# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/769497845:0364
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/769497845:0364?run=74
# Title: Marii Nizolii De Veris Principiis Et Vera Ratione Philosophandi Contra Pseudophilosophos Libri IV (shelfmarks Leibn. Marg. 26; ZEN Leibn. Marg. 26)
# Folio 296, page id 769497845:0364
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=769497845&page=364
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/769497845/jpgs/default/00000364.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine
# Lines: 42 recognised, mean confidence 0.91
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

2013
LIBER IV. C AP. I.
modi generum, quosquoniam Aristoreles ignorarie, hincfactum est; ut id
Probaudum cam inuciles tamq; inepeas qualtiones tuerre inductus:ipse enim
nullum aliud genus agnorie, nisiesentiale _ inleparabile, cum ramen eriam
pueri d idicex (ciaue rerissimum esse, de rectissime dici, non solum hominem
ee ingenere animalium, de candorem esse in generc colorum, Eedetiam pa-
rierem cum candidus est, esse in genere candidorum, ex aquam cum calet, esse
in genere calidorum, Postremorero erratin hocloco no quidem Arictoreles.
Led illius Interpres Alexander, qui ejus authorirate ad ductus exhoclococon-
cludir continentiam ee rerecundiam non esferirtutes, eo quia genus riicuris.
qui clthabicus, de concinentia ee rerecundia non pexdicatur. Aitenimcon-
tinentiam e pudorem non esse rirtutes, sedpaltiones. Atego contradico,
continentiam e rerecundiam no lolum esse rirtutes, de utinguit Cicero, ma-
tresrirtucum omnium, sed etiam veroshabitus: non quidem eomodo, quo
Aristoteles accipichabitum, quali non polsic essehabitus, nili sic pertectus, ee
qui omnino mutari di remoreri non queat: led eo modo quo Cicero, et
omnes scriptorestam Ciraeci quam Lacinisecte loquences, dccipiunrint habio
(Idem Arist. _ rule _ dicic. Hahicum enim rocaEnon axirnror, sed SusxivnTOV.)
rus si affectio exercitatione ita confirmata ( manens, ut non nisi magna cum diffi-
cultare mucetur es remeventur. Sic inquam esohabicum intelligens diio duas
has sfectiones animi esle rirtutes reras, e habirus reros: et Aristotelem una
cum omnibus illius sectatoribuscoremno acqe rejicio, qui intro ducunenobis
habitusnescio quosita perlectos ec immurabiles, ut nihil erorlus augerineq;
mutari vollint: X Ccribunt, exempli gratia, quandam cemperantiam omnibus
numexisita ab lolutum, utnihil in caprorlus desidererur, ee quoldamtempe-
rantesitaconsummaros, utnulla prorlus neq; ciborum suaritate inconcella,
neq mulierum cuxiditare illicita, neqi omnino ullaulliusreilibidine moveri
polline. Idemque Faciunt de aliis rireutibus, lic ur cum quis habeat aliquam
vircurem, ispertecte praedicus sicillarireute, nec quicquam contrariivitiiha-
beacadmixcum. FE in lumma ut rircus relprorlus non habeatur, rel perté.
erri Cicero perfectum Oratorem, ita merico Ar. Aoreles deleribie perfectam rirurem, etinCc
hancer 51 Vn coIlOCeT.)
etilluma e ab solurilia habeatur: quae omnia sunt mendacia es somnia Lristo-
celica. Namlivera rirtus ceritaperfecta, ut non posset nec augeri necmi-
nui lequeretur nec prudeni prudentiorem aiquem heri polte, necjusto juttiorem, nec Forri
Forciorem, nec remperante remperantiorem. Cujus conrrorium apertissime docemur d
experimur ex communi omnium loquendi consuecudine: non enim solum dicimus aliquem
alio esse prudent:orem, sed criam prudenistimum, nec solum justiorem sed eriam ju-
issimum, nec solum Fortiorem led eriam Forristimum, nec solum temperantiorem se d eriam
repesantistimum. Duorum nilil icci dicerecur, si uc Arittoreteo, de Pecipacecici
somminne