliqua differentia, aliqua propria, de genuS
communeilludesse quod semper plura continet quam species, ut genuS aHI
malium quam species hominum. genus differens quod semperpauciora com-
plectitur quam genus comune, ur genus rationalium quam genus animaliui:
genusproprium quodneq: pluraneq; pauciora comprehendie quam spccies,
uc genusrisibilium quam specieshominum. Ouod cum ita tE, non recte Ari-
Aocelesnegar, aut ens unius, aut unumentis posse esse genus, eo quod ucruqi
de aequalibus, hoc est, de omnibus dicatur. FTec enim FaFIO FAMEAMH OdODEO-
hibetesse genus comune, at esse genus proprium nihilprohibet. Ouinpotius
nilicaelter, genus propriumnonposset contistere. Sed caula erroris Aristore
lis Fuic, quianescio quomodo, contra communem lequendi consuecudinem,
nonlolum Larinorum sed etiam Grxcorum, ex coera ulum bonorum Scripto-
rum omnium, persuasit sibi nec differetias nec propria posse esse genera. Cum
acluxra docuis non minusrationale ec risibile, quam animal, rere lItgenuS,
NCC