# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/769497845:0368
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/769497845:0368?run=74
# Title: Marii Nizolii De Veris Principiis Et Vera Ratione Philosophandi Contra Pseudophilosophos Libri IV (shelfmarks Leibn. Marg. 26; ZEN Leibn. Marg. 26)
# Folio 300, page id 769497845:0368
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=769497845&page=368
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/769497845/jpgs/default/00000368.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine
# Lines: 40 recognised, mean confidence 0.91
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

300
TIBER IV. CAP. I.
bexeterquamammali. Ombusrerbis Aristoreles aperte retutat se ipsum, alibe
contirentem arbores echerbas de alias stirpes animam habere, sedramennot
ese animalia. Nlam (i habere antmam ita proxrium est animalis, uc nulli alceri
ecommune; quemadmodum ip se hic dicit, quomodo ponsunestirpes, qux ex
ejus sententia non sunt animalia, haberehnimamd Certe ego qui id Reriporit
non video, nec quomodo Aristoreles hic a repusnantia lui iplius detendi
queac: quam repugnantiam Alexander illius incerpres ridens, d defendere
cuxiens, nullaaliaurieur ratione, eisr quod ai locum hunc esse mendolum, ee
Scripcuram Aristorelis corruptam, ex pro eo quod est, animamhabere, legen-
dum esse, habere senlum, cum hrabere sen sum line ulla dubitatione proprium
Ticanimalis. Qua in detensione Alexondermore suo porius dicere roluit, id
quodnon crar, ur Ariltorelem quo jure quare injuria arepugnantis defende
rec, quam fareri id quod cracrerum, hoc est, animalis proprium esse animame
trabere: _ Aristocelem hoc inloco quahreritace conctum rerm dicere, ali-
birero cumidemnegat, in maxno errore verlari. Nam non dubium elt quin
ica Ccrixlerit Aristoceles, et in verbis ejusnullasiemenda, cum omnes codi-
cestam impressi quam manu scripei, quos quidem ego vidi, ita lcrixtum ha-
beant. Acqueideonos suxra in arborenostra senerica diximus, omnes stirpes
vere anima carere, et habere animam animalis esle proprium, atqueadiltius
loci confirmationem hunc Rristorelislocum cirarimus Quodaurem artinet
ad exemplun quod afferr Rriltoreles ad explanandumhunclocum, cum dit,
ucliquis scientix proxrium diceret, opinionem qua ratione dimoreri non
Porelt, cum sic una, mirum est; quonain pactoiltiulmodi propria aristoreles
excogitabat, qux non dicoullushomo, ledne bos quidem Clogueretur, au-
derereffutire. Ouidest enim, cum sit unad quisnisimente captus, hocmodo
eroprium assionaret Sed Aristoreles urlibrum magnum Facerer, nihilpraeter-
micrebar, quamris abturdum ex ridtientum. ac de serroLoco hacienus.
In Septimo quoqs illud est Falsum, quod aic, si quispropriumionisassignet,
etle corpusrenuissimum ecserissimum, id proprium non rectcassisnacum ellé.
Sed curnon recte o Aristoreles? unum inquis elt superracuum, hoc est, aut
renuissimum auelerissimum, eo guiaisnis per alterum latis separatur a quo
cungialio, utnon sit opus alterum audere. Sed dic mitri, quistecithunc legem
de Proprio, utnecesse sicipsum, ut dicis, d quocunque alio separare  Nam ego
nesohanclegem, e dico camnon proprii sed detinicionis esscpropriam: de
Becenim definitio sexarare definitum a quocunq: alio, non proprium. Juan-
quam ne hoc quidem semper in detinitione lerratur: sunc enim detinitiones
quxdam, quas Calenusroeat ovsiuiscis, in quibus ulEa POtINEUI, non
discet