# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/769497845:0367 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/769497845:0367?run=74 # Title: Marii Nizolii De Veris Principiis Et Vera Ratione Philosophandi Contra Pseudophilosophos Libri IV (shelfmarks Leibn. Marg. 26; ZEN Leibn. Marg. 26) # Folio 299, page id 769497845:0367 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=769497845&page=367 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/769497845/jpgs/default/00000367.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 44 lines, status machine # Lines: 44 recognised, mean confidence 0.89 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. MMI. I LIBER IV. C AP. I. ot conreniat rel omni e soli, uchinnire equo, quodnos supra rocarimus, proprium priracum, relomnilicetnon soli, ut bipeshomini: quod proprium non quemadmodum illud superius priratum, se d in separabile nominavimus, eodem planemodo, quo Cicero nit roluptates esse proprius Deorum: non quia Tolis Deisconveniant, sed quoniam ab eis leporari non pottunE. Haec inquam inpropriis requiruntur, cum privatiscum inseparabilibus, non ut ait Ari- Rtoceles, et sinenovora, quod nescio nbiille somniavit. Nam es gannire vulpis, (3 hinnire equi, sinc ulla dubilacione proprium est, (5 tam en quis nisi mence captus di- cat, cannire masisnomm esse quam vulpem. es hinnire auam equume cerlene- (Recte arictoreles, nam semperpropria Cuntnocx rerum, isitur nociora rebus. Pc qui rulpem ee eanem simulrider, dienolcer illam ab hoc Epurx propriccare; qui uirumque limul audit di- onolcichunc ab illa xannicus differentia. Ec qui aliunde dieno fcunt, dignoscenc ex aliis disse. rentiis rel propriis,ur ita candem quores cunque cadat, propria lnc notiora.) no: cum plurimi reperiantur, qui Forcasse de rulpem agnoscant e equum, nec eamen unquam auc rulpem gannire aur equum hinnire senlexunt. Leaque pri- mustric Aristorelis de proprio locus, estnon solumtallus, Se deriam Auleus, quia continerid quod nec rerum est. nec eb ullo alio dictum sur serratum. Delecundolo. conihi dico, quoniam mihimasisfacuum videtur quam uc videacur lerio returandum. Ad certium eranseo ab homonrmis proprii dictum, in quo dicit, sentire non esse proprium ani- malis, eo quod animal licet habeac sensum, non camen eo semperuritur, e hacratione docet destruendum esse problema de proprio. Oux rario prorlus cM Cophistico incpra et planccalis, ucliquis vellet probare aliquem non cc doccum vel divirem, quis quando dormit rel nihil seic, non uricur doctrinaneque diriciis. Sed orudis Aristoceles, homines communiter, cum talia dicuntur, non in actu sed in porestare ca incelligunci a sic sccipiunchominem doctum vel diritem, uc qui non Colum habeat doctrinam vel diricias, sed qui e doctrina e diriciis quando rulcuri porest. F. odemg; modo incelligunt animal sentiro, hoc esno olum habere sensum, se d eoutiposse, cum scilicetrigilatneq: dormit. Ouareneciniltolocoruo ridere possum quidinsitreri de lani. Pchicpereran- Seo quarrum locum, tan quam nimisinepcum de non dignum quirefuretur, aic enim de eo quodes scire hoc, non bene assignari proprium, nili determinaeur quidiplum lic: X tamen quid sicistud Scire hoc, nemo Incerpretum adhuc in- cellexic. Albertus enim unomodo dixie, Alexander alio, d aliialiter, uEnon- dum conster quid sibi rolueric Aristoreles, tancum abest ur legencibus ullam possicacterre ucilitarem. Similicer praererce quintum locum, in quo de nuxatione d explicire _ implicire multa aristoreles, sed in summa ipse nihit aliud Facienisinusacur, uc mirum sic, quid in mentem renerit illiviro, inre- buscamtrirolistempusconsumere. In sextoloco, quod ab eodem rela parre lumiridetur, nihil aliud est reri aur urilis, niliid quod in fine dicit, proprium mimalis ette, animam habere, co quo dnulli alleri commune ett. PFX.